Σε έναν κόσμο όπου η μάρκα και η τιμή φαίνεται να είναι ο ρυθμιστής της αξίας μας, ξεχνάμε συχνά τη σημασία του ίδιου του ανθρώπου. Αυτή η ιστορία διαδραματίστηκε σε μια κλειστή φιλανθρωπική βραδιά, που έγινε σε ένα από τα πιο πολυτελή ξενοδοχεία της Αθήνας.
Η Χρυσή Αίθουσα έλαμπε από τα διαμαντένια κοσμήματα και τα πανάκριβα φορέματα. Η Σοφία, τυλιγμένη σε ένα λαμπερό χρυσό φόρεμα, και ο συνοδός της, ο Νίκος, με ένα ποτήρι σπάνιο ακριβό κρασί από τη Νάουσα στο χέρι, σχολίαζαν ειρωνικά τους προσκεκλημένους. Το γέλιο τους όμως διακόπηκε απότομα όταν στην είσοδο εμφανίστηκε μια νεαρή κοπέλα, η Δήμητρα. Φορούσε ένα απλό, αρκετά ταλαιπωρημένο μπεζ παλτό και συνηθισμένες μπαλαρίνες.
Η Σοφία, σχεδόν ανοιχτά απαξιωτική, της έκλεισε το δρόμο. Με μια ματιά γεμάτη ειρωνεία, κοίταξε τα παλιά της παπούτσια και στραβοκατάπιε.
Ο Νίκος, πλησιάζοντας την Σοφία, ψιθύρισε αρκετά δυνατά ώστε να το ακούσουν κι οι γύρω:
«Λες να μπέρδεψε η καθαρίστρια την είσοδο;»
Η Σοφία προχώρησε αποφασιστικά και είπε με σαρκασμό:
«Γλυκιά μου, συσσίτιο έχει τρία στενά παρακάτω. Χαλάς την αισθητική της βραδιάς μου.»
Η Δήμητρα δεν χαμήλωσε το βλέμμα. Ήταν ακίνητη, με απόλυτη ηρεμία, και κοιτούσε τη Σοφία κατευθείαν στα μάτια. Η αξιοπρέπειά της μιλούσε πιο δυνατά από όλο το λούστρο της αίθουσας.
Ξαφνικά, εμφανίστηκε με γρήγορο βήμα ένας ηλικιωμένος κύριος με κοστούμι, ο κύριος Παπασωτηρίου, διαχειριστής του ιδρύματος. Δεν έριξε ούτε ματιά στη Σοφία και τον Νίκο, που είχαν ήδη πάρει ύφος προσμονής για το τυπικό καλωσόρισμα. Ο κύριος Παπασωτηρίου πλησίασε τη Δήμητρα, υποκλινόμενος ελαφρώς με σεβασμό:
«Κυρία Γεωργίου! Συγγνώμη για την αναστάτωση, το ιδιωτικό σας τζετ προσγειώθηκε νωρίτερα απ’ ό,τι περιμέναμε. Η συμφωνία για την αγορά του ομίλου είναι έτοιμη, απλώς χρειάζεται η υπογραφή σας.»
Το πρόσωπο της Σοφίας πάγωσε. Το σαγόνι της έπεσε από το σοκ, ενώ το ποτήρι με το συλλεκτικό κρασί της ακούμπησε το μάρμαρο και έσπασε με πάταγο.
Τελική σκηνή
Η Δήμητρα πήρε την πένα από το βοηθό της, και χωρίς καν να βγάλει το παλιό της παλτό, υπέγραψε με αυτοπεποίθηση τα έγγραφα.
Στράφηκε στη μουδιασμένη Σοφία και με ψυχρά ήρεμη φωνή είπε:
«Παρεμπιπτόντως, Σοφία, δεν είναι πια η δική σου εκδήλωση. Μόλις αγόρασα το κτίριο και την εταιρεία του συζύγου σου. Η αισθητική σου δεν χωράει στα πλάνα μου πλέον. Φύλακες, μπορείτε να συνοδεύσετε αυτούς τους κυρίους έξω;»
Ο Νίκος και η Σοφία στάθηκαν αποσβολωμένοι, μέχρι που η ασφάλεια με ευγένεια αλλά αποφασιστικότητα τους έδειξε την έξοδο.
Συμπέρασμα: Ποτέ μη μετράς τη δύναμη ενός ανθρώπου από τα ρούχα του. Κάτω από ένα φθαρμένο παλτό μπορεί να κρύβεται εκείνος που αύριο θα αλλάξει τη μοίρα σου.
Έχω ζήσει πολλά περιστατικά υπεροψίας στη ζωή μου, αλλά αυτή η ιστορία με δίδαξε να μην ξεχνώ πως η αληθινή αξία φαίνεται στις πράξεις και στην αξιοπρέπεια, κι όχι στα ρούχα ή τη λάμψη.
