Η Νταϊάνα είχε καιρό να προγραμματίσει αυτή την απόφαση – να υιοθετήσει ένα παιδί από το ορφανοτροφείο.
Αγαπημένο ημερολόγιο, Σήμερα, μετά από χρόνια σκέψης, πήρα την απόφαση που ήθελα να ακολουθήσω εδώ και
Η Λούσα ήταν παχουλή. Ήταν τριάντα ετών και το βάρος της έφτανε τα 120 κιλά. Πιθανόν να αντιμετώπιζε κάποια ασθένεια, πρόβλημα στο μεταβολισμό ή κάτι παρόμοιο. Η Λούσα ζούσε σε ένα απομακρυσμένο, ξεχασμένο από Θεό χωριό. Η μεταφορά της σε ειδικούς για εξετάσεις ήταν μακριά και ακριβή.
Αθηνά ήταν χοντρή. Τριάντα ετών, ζυγίζει 120κιλά. Πιθανόν να είχε κάποιο μεταβολικό πρόβλημα ή άλλη ασθένεια.
«Παντρεύτηκα τον γείτονά μου που είναι ογδόντα δύο ετών… για να μην τον στείλουν σε γηροκομείο».
Αθήνα, 12 Μαρτίου Σήμερα ξαναζωντάνεψα την απόφαση που πήρα τρία χρόνια πριν, όταν, με μια παλιά καρδιά
Νεαρή Γυναίκα στην Εποχή της Σύγχρονης Ελλάδας
Η Μαρία, νέα μητέρα με την μικρή της Αιθήλια στο μπράτσο, κατέβηκε από το λεωφορείο στο μικρό σήμα που
«Δεν είσαι αφέντρα – είσαι υπηρέτρια»
Αγαπητό ημερολόγιο, «Δεν είσαι κυρία της οικογένειας είσαι βοηθός» αυτή η φράση της πεθεράς μου, της
«Ω, γιε μου, ήρθες! – Χάρηκε η Ευδοκία.»
Αγαπητό ημερολόγιο, Σήμερα το πρωί ήρθα να περιμένω τον γιό μου, τον Νίκο, να επιστρέψει από τη δουλειά
Μοναξιά: Ένας Δρόμος Προς την Αυτογνωσία
Μοναξιά Η Κατερίνα κλείνει τα φώτα, ο Γιάννης μιλάει με φίλο, και εκείνη απορρίπτει την πρόταση.
Ο Βόσκος…
Η ζωή του Βασίλη Κωνσταντίνου ξεκίνησε με την πιο άσχημη απόρριψη του άρριψαν το μωρό του σαν σκουπίδι.
Οικογενειακή „ευτυχία
Το ξύσιμο των πόρτων κατέληξε σε βίαιο τράβηγμα· το άνοιγμα κατέληξε σε κλασματική πτώση στο ξυλόχαρτο
Δεν πήγα στη γιορτή της πεθεράς μου
Μπαίνεις στο 50% του τσιμέντου της μητέρας σου ήτις φώναξε η Μαρία, η φίλη της Αθηνάς, σταχπίζοντας τα