Η κόρη μου παντρεύτηκε έναν Γερμανό. Έζησα μαζί τους δυο χρόνια, φροντίζοντας το εγγόνι μου και κρατώντας
Σήμερα είναι μια από онези μέρες που αναλογίζομαι τα περασμένα και γράφω για να βάλω τις σκέψεις μου
Οι καλύτερες ερωμένες κατά κανόνα, είναι οι γυναίκες που έχουν από καιρό θεωρηθεί δεδομένες Ο Φώτης πίστευε
Η κόρη μαραζώνει, η μάνα ανθίζει Το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς στη Νέα Πέραμο ήταν υγρό και σκληρό.
Θυμάσαι, Σβετάκι μου…
Είχε συνηθίσει να ρίχνει μια ματιά στο παράθυρό τους, αφού έμεναν στο ισόγειο…
Θυμάσαι, Χρυσάνθη… Ο Γιάννης είχε συνηθίσει να ρίχνει μια ματιά απ το παράθυρό τους, αφού ζούσαν
Οι Σκιές του Παρελθόντος Η Ευγενία Παπανικολάου σκούπιζε απαλά τη σκόνη από τη ράχη των παλιών τόμων
Σήμερα έκλεισα το ημερολόγιό μου με τόσα συναισθήματα. Έχω μεγαλώσει τρία αγόρια· όποια γυναίκα έχει
Ημέρα 38 Το σπίτι που φροντίζει Ξύπνησα σήμερα ακριβώς στις 7:00. Όχι από ξυπνητήρι η ΙΡΙΣ, το σύστημα
Όλα αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή. Σήμερα έχουμε οικογενειακή συγκέντρωση ο άντρας μου, η κόρη μου κι εγώ
Δεν είσαι δικός μου, Βασίλη… Καθόμουν δίπλα στο κρεβάτι του Βασίλη, κρατώντας μια υγρή πετσέτα