Στάσου, Ελένη, όλα είναι πέρα! Θέλω μια πραγματική οικογένεια, παιδιά. Δεν μπορείς να μου προσφέρεις αυτό. Περίμενα πολύ, υποσχέθηκα. Χρειάζομαι ένα αγόρι. Έχω ήδη υποβάλει αίτηση διαζυγίου! Έχεις τρίαημέρες να μαζέψεις τα πράγματα. Όταν φύγεις, κάλεσέ με. Θα μείνω για λίγο στο σπίτι της μαμάς μου. Βιάσου, πρέπει να ετοιμάσω ένα διαμέρισμα για το παιδί και τη μητέρα του. Ναι! Μην εκπλαγείς· η μελλοντική μου σύζυγος περιμένει το μωρό! Τρειςημέρες έχεις!
Η Ελένη παρέμεινε σιωπηλή. Τι θα μπορούσε να απαντήσει;
Δεν έβγαλε ποτέ παιδί. Ο Δημήτρης περίμενε πέντε χρόνια· μέσα σ αυτά τα χρόνια είχαν ήδη τρεις ανεπιτυχείς προσπάθειες.
Οι γιατροί που είχε συμβουλευτεί, έναναπέρασαν, της έλεγαν ότι είναι υγιής. Γιατί όμως δεν γινόταν ποτέ;
Η Ελένη πάντα τηρούσε έναν υγιεινό τρόπο ζωής.
Την ημέρα εκείνη αισθάνθηκε αδυναμία στο γραφείο· κάλεσαν άμεσα ασθενοφόρο, αλλά όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα
Τα πόρτες χτύπησαν δυνατά από την άφιξη του Δημήτρη, και η Ελένη, εξαντλημένη, κατέρρευσε στον καναπέ.
Δεν της έλειπε η θέληση· όμως δεν είχε τη δύναμη να μαζέψει τα πράγματά της. Και που να τα πάει, δεν ήξερε.
Καθ όλη της την παιδική ηλικία και μέχρι το γάμο, ζούσε στην κόλαση της θείας. Η θεία έχει πεθάνει· ο γιος της πούλησε το διαμέρισμα. Να επιστρέψει στο χωριό στην αγροτική κατοικία της γιαγιάς; Να ψάξει ενοικιαζόμενο διαμέρισμα; Τι θα κάνει με τη δουλειά της;
Τα ερωτήματα ήταν πολλά και έπρεπε να λυθούν άμεσα
Νύχτωσε νωρίς· η πόρτα άνοιξε και μπήκε η πεθερά.
Δεν κοιμάσαι; Καλά, ήρθα να ελέγξω να μην πάρεις τίποτα επιπλέον.
Τα παλιά παπούτσια του γιου σας δεν τα χρειάζομαι. Θα με παροδικήσετε οι δικές σας;
Τι αλαζονεία! Πριν ήμουν ήρεμη, ευγενική, ήσυχη, και τώρα όλα άλλαξαν. Ήδη μετά το πρώτο περιστατικό έλεγα στον Μίκο ότι δεν θα γεννήσεις παιδί.
Ήρθατε για να μου το πείτε; Καλύτερα καθίστε ήσυχα και μείνετε να με παρακολουθείτε.
Πού βάζεις τα σκεύη;
Αυτά είναι δικά μου. Τα πήρα από τη θεία, μνήμη για αυτήν.
Τώρα θα είναι άδεια χωρίς αυτά!
Αυτό δεν με απασχολεί. Εσείς θα έχετε εγγονό.
Πάρε μόνο ό,τι σου ανήκει!
Ο υπολογιστής μου! Η καφετιέρα, το φούρνο μικροκυμάτων μου τα έδωσαν συνάδελφα. Το αυτοκίνητό μου αγοράστηκε πριν το γάμο. Ο γιος σας έχει το δικό του.
Έχεις τα πάντα, εκτός από το να γίνεις μητέρα!
Αυτό δεν είναι δουλειά σας. Είμαι εντάξει· μάλλον έτσι ήθελε και ο Θεός.
Βλέπω πως δεν λυπάσαι! Μήπως το σκόπευες εσύ σκόπιμα;
Λέτε ανοησίες. Ακόμη και να το σκεφτώ μου είναι δύσκολο.
Η Ελένη κοίταξε το διαμέρισμα· δεν έμειναν τα αντικειμένα της. Μια βούρτσα, λίγη ομορφιά, τα παντόφλες
Φαινόταν να έχει ξεχάσει κάτι σημαντικό. Η πεθερά της κόνιζε την προσοχή.
Τότε θυμήθηκε: δεν υπήρχε το παλιό άγαλμα το λαγουδάκι. Μέσα του κρυβόταν ένα μικρό μυστικό που κανείς δεν ήξερε, ούτε και ο σύζυγός της. Μέσα στο λαγουδάκι υπήρχε ένα σετ: σκουλαρίκια και δαχτυλίδι. Δεν άξιζαν πολύ, αλλά ήταν πολύτιμα ως μνήμη για τη γιαγιά. Ο Μίκος τα θεωρούσε άχρηστα. Τα έβαλε στον μπαλκόνι. Η Ελένη άνοιξε την πόρτα
Τι έλειπες; Μαζέψου και φύγε! άκουσε ξανά η φωνή της πεθεράς. Θες να λες αντίο στο διαμέρισμα; Εντάξει, καληνύχτα. Δεν θα δεις ξανά τέτοια τύχη.
Τελικά βρήκε το λαγουδάκι· όλα ήταν στη θέση τους. Μπορούσε να φύγει.
Να τα κλειδιά, αντίο. Ελπίζω να μην ξανασυναντηθούμε.
Η Ελένη πήγε στο γραφείο. Ήταν ακόμη σ άδεια ασθένειας, αλλά ζήτησε άδεια.
Συλλυπηρόμαστε για σένα, αλλά πώς θα τα καταφέρουμε χωρίς σένα; Θα σου φτάσει τρεις εβδομάδες; Μείνε πάντα σε επαφή. Χωρίς τη συμβουλή σου μισό έργο θα παραμείνει ανεκπλήρωτο.
Εντάξει. Θα χωρέσω να ξεκουραστώ. Ευχαριστώ.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Όχι.
Θα ρυθμίσω την αμοιβή και το επίδομα.
Ευχαριστώ, ήρθε την ώρα.
Η Ελένη δεν ψάχνει άλλο διαμέρισμα· κατευθύνθηκε στο χωριό της. Φυσικά κανείς δεν την περίμενε εκεί· η γιαγιά της έφυγε τρία χρόνια πριν, η μητέρα δεν την είχε ξαναδεί. Η μητέρα της πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού.
Και τώρα η Ελένη δεν μπορεί να γεννήσει.
Περίπου μια ώρα στο δρόμο· έφτασε στο σπίτι. Έξω το δέντρο της μηλιάς, τα τουλίπια.
Τελευταία φορά το φθινόπωρο, μαζί με τον Δημήτρη, είχαν ψήσει κοτόπουλο και χαμογέλασαν.
Η Ελένη πέρασε με το αυτοκίνητο στην αυλή· το κλειδί του γκαράζ βρισκόταν μέσα στο σπίτι.
Άνοιξε την πόρτα και μπήκε. Η σιωπή. Στο τραπέζι βρώμικα ποτήρια και πιάτα. Γιατί την τελευταία φορά δεν μπόρεσε να τα τακτοποιήσει;
Όχι, είχε καθαρίσει! Αλλά τότε κάποιος ήταν εκεί!
Δύο φλιτζάνια, πιάτα, σακουλάκια χυμού, μπουκάλια του αγαπημένου αφρώδους του Μίκου. Αυτό δεν ήταν φθινοπωρινό.
Άρα στο σπίτι υπήρχε ο Δημήτρης· μαζί του, όμως ποιος;
Δεν έχει σημασία. Τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Το κλειδί του σπιτιού είναι μόνο στη διάθεσή της· ο σύζυγός της είχε κάνει αντίγραφο. Ώρα να αλλάξει τα λουκέτα.
Νέα ζωή, καθαριότητα, μετά μια ζεστή λουτρό.
Η Ελένη αποφάσισε να ξεπλύνει ό,τι βρωμότητα της, ό,τι παρελθόν.
Μόλις ετοιμάστηκε να φύγει, χτύπησαν η πόρτα, μετά το παράθυρο.
Ποιος είναι;
Είστε καλά;
Ναι είπε η γυναίκα, τρόμαχημένη.
Συγγνώμη.
Βγήκε έξω και μπροστά στο σπίτι στάθηκε ένας άγνωστος άντρας.
Συγγνώμη, μάλλον σας έπληξα. Είμαι ο γείτονας σας· σας παρακολουθούσα όλη μέρα.
Κοίταξε τριγυρίζοντας, «Πού είναι η καπνός;» σκέφτηκε.
Ευχαριστώ, όλα καλά.
Είστε συγγενής του Δημήτρη; Ήρθε πρόσφατα εδώ με τη σύζυγό του Είστε αδερφή;
Όχι, είμαι η πρώην σύζυγος. Σχεδόν πρώην· όλα είναι σε εξέλιξη.
Η κατοικία σας είναι αυτή;
Η δική μου.
Είμαι ο Ιωάννης· ο προσωρινός σας γείτονας. Με την οικογενειακή κατάσταση ήρθα εδώ· ο φίλος μου με άφησε. Διαζύγιο επίσης σε εξέλιξη· αύριο θα είμαι ελεύθερος. Αν δεν σας ενοχλώ, φεύγω. Αν χρειάζεστε βοήθεια, πείτε μου. Είμαι ο Ιωάννης.
Είμαι η Ελένη. Περιμένετε, μπορείτε να αλλάξετε το κλείδωμα;
Ναι. Πείτε πότε, θα το κάνω.
Το πιο σύντομα. Αύριο αγοράζω lock.
Ας το δω και να το αγοράσω· μήπως κάτι άλλο χρειαστεί.
Εντάξει.
Δύο εβδομάδες πέρασαν. Μια ακόμη εβδομάδα άδεια και ήρθε η ώρα να επιστρέψει στην πόλη. Η Ελένη δε ήθελε πια να ψάχνει νέο κατάλυμα. Ο Δημήτρης δεν τηλεφωνούσε· μόνο το μήνυμα με την ημερομηνία διαζυγίου ήρθε. Καλύτερα έτσι· δεν ήθελε να τον ξαναδεί.
Σε Σάββατο, ξύπνησε νωρίς· ο Ιωάννης την προσκάλεσε για βόλτα στη λίμνη.
Νέα σχέδια δεν ήταν στο πλάνο της, αλλά μια βόλτα δεν δεσμεύει. Πέρασαν όμορφα· επέστρεψαν για δείπνο. Στο δρόμο, μπροστά στο σπίτι της Ελένης στάθηκε το αυτοκίνητο του Δημήτρη. Μόλις είχε φτάσει. Άνοιξαν οι πόρτες· βγήκε ο Μίκος, και στη συνέχεια βοήθησε μια έγκυο γυναίκα να κατέβει.
Η Ελένη και ο Ιωάννης έφτασαν στη βίλα. Ο Μίκος προσπαθούσε να σπάσει την πόρτα, μα τίποτα δεν λειτούργησε.
Τι είναι αυτό;
Τι κάνουμε εδώ; Γιατί εισερχόμαστε σε ξένο σπίτι;
Ο Μίκος έμεινε άφωνος.
Είναι το σπίτι μας! δήλωσε η έγκυος.
Σοφά! Και ποιος το είπε; Εσύ, Μίκο; Είναι το σπίτι μου· φύγετε.
Μίκο, τι λέει αυτή; Ποια είναι; Η πρώην σου; Βγάλ’ την! φώναξε η έγκυος.
Η Ελένη και ο Ιωάννης γέλασαν. Ο Μίκος καθιέρωσε τη φίλη του στο αυτοκίνητο· έφυγαν.
Η ζωή του θα είναι γεμάτη γέλιο.
Αλλά θα του γεννήσει παιδί. Εγώ δεν μπόρεσα. Τρεις αποτυχίες. Συγγνώμη.
Χωρίσαμε επειδή η σύζυγός του δεν ήθελε παιδί
Τέσσερα χρόνια μετά το διαζύγιο. Μια τυχαία συνάντηση με την πρώην πεθερά σε σούπερ μάρκετ.
Ελένη, δεν σε αναγνώρισα. Σε παρακολουθούσα πολύ. Είσαι…; Είσαι έγκυος;
Ναι, χάραξα το χέρι μου πάνω στο μεγάλο μου κολάσο.
Και ο Μίκος; Ο εγγονός του είναι αδύναμος· κάτι πήγε στραβά στην οικογενειακή γραμμή. Η σύζυγός του έφυγε, άφησε το παιδί. Εσύ, θα γεννήσεις μόνη σου;
Όχι, δεν είμαι μόνη. Έχω οικογένεια. Έχω χρόνο· με περιμένουν.
Πώς; Συγγνώμη για όλα
Υπομονή σε υφίσταται
Η πρώην πεθερά παρακολουθούσε την Ελένη να περπατά. Ήταν μαζί με τον Ιωάννη, ο οποίος στήριζε την ίδια με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο κράταγε ένα μικρό κορίτσι, σχεδόν το πρόσωπο της μητέρας της.
Κάθε φορά που στέλνετε like, γράψτε σχόλιο τι σκέφτεστε! λέει το βίντεο.
