«Εντάξει, παιδιά, η ψάρευτά μας μπορεί να περιμένει», αποφάσισε ο Βίκτωρ και άρπαξε το δίχτυ.
Κορίτσι μου, σε ποιον ψάχνεις; ρώτησα. Ψάχνω τη μαμά μου, την είδατε; Μου έριξε μια έντονη ματιά ένα
**Ησυχία μέχρι που εμφανίστηκε εκείνη** Η μητέρα της Κατερίνας ήταν άρρωστη εδώ και καιρό. Κάθε μέρα
«Αν το μωρό μου μοιάζει με αυτόν, θα το εγκαταλείψω θα δώσω τη ζωή μου και θα το εγκαταλείψω!
Κάθε απόγευμα, μόλις έφευγε από το γυμνάσιο, ο Θωμάς περπατούσε στους παλιούς δρόμους με την τσάντα του
Η μητέρα σου ήρθε για σένα. Φεύγεις. Λένε ότι κάθε παιδί στο ορφανοτροφείο περιμένει αυτές τις λέξεις.
Μπορείτε να ανοίξετε τα πόδια σας, αλλά αν χρειαστεί να αναλάβετε ευθύνες, καλύτερα να παραδώσετε το
„Τι παιδί στα σαράντα ένα χρόνια!” φώναζε ο άντρας στη Νίκη. „Στην ηλικία σου γίνονται
Δεν μαγειρεύω πια για όλους! Μόνο για μένα και την Άννα. Γιατί αυτό; εξαγριώθηκε ο Νίκος. Επειδή στην
«Λοιπόν, το γαμήλιο πιστοποιητικό είναι πιο δυνατό από τη συμβίωση, έτσι;» χαμογέλασαν οι άντρες στη Νάντια.