Μια νεαρή σερβιτόρα στην Αθήνα πλήρωσε το γεύμα ενός ηλικιωμένου κυρίου — δύο ώρες αργότερα, η αστυνομία εμφανίστηκε για εκείνον…
Εργαζόμουν στο καφέ «Στην Όχθη» ήδη έξι χρόνια. Ήξερα όλους τους τακτικούς πελάτες με το μικρό τους όνομα
— Προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε τα πράγματά σας στο γραφείο απολεσθέντων, — παρατήρησε ο αστυνόμος. — Αλλά… ο γάτος σας είναι πραγματικός μαχητής. Δεν μας άφηνε να πλησιάσουμε. Πάρτε, λοιπόν, τα πράγματά σας και τον γάτο σας μαζί. Έχουμε ήδη αρκετή δουλειά εδώ…
Προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε τα πράγματά σας στο γραφείο ευρημάτων, παρατήρησε ο αστυνόμος. Αλλά ο γάτος
Άγνωστος Συγγραφέας
Δεν θα έρθεις, λέει ο Δημήτρης, χωρίς να την κοιτάζει. Στέκεται μπροστά στον καθρέφτη στο χωλ και φτιάχνει
Μην τολμήσεις να τραγουδήσεις
Μην τολμήσεις να τραγουδήσεις Το χαμόγελό σου δεν είναι σωστό. Όλγα δεν κατάλαβε αμέσως πως αυτός απευθυνόταν
Μετά το ραντεβού, ο γιατρός μυστικά μου έβαλε στο τσεπάκι ένα σημείωμα: «Φύγε μακριά από την οικογένειά σου!». Το ίδιο βράδυ κατάλαβα πως μόλις μου έσωσε τη ζωή… Αλλά όσα συνέβησαν μετά σόκαραν τους πάντες… Απλώς δεν χωράει στο μυαλό μου…
Πέρασαν χρόνια από εκείνη τη νύχτα, μα ακόμα θυμάμαι καθαρά κάθε λεπτομέρεια. Μετά το ραντεβού, ο γιατρός
Έκλεισε τραπέζι για δέκα άτομα για τα 80ά της γενέθλια. Κι όμως, το μόνο άτομο που την πλησίασε ήταν ο υπεύθυνος του εστιατορίου… για να της ζητήσει να επιστρέψει τις καρέκλες.
Είχε κλείσει τραπέζι για δέκα άτομα για τα 80ά της γενέθλια. Κι όμως, το μόνο άτομο που την πλησίασε
Δεν αναζητούσα τον «πρώτο μου έρωτα» — είμαι 62 χρονών… Όμως όταν μία από τις μαθήτριές μου μου πήρε συνέντευξη, έμαθα ότι με έψαχνε εδώ και 40 ολόκληρα χρόνια… Και αυτό ήταν μόνο η αρχή… Μετά από λίγο, αποκάλυψα το αληθινό του παρελθόν — είχε χάσει τα πάντα…
Мені 62 роки, і я вже майже сорок років викладаю літературу в афінській гімназії. Життя моє давно увійшло
Έδωσα στον εγγονό μου για γαμήλιο δώρο μια κουβέρτα που έραψα με τα ίδια μου τα χέρια, αλλά η νύφη του την ύψωσε μπροστά σε όλους τους καλεσμένους και άρχισε να με περιγελάει — Κρατήθηκα με το ζόρι να μην βάλω τα κλάματα, γύρισα να φύγω διακριτικά, αλλά τότε κάποιος με κράτησε δυνατά από το χέρι… και μετά συνέβη κάτι που κανείς στην αίθουσα δεν περίμενε.
Я передала подарок на свадьбу внуку лоскутное одеяло, которое сшила своими руками, а его невеста выставила
Κάτω από το βάρος των προσδοκιών των άλλων
Κάτω από το βάρος των ξένων προσδοκιών Η Ειρήνη φώναζε, γεμάτη θυμό. Στεκόταν μπροστά στην κόρη της
Φίλοι μας ζήτησαν να έρθουν ταξίδι με το αυτοκίνητό μας, υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν βενζίνη. Όταν φτάσαμε, μας είπαν: «Έτσι κι αλλιώς θα πηγαίνατε»
Όλα ξεκίνησαν όπως κάθε συνηθισμένος προγραμματισμός καλοκαιρινών διακοπών. Εγώ με τη σύζυγό μου, το