«– Τι λες τώρα, ποιοι καφέδες είναι αυτοί που πέρασαν από δω; Πάρε τηλεφωνήσεις την οικογένειά σου, ας έρθουν να φέρουν λίγη τάξη! – παραπονιόταν η Λίλα.»
**Ονειρική Ανακάλυψη στη Βίλα** «Τι στο διάολο έκαναν εδώ;» παραπονιόταν η Ελένη. «Πάρε τηλέφωνο τους
«Εβδόμη Ιουλίου! Δεν γίνεται να είναι αληθινό! Απλή σύμπτωση. Αλλά και το όνομα Ανδρέας.»
«Εβδόμη Ιουλίου! Δεν μπορεί να είναι! Τι σύμπτωση Και το όνομα Ανδρέας επίσης. Το πατρωνυμικό και το
Οι ελάφια δεν σκέφτηκαν καν να του προτείνουν να μετακομίσει ο Σέργιος σε αυτήν. Να βγαίνουν μαζί είναι ένα πράγμα, να ζουν μαζί είναι τελείως διαφορετικό.
**Ημερολόγιο μιας Ελευθερίας** Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό της Ελένης να προτείνει στον Σπύρο να μετακομίσει μαζί της.
Βίκτωρ Γρηγορόπουλος παρακολουθούσε τον Όλεγκ τόσο δεξιοτεχνικά που εκείνος δεν το πρόσεχε. Και βέβαια, ο Βίκτωρ είχε δουλέψει τόσα χρόνια σε σχετικές θέσεις—ήταν επαγγελματίας!
Ο Βίκτωρ Γρηγορόπουλος παρακολουθούσε τον Οδυσσέα χωρίς να το παρατηρεί ο ίδιος. Και όχι τυχαία, ο Βίκτωρ
– Εντάξει, για αυτή τη γιορτή δε θα σε διώξουμε. Ετοίμασε τρία υπνοδωμάτια – η αδερφή μου και η ανιψιά μου θα μείνουν για τη νύχτα. Εσύ θα κοιμηθείς στην κουζίνα.
**Ημέρα πρώτη του Νέου Έτους** «Λοιπόν, για αυτές τις γιορτές δεν θα σε διώξουμε από το σπίτι σου.
Άπληστοι συνεπιβάτες στο βαγόνι έφαγαν όλα τα φαγητά μου, αλλά έλαβαν ένα μάθημα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ
**Ημερολόγιο μου** Οι τροχοί του τρένου χτυπούσαν το ρυθμό των ονείρων μου. Τρεις μήνες αποταμιευα για
Ο Κάγκουρος που Έσωσε τον Άνθρωπό του
ΘΕΣΣΑΛΊΑ, 2020. Σε ένα απομονωμένο αγρόκτημα ανάμεσα σε ελαιώνες και ξερές πλαγιές, ζούσε ο Γιάννης Παπαδόπουλος
«Παρατήρησε τον σκύλο ξαπλωμένο δίπλα στο παγκάκι και έτρεξε προς το μέρος του. Το βλέμμα του έπεσε επίσης στο λουρί, που η Ναταλία το είχε αφήσει απερίσκεπτα.»
**Ημερολόγιο**Βλέποντας τον παλιό μου σκύλο να κείτεται δίπλα στο παγκάκι, έτρεξα αμέσως προς το μέρος του.
Οι συγγενείς άφησαν αμέσως το κουτί με τα γατάκια στο δρόμο. Ο Κόργκι βγήκε μόνος του να τα κυνηγήσει και αρνήθηκε κατηγορηματικά να γυρίσει πίσω στο σπίτι.
Οι συγγενείς έριξαν αμέσως έξω στη γειτονιά το κουτί με τα γατάκια. Ο Κοργκί ο ίδιος τα ακολούθησε και
Ένας άστεγος άντρας έσωσε ένα παιδί που πνιγόταν στο ποτάμι, αλλά η μητέρα του αντί για ευχαριστίες άρχισε να του φωνάζει 😨😨
Το χειμωνιάτικο κρύο κόβανε το δέρμα σαν μαχαίρια, ενώ από τον ποταμό ανέβαιναν υγρές, οστέινες παγωνιές.