Σήμερα μου ήρθε το μυαλό η συγκινητική σκηνή όταν η δαμέά μου, η κυριά Μαρία, μου έδωσε τη ζωή μου νέα τροπή.
Πηγαίνω στο σχολείο του εγγονιού μου κάθε μέρα. Δεν είμαι ούτε δάσκαλος, ούτε φύλακας απλώς ένας παππούς
Η Επέτειος που Ξεχάστηκε Η Ελένη ίσιωνε τη λευκή λινή τσουλαπανιά στο τραπέζι της κουζίνας, τα δάχτυλά
Η Ελένη Δημητρίου σκούπισε τα χέρια της στη ποδιά της και κοίταξε ξανά τον φούρνο. Η μηλόπιτα ήταν χρυσωμένη
**Ημερήσια Εγγραφή** Ο κλειδί έκανε κλικ στην κλειδαριά, και η Μαρία, προσπαθώντας να μην κάνει θόρυβο
Έπιλεξε τη δουλειά του και όχι εμένα Εσύ… εσύ… Δεν το πιστεύω αυτό! Δεν χωράει στο μυαλό μου!
Για μια στιγμή, προσπάθησα να σκουπίσω τα δάκρυα μου καθώς κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη.
Η γειτόνισσα πέρασε τα όρια Η Μαρία στάθηκε ακίνητη μπροστά στην πόρτα, κρατώντας το κλειδί στο χέρι της.
Η γειτόνισσα πέρασε τα όρια Η Μαρία στάθηκε ακίνητη μπροστά στην πόρτα, κρατώντας το κλειδί στο χέρι της.
Ο νύχτα, που πυκνώνε πάνω από την Αθήνα, φάνταζε να περιμένει μια τραγωδία. Βαρείς σύννεφα κινούνταν