Rodzice
0147
Δεν είναι δική τους, αυτών των πέντε… Μα πώς να το πεις…
**Η ξένη τους, αυτούς τους πέντε Ποιος θα τολμούσε να πει** Στον Γιώργο δεν είχε πια γυναίκα.
Rodzice
0725
«Μαμά, μήπως να αφήσουμε τη γιαγιά να χαθεί; Θα είναι καλύτερα για όλους,» είπε η Μαρία με προκλητικό ύφος.
Μαμά, ίσως ας πάει η γιαγιά και να χαθεί; Έτσι όλοι θα είμαστε καλύτερα είπε η Μαρία με προκλητικό ύφος.
Rodzice
0188
— Σήμερα μου είπες ότι παντρεύτηκες με εμένα επειδή είμαι «βολική»! — Και τι με αυτό; — ανακάτεψε τους ώμους. — Μήπως αυτό είναι κακό;
« Σήμερα μου είπες ότι παντρευτήκαμε επειδή είμαι «βολική»! Και τι; ανακάτεψε τους ώμους του. Είναι κάτι κακό;
Rodzice
021
Δύο εβδομάδες ένας γάτος ερχόταν στο παράθυρο. Οι υπάλληλοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν όταν ανακάλυψαν τον λόγο
Δύο εβδομάδες ο γάτος ερχόταν στο παράθυρο. Οι υπάλληλοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν όταν έμαθαν τον λόγο.
Rodzice
0191
Τέλος πάντων, δεν έγινε και τίποτα τρομερό! Λοιπόν, συμβαίνει και στους άντρες – ξεφεύγει κανείς, δεν προλαβαίνει να σταματήσει έγκαιρα!
**Ημερολόγιο της Μαρίας** « Μαριώ μου, τελικά δεν έγινε και τίποτα το τρομερό! Όλοι οι άντρες έχουν τις
Rodzice
0195
– Και τι κάνουμε εδώ; Γιατί μπαίνουμε στο σπίτι του άλλου;
**Ημερολόγιο ενός άντρα** „Τι κάνουμε εδώ; Γιατί μπαίνουμε σε ένα ξένο σπίτι;” „
Rodzice
0295
Μια τρομακτική έκπληξη ξετύλιξε από καθαρή τύχη. Η μικρή μου αδερφή, η Λουκία, τεσσάρων ετών, ανέπτυξε κήλη στον ομφαλό. Οι γιατροί είπαν – μην καθυστερούμε. Όσο πιο γρήγορα γίνει η εγχείρηση, τόσο καλύτερα. Η Λουκία χωρίς τον πατέρα της αρνούνταν κατηγορηματικά να πάει στο νοσοκομείο. Περιμέναμε να γυρίσει από το ταξίδι του, κι ο πατέρας τη συνόδεψε μέχρι την αίθουσα εγχειρήσεων.
Ένας τρομερός εκπληκτικός αποκαλύφθηκε από καθαρή σύμπτωση. Η μικρή μου αδελφή, η Ελισάβετ, τεσσάρων
Rodzice
011
Πρώιμη Άνοιξη
**Άνοιξη που Ξημερώνει** Η μικρή Ελένη, ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών, κοιτούσε με περιέργεια τον «νέο»
Rodzice
0131
Μη μου θυμώσεις, Τάνα, δε θα μείνω μαζί σου.
«Μην θυμώνεις μαζί μου, Τάτια, δεν πρόκειται να ζήσω μαζί σου.» «Μήπως να το δοκιμάσουμε, Σπύρο;
Rodzice
023
Η άμμος που γλιστράει ανάμεσα στα δάχτυλα
**Η Άμμος που Γλίστρησε** Το σπίτι ήταν βυθισμένο σε μια πυκνή σιγή, σαν πίσσα, που διακόπτονταν μόνο