Ο Γιάννης γύρισε σπίτι, μπήκε στην κουζίνα, το τραπέζι ήταν στρωμένο με το βραδινό του. «Παράξενο, πού είναι η Λίλια;» αναρωτήθηκε. Πήγε στην κρεβατοκάμαρα και βρήκε τη γυναίκα του να κάθεται στο πάτωμα, να βάζει ρούχα στη βαλίτσα.
Ο Μήτσος άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και βρέθηκε στην κουζίνα, όπου ένα ζεστό πιάτο μακαρόνια με
Στο μακρινό 1943, σ’ ένα ελληνικό χωριό, εκείνη φόρεσε το πένθος για τον άντρα της που χάθηκε στο μέτωπο τόσο κομψά, που όλες οι γειτόνισσες ζήλευαν σιωπηλά. Ο καινούριος της σύντροφος φαινόταν πολύ καλός για να είναι αληθινός, κι όλοι περίμεναν πότε θα πέσει η μάσκα. Η μάσκα όμως έπεσε, αλλά όχι απ’ αυτόν—έπεσε από τη μεγάλη τους κόρη όταν εκείνη προσπάθησε να διεκδικήσει πίσω αυτό που…
В разгаре 1943 года в скромном селе Кастάνιτσα, среди оливковых рощ Пелопоннеса, она носит траур по мужу
„Ο άντρας μου, που πριν δύο χρόνια έφυγε στο εξωτερικό για την ερωμένη του, ξαφνικά εμφανίστηκε στην πόρτα: Μου είπε πως θέλει να γυρίσει, λες και δεν έγινε τίποτα”
Ήταν ένας απολύτως συνηθισμένος βράδυς Τρίτης. Είχα βάλει να βράσει τσάι, το ραδιόφωνο έπαιζε χαμηλά
Όταν είδα τη γυναίκα μου, οκτώ μηνών έγκυο, να πλένει τα πιάτα μόνη της στις δέκα το βράδυ, πήρα τηλέφωνο τις τρεις μου αδερφές και τους είπα κάτι που τις άφησε άφωνες. Όμως η πιο έντονη αντίδραση ήρθε από την ίδια μου τη μητέρα.
Когда я увидел свою жену, находящуюся на восьмом месяце беременности, моющую посуду в одиночестве в десять
Όλο το χωριό ήξερε εδώ και καιρό πως ο Ορέστης θα ερχόταν. Τα κορίτσια ετοιμάζονταν, μαλλιά χτένιζαν. Αλλά η Αναστασία, ορφανή, γιατί να κάνει όλα αυτά τα κοριτσίστικα τερτίπια; Όπως ήταν. Κι αμέσως εκείνος σε αυτήν ερωτεύτηκε.
Про те, що Христофор приїде, все наше село давно вже знало. Κορίτσια готувалися, прикраси купували, коси плели.
Ζήλια στα Όρια
Ζήλια στα όρια Ναι, ακριβώς ό,τι χρειάζεται! Δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβει πως δεν είναι η μέλλουσα
– Κόρη μου, πώς είσαι; Πώς είναι ο γιος; Παρεμπιπτόντως, έχεις βρει όνομα; – Δεν έχει ακόμα όνομα. Ας του δώσουν οι καινούργιοι γονείς ό,τι θέλουν. Θα τον αφήσω, μαμά… Θα τον αφήσω… Κανείς δεν μας θέλει.
Κόρη μου, πώς είσαι; Πώς είναι ο γιος; Πες μου, έχεις σκεφτεί όνομα; Όχι, δεν έχει όνομα. Ας του δώσουν
Το Μυστικό Κλειδί για την Ευτυχία
Ημερολόγιό μου «Έχεις κάποιο πρόβλημα στην προσωπική σου ζωή;» με ρώτησε η κυρία Ελένη Παπαδοπούλου
Δεν υπάρχει χαρά χωρίς αγώνα
Δεν υπάρχει χαρά χωρίς αγώνα 5 Ιουλίου «Πώς μπόρεσες να μπλέξεις έτσι, χαζό κορίτσι; Ποιος θα σε πάρει
Προδοσία πίσω από τη μάσκα της φιλίας
Η Προδοσία που Φορούσε το Πρόσωπο της Φιλίας Η φετινή χειμωνιάτικη Αθήνα είχε στολιστεί με τα πιο σπάνια