Rodzice

27 Οκτωβρίου Ξάπλωνα στο παλιό καφέ καναπέ, καρφωμένος στο ταβάνι, χωρίς να μπορώ να βρω ησυχία ούτε

Ονομάζομαι Ασπασία. Είμαι 63 χρονών. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου το πέρασα σκουπίζοντας πατώματα

Χτες το βράδυ, καθώς γύριζα βιαστικός στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, πάλι πήγαινα καθυστερημένος όπως πάντα.

Η ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ Το παλιό λεωφορείο άφησε μια βαριά μυρωδιά από βενζίνη στον αέρα καθώς απομακρύνθηκε, αφήνοντας

Νοσοκομειακό κρεβάτι όπου τέλειωσε η παιδική ηλικία Ήταν μόλις δώδεκα χρονών όταν η παιδικότητα χάθηκε

Ελένη είχε περάσει όλη τη μέρα της στην κουζίνα. Όταν ακούστηκε το κουδούνι της εξώπορτας, ήξερε: είχαν

Λοιπόν, άκου να δεις τι μου συνέβη. Πήγα τελικά στον γιατρό, όταν πια ο πόνος δεν παιζόταν.

Πρώην πήγε να γίνει πατέρας Τον είδα πριν πει οτιδήποτε. Επτά χρόνια ήταν. Επτά χρόνια που μερικές φορές

Того вечора я не стала витирати фасоладу. Переступила через калюжу на кухні, відкрила ноутбук і купила

10 Ιουνίου, Καμένα Βούρλα Ήρθα επιτέλους στο περίφημο σανατόριο για λίγη ηρεμία. Καρδιολόγος μια ζωή