Σε ένα μικρό καφενείο στο δρόμο Πλατείας, κρυμμένο ανάμεσα σε παλιά κόκκινα κτίρια και στενά σοκάκια
Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΜΑΧΗ Η Ελένη έμεινε λίγα δευτερόλεπτα παραπάνω να κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα από το παράθυρο
Αθήνα, 1971. Η πόλη ξύπνησε με μια γκριζωπή θολούρα το πρωί. Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι ίχνη από τη βροχή
Αθήνα, χειμώνας του 1991. Η πόλη ξύπνησε με έναν παγωμένο αέρα που έκοβε το δέρμα. Τα κτίρια, καλυμμένα
«Γιέ μου, σε παρακαλώ, φρόντισε την άρρωστη αδελφή σου. Μην την εγκαταλείψεις!» – ψιθύρισε η μητέρα.
**Η Ημερολογιακή Σελίδα μου**«Γιε μου, σε παρακαλώ, φρόντισε την άρρωστη σου την αδελφή. Μην την εγκαταλείψεις!
Σε μια τυχαία πόλη της Ελλάδας, με βιαστικά κτίρια που φαίνονταν να ανταγωνίζονται για να αγγίξουν τον
Στη γωνιά πιο σκοτεινή και απομονωμένη του δημοτικού καταφυγίου ζώων, όπου ούτε το φως των λαμπτήρων
Τη νύχτα εκείνη έδιωξα τον γιο μου και τη γυναίκα του από το σπίτι και πήρα τα κλειδιά τους: ήρθε η στιγμή
Η Ελένη διπλώνεσε τις πετσέτες της κουζίνας καινούργιες, με ένα λεπτό λουλουδιστό σχέδιο όταν το τηλέφωνο χτύπησε.
Στο τέλος του πρώτου εξαμήνου του γάμου μας, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τους δικούς μου. Ήξερα πως θα