RU
0104
Когда дочь перестала бояться
Ирина вернулась в семь вечера. В подъезде пахло жареной капустой, у третьей квартиры снова валялся пакет
UA
053
Ваші крила, пане Степане
Він підняв келих за свою молоду помічницю саме тоді, коли я вже тримала в сумочці висновок із приватної
NO
08
Vaskemaskinen skulle til svigermor – mannen ble med på lasset
Jeg sto i yttergangen og holdt døren åpen. Lars kom bakfra med en lånt varetralle. På tralla sto min
UA
049
П’ять сантиметрів до сліз
Я зірвала оранжевий папірець із хвіртки ще до того, як заглух мотор мого старого «Форда». Літери розпливалися
UA
023
Кіт, який мовчав одинадцять років
Пані Ореста стала на порозі кімнати 312 і навіть не намагалася зайти всередину. Їй вистачило одного погляду
PL
031
Nigdy nie kończę zmiany przed piątą, ale w ten wtorek zostałam dłużej. Kwadrans po szesnastej, w klinice pachniało mokrą sierścią i środkiem do mycia podłóg, a ja trzymałam w dłoni strzykawkę. Na stole leżała suczka, trzynaście lat, mieszaniec o matowej sierści. W karcie widniało imię: Bera. Syn właścicielki podpisał dokumenty w półtorej minuty, nie zdjął nawet kurtki. Powiedział, że matka jest w domu opieki, a on psa nie weźmie, bo mieszka w bloku i pracuje na zmiany. Położył długopis na blacie, uśmiechnął się do recepcjonistki i wyszedł. Bera nie była umierająca. Stara tak, biodra sztywne, jedno ucho prawie głuche. Ale serce biło mocno, miarowo, jak u psa, który jeszcze na kogoś czeka. Patrzyła na drzwi. Nie na mnie. Nie na strzykawkę. Na drzwi.
W koszyku znalazłam coś, czego nie było w karcie. Pod wypłowiałym pluszowym królikiem leżała złożona
NO
04
Vi dro for én hund. Det var planen.
På baksetet lå ett halsbånd. Ett. Blått, fordi damen i dyrebutikken mente at blått syntes minst.
LT
0140
Išmečiau tavo šeimą iš savo biudžeto
Inga nesėdo. Ji stovėjo prie virtuvės stalo ir laikė telefoną su atidaryta Swedbank programėle.
LT
0185
Sutartis dėl svečių
Vilte dar kartą perbraukė tušinuku per sąrašą. Ant virtuvės stalo priešais ją gulėjo atverstas sąsiuvinis
NO
027
Han sa til moren sin at min familie ikke skulle komme. Så jeg gjorde noe han ikke ventet
18 340 kroner. Det var siste avdraget på lånet. Så mye hadde vi betalt på boligen vår i Tronheim de siste ni årene.