Στο εόρτασμα της πεθεράς μου, δεν υπήρχε θέση για μένα. Σταμάτησα σιωπηλή και έφυγα, και μετά έκανα αυτό
«Έλα, πήγαινε στην κουζίνα!» φώναξε ο άντρας στην γυναίκα του. Κι εκείνος δεν ήξερε ακόμα πώς θα τελείωνε αυτό.
Είμαι εξήντα χρονών και ζω στη Θεσσαλονίκη. Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι μετά από όλα όσα έχω περάσει
Όταν γίναμε δεκαπέντε, οι γονείς μου αποφάσισαν ότι χρειάζονταν επιτακτικά ένα ακόμη παιδί.
**ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ: 25 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ** Έβρισκα ένα μωρό στις σιδηροτροχιές
„Θέλω το διαζύγιο,” ψιθύρισε και γύρισε το βλέμμα της. Ήταν μια κρύα βραδιά στην Αθήνα όταν
Ονειρεμένη Ταλαιπωρία με τη Γιαγιά Αν μου έλεγε κάποιος πριν ένα χρόνο ότι τα σπάνια, πολυπόθητα σαββατοκύριακά
«Σε αγαπάμε, γιε μας, αλλά σε παρακαλούμε μην έρχεσαι πια να μας επισκεφτείς» Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι
Ο κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε δυνατά και ενοχλητικά, ανακοινώνοντας επισκέπτες. Η Μαρία άφησε το ποδιάπλο
«Όχι, μαμά. Δεν θα έρχεσαι πια σε μας. Ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε του χρόνου» μια ιστορία για μια