Δε θα δώσω τα κλειδιά Καταλαβαίνεις ότι το καταφέραμε επιτέλους; είπα στον Σπύρο, στεκόμενη στη μέση
В пятидесяти пяти я позволила себе влюбиться в мужчину, моложе меня на пятнадцать лет, лишь для того
Η μοίρα επαναλαμβάνεται Το χειμωνιάτικο απόγευμα είχε ήδη τυλίξει την Αθήνα σε σκοτάδι ήταν λίγο μετά
Diario personal de Ioanna Petraki Atenas, noviembre A veces el pasado regresa de maneras extrañas.
Πρόδωσα τον άντρα μου και δεν το μετανιώνω. Δεν ήταν σκηνή από ταινία ή παράνομο ειδύλλιο σε κάποια σουίτα
Σπύρο, αυτές οι γάτες ζούσαν εδώ πολύ πριν γνωριστούμε. Γιατί να πρέπει να τις διώξω; ρώτησε η Ελεάννα
Την ημέρα που έκλεισα τα 66, ο γιος μου και η νύφη μου μου παρέδωσαν μια λίστα με δουλειές του σπιτιού
Η προδοσία του άντρα, έγκυος ερωμένη Δεν θυμάμαι πώς κύλησε η νύχτα. Σαν να κάθισα απλώς στην κουζίνα
Она протянула ей печенье и прошептала: «Τώρα έχεις ανάγκη από σπίτι, κι εγώ από μαμά» Ο νησιώτικος άνεμος
Εγκυμοσύνη πέντε-έξι εβδομάδων, μου είπε η γιατρός και άφησε το εργαλείο στη λεκάνη πριν βγάλει τα γάντια της.