Έλα, εσύ δεν ξεχωρίζεις το αγγούρι από το δυόσμο παρά από την ετικέτα στο σούπερ μάρκετ! Και τα φρούτα τα είδες μόνο σε μαρμελάδα! βρυχήκανε η προσβεβλημένη γείτονας, η Παναγιώτα.
Η Ελένη κι ο Νίκος ήρθαν στο καλοκαιρινό τους εξοχικό. Το αγόρασαν το φθινόπωρο, κι τώρα ήθελαν να το φτιάξουν όλο. Το σπίτι ήταν όμορφο, ακόμη και το χειμώνα, αλλά το χωράφι και τα υπόλοιπα υπήρχαν πολλά πράγματα να γίνουν.
Ο παλιός κήπος έπρεπε να μετατραπεί σε παραδεισένιο τοπίο. Η νέα λουτρόπλουσα (σάουνα) είχε ήδη παραγγελθεί· μέσα σε μια εβδομάδα θα έρθει και θα την εγκαταστήσουν, έπρεπε μόνο να βρεθεί το κατάλληλο σημείο.
Παράλληλα χρειαζόταν σκίαστρα δίπλα στη σάουνα για τα ρούχα, έναν αποθήκευτρο για ξυλεία, και μια κουκούλα. Τα παιδιά υποσχέθηκαν να έρθουν, να βοηθήσουν σε ό,τι.
Καλή ησυχία εδώ, μπορούμε να ζήσουμε όλο το χρόνο. Είμαστε τώρα συνταξιούχοι.
Έλεγα ότι στο υπόγειο του σπιτιού μόνο οι πόρτες χρειάζονται αλλαγή.
Εγώ κοίταξα τη βεράντα. Θυμάσαι τη κουκούλα που συζητούσαμε; Δεν χρειαζόταν. Στη βεράντα υπάρχει μεγάλος, στρογγυλός τραπέζι, παλιά καρέκλα.
Χρειάζεται μόνο να τα φέρουμε σε καλή κατάσταση· θα μας εξυπηρετήσουν για εκατό χρόνια. Και η θέα προς τον κήπο. Θα πιούμε τσάι και θα απολαύσουμε. Και εκεί πρέπει επίσης να αλλάξουν τις πόρτες· νιώθουμε σαν να υπάρχει κάποιος στο σπίτι το χειμώνα ή πρόσφατα.
Σωστά, οι πόρτες πρώτα. Όλα θα γίνουν στην πίσω αυλή. Και έτσι να μην φαίνονται από το δρόμο, αλλά να είναι όμορφα. Μπροστά στο σπίτι θα είναι μια πράσινη πλατεία με λουλούδια.
Τα λουλούδια ήδη υπάρχουν, είναι πολυετείς, μόνο πρέπει να καταλάβουμε πού τι. Ίσως χρειαστεί να μεταφυτέψουμε κάποιες. Αλλά αυτό το καλοκαίρι τα αφήνουμε όπως είναι.
Μία εβδομάδα μετά έφτασε η σάουνα, ήρθαν τα παιδιά. Ξεκίνησε η κατασκευή του χωραφιού. Η γείτονα Παναγιώτα ήρθε να κάνει γνωριμία· τα εγγόνια της στροβιλιζόντουσαν γύρω από το σπίτι.
Έχετε εγγόνια;
Ναι, θα έρθουν.
Γιατί στήσατε τόσο μεγάλο φράχτη; Εμείς με τους γείτονες τα καταφέρναμε χωρίς φράχτες.
Χωρίς φράχτες; Τι ήταν τότε; Μόλις τον κατεδάφισα. Ο φράχτης έπεσε, δεν μας ένοιαζε· εμείς θέλουμε τάξη. Μην ανησυχείτε, δεν θα πάρουμε επιπλέον μέτρα. Ο φράχτης είναι ακριβώς στη γραμμή της ιδιοκτησίας.
Δεν θα υπάρχει πύλη; Εδώ πάντα υπήρχε πέρασμα.
Σημαίνει μεταξύ μας; Όχι, δεν είναι προβλεπόμενο. Μόνο είσοδος από το δρόμο.
Πώς θα τρέχουν τα παιδιά, τα δικά σας, τα δικά μας; Βλέπω ότι κόψατε τα μηλιού σας, μα τα παιδιά αγαπούσαν να σέρνεται στα κλαδιά.
Δεν τα κόψαμε, τα κλάψαμε και καθαρίσαμε· φιλοδοξάσαμε να φυτέψουμε καινούργια. Αφήστε τα παιδιά να σέρνουν τα δικά σας μηλιές.
Όλα είναι καινούργια σε εσάς. Γιατί φυτεύετε θάμνους δίπλα στο φράχτη μας;
Για ομορφιά!
Η Παναγιώτα έφυγε, αλλά επέστρεψε με νέα ερωτήματα. Τα εγγόνια της έτρεχαν στο χώρο της Ελένης και του Νίκου, μέχρι που έβαλαν τη νέα πύλη.
Έχετε εγκαταστήσει πολύ καλά εδώ είπε ξανά η γείτονας θα ζήσετε το χειμώνα;
Ο χρόνος θα το δείξει.
Γιατί κλείσατε την πύλη; Τα παιδιά έπαιζαν μπάλα μπροστά στο σπίτι, άνετα και ίσια. Στο δρόμο κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα· εδώ ήθελα ασφάλεια.
Εγώ έχω τα κήπους γεμάτους· όχι όπως εσείς. Εσείς διακρίνετε το αγγούρι από το δυόσμο μόνο από την ετικέτα· και μόνο σε μαρμελάδα είδατε τα φρούτα. Πρέπει να γίνουμε φίλοι.
Κλειδώσαμε την πύλη από τα μάτια των ξένων, ώστε τα εγγόνια σας να μην κυριαρχούν. Δύο μέρες πριν άφησαν τα κοτόπουλα μας ελεύθερα· δεν τα βρήκαμε.
Έχετε και κοτόπουλα; Ξεκινάτε να ζείτε εδώ;
Ζούμε ήδη.
Τέλη Αυγούστου γιόρτασαν τα 35α γενέθλια του Νίκου. Ήρθαν τα παιδιά, τα εγγόνια· όλη η οικογένεια συγκεντρώθηκε. Οι άντρες ψήνιζαν κρέας, οι γυναίκες ετοίμαζαν σαλάτες και στράγγιζαν το τραπέζι στη βεράντα.
Εμείς ήρθαμε να σας χαιρετίσουμε, όπως οι γείτονες. Είχαμε έρθει πριν, χωρίς πρόσκληση. Είμαστε γείτονας.
Ετοιμάζεστε, ήρθαν οι καλεσμάντες, το πάρτι ξεκίνησε. Θα καθίσουμε μαζί, τα παιδιά θα είναι πιο χαρούμενα. Ήρθε η ώρα να γίνουμε φίλοι.
Εμείς δεν σας προσκαλέσαμε. Εμείς μόνο η οικογένεια μας μαζεύεται, κλείσιμο οικογενειακό. Οι σχέσεις μας είναι γειτονικές, όχι οικογενειακές.
Ίσως κάποια μέρα γίνει έτσι. Τα παιδιά θα μεγαλώσουν· ίσως πεθωρούμε μες το γέλιο απάντησε η Παναγιώτα.
Ούτε αν της μιλούσαν, συνέχισε να αλλάζει τα πράγματα και δεν έβγαινε. Τα εγγόνια της σήκωναν τα πάντα. Έσπρωξαν μηλιές και αχλαδιά, ανήλθαν στην οροφή της σάουνας χωρίς να πέσουν.
Μετά τα έσπρωξαν πέτρες γύρω από τα κτίρια· κάποιοι άρχισαν να τις ρίχνουν σε μια φουσκωτή πισίνα. Δεν το παρατήρησαν αμέσως. Τα παιδιά έσκασαν με χαρούμενη κραυγή όταν η νεροχύτη ξέσπασε.
Καλοκαίρι, θα έρθει η φθινοπωρινή εποχή, ήρθε η ώρα να μαζέψουμε την πισίνα είπε η γείτονας τα παιδιά διασκέδασαν.
Ώρα να πάτε σπίτι!
Δεν κάναμε ακόμη τίποτα, τα παιδιά πεινασμένα τρέχουν, ξυπνάει η όρεξη. Όλοι στο τραπέζι!
Η γιορτή χαλάστηκε, αλλά ήρθε η επόμενη. Μία εβδομάδα αργότερα, τα παιδιά επέστρεψαν. Γιόρτασαν τα 35 χρόνια κοινής ζωής της Ελένης και του Νίκου.
Κάποιος πρότεινε αμέσως να κλειδώσει την πύλη. Όπως αποδείχθηκε, το έκανε ο μικρό, επτάχρονος εγγονός τους.
Άκουγονταν ήχοι στο κτύπημα της πύλης. Η οικογένεια προσποιήθηκε ότι δεν συμβαίνει τίποτα. Μύριζε σουβλακια και φρεσκάδα. Έγινε δροσερά.
Πότε θα μας περιμένετε στην πόλη;
Θα το σκεφτούμε. Φθινόπωρο έρχεται, θα ζήσουμε λίγο, μετά θα δούμε. Πρέπει ακόμα να μαζέψουμε μήλα. Η σοδειά φέτος είναι εξαιρετική. Μας άρεσε όλο αυτό, εκτός από την Παναγιώτα, αλλά δεν μας εμποδίζει. Μάθαμε να την αγνοούμε.
Όλοι γελούσαν ενωμένα.
Οι καλεσμένοι έφυγαν, η Ελένη και ο Νίκος έμειναν. Εμπρός, φθινόπωρο, μετά χειμώνας Θα προσπαθήσουν. Και αν δεν φύγει, μπορούν πάντα να επιστρέψουν στο διαμέρισμα στην Αθήνα.
Η Παναγιώτα έφυγε. Αποδείχθηκε ότι πρέπει να πάει με τα εγγόνια της στο σχολείο. Η κόρη δεν τα καταφέρνει, η γιαγιά θα βοηθήσει. Ο Νίκος και η Ελένη έσφυγαν με ένα απαλό αναστεναγμό. «Ας είναι ο Θεός να μας σώσει από τέτοιους δυσβάσταχτους γείτονες»
Τι γνώμη έχετε; Αφήστε τα σχόλιά σας και πατήστε like.
