Hace más de veinte años, allá por los años noventa, Konstantinos Papadopoulos era apenas un estudiante
Девочка, торгующая хрустящими κουλούρια на площади, заметила особое δαχτυλίδι на руке миллионера…
Συναντιόμουν με έναν άντρα, τον Σπύρο, πενήντα τεσσάρων ετών, για ενάμιση χρόνο. Έλεγε συχνά «είσαι η
Μια Απρόσμενη Στιγμή στα 62α Μου Γενέθλια Όταν συμπλήρωσα τα 62 μου χρόνια, η ζωή μου κυλούσε ήσυχα
Έραψα φόρεμα για τη σχολική γιορτή της κόρης μου από τα μεταξωτά μαντήλια της αδικοχαμένης μου συζύγου
Τετάρτη 4 Ιουνίου Δεν ξέρω αν κάποια μέρα θα μπορέσω να διαβάσω αυτές τις γραμμές χωρίς να αισθάνομαι
Σκέφτηκα σοβαρά να μην πάω ούτε καν στην κηδεία του ίδιου μου του πατέρα, όταν η τράπεζα με πήρε τηλέφωνο
Δεν θα έπρεπε να είχα μπει σε εκείνο το δωμάτιο. Ακόμη και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, συχνά το φέρνω
Γιάννης τηγάνισε λίγες πατάτες, άνοιξε και ένα βαζάκι με τουρσί αγγουράκια. Σήμερα κλείνει ένας χρόνος
Μαμά, ή μάλλον η κυρία Ειρήνη, είχε αφήσει τη δουλειά της εδώ και κάτι χρόνια. «Κουράστηκα», έλεγε.