Με λένε Νίκος. Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου τυχερό στη ζωή γιατί κατάφερα να γίνω πατέρας και σύζυγος.
Είχα ανεβάσει τη γριά γειτόνισσα μου κάτω από εννιά ορόφους κατά τη διάρκεια μιας πυρκαγιάς δύο μέρες
Το αυτοκίνητο κυλούσε απαλά πάνω στον υγρό δρόμο, καθώς η Ευγενία καρφώνει το βλέμμα της βαθιά μέσα στο
Το αυτοκίνητο κυλούσε απαλά πάνω στον υγρό δρόμο, καθώς η Ευγενία καρφώνει το βλέμμα της βαθιά μέσα στο
Tρία χρόνια μετά, το μετανιώνει πικρά… Η Μελίνα φωνάζει στη νύφη της: «Πάρε το παιδί σου και βγες έξω.
Când Irini împlinește șaptesprezece ani, mama ei îi dă vestea că este însărcinată din nou. Irini rămâne
Είχα αφήσει τη δουλειά μου, ξοδεύοντας τις αποταμιεύσεις μου για να αγοράσω το σπίτι των ονείρων μου
Τον τελευταίο καιρό, η μητέρα μου άρχισε να ζει μόνη της. Χώρισε με τον πατέρα μου και ο αδερφός μου
Mă întâlneam cu Alexandros de trei ani când m-a rugat să ne mutăm împreună, ceea ce însemna să locuiesc
Ξέρεις, δεν κατάφερα να παντρευτώ ποτέ, ούτε απέκτησα παιδιά. Έτσι, κάπως περίεργα εξελίχθηκε η ζωή μου.