Πριν αρκετά χρόνια, μετακομίσαμε σε μια νέα γειτονιά. Πριν από αυτό, ο γιος μου πήγαινε στο σχολείο που ήταν μακριά από το σπίτι μας, τόσο ώστε είχε γίνει πλέον δύσκολο για όλους μας και αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να βρούμε μια σχολική μονάδα πιο κοντά.
Βρήκαμε ένα σχολείο μόλις ενάμισι χιλιόμετρο μακριά από το σπίτι μας. Δουλεύοντας από το σπίτι, είχα τη δυνατότητα να παίρνω τον γιο μου με το αυτοκίνητο και να τον πηγαίνω εγώ στο σχολείο. Το νέο σχολείο ήταν πολύ σύγχρονο, γεμάτο ζωντάνια και δραστηριότητες. Οι δάσκαλοι ήταν όλοι πολύ φιλικοίτους γνώρισα στις πρώτες συναντήσεις γονέων. Πάνω απ όλα, μου άρεσε η Ελένη, που δίδασκε λογοτεχνία. Ήταν και η δασκάλα της τάξης του παιδιού μου.
Όπως αποδείχθηκε, η Ελένη έμενε δίπλα μας. Όταν άλλαξε σχολείο ο γιος μου, συναντιόμασταν περιστασιακά στο πάρκο, στην πλατεία ή στο παντοπωλείο. Μια μέρα, βγαίνοντας από το σπίτι, την είδα να πλησιάζει προς το μέρος μου. Ήταν πρωί, επομένως φαντάστηκα πως θα πήγαινε στο σχολείο. Δεν είχα άλλη επιλογή παρά να την πάρω με το αυτοκίνητο στη δουλειά.
Ελένη, έλα να καθίσεις ο Ανδρέας ετοιμάζεται και θα πάμε όλοι μαζί στο σχολείο.
Εν συντομία, δέχτηκε. Δεν μου ήταν δύσκολο να την πάρω μαζί μου. Φτάσαμε, μου είπε ευχαριστώ και έφυγε. Ο Ανδρέας ντρεπόταν που έπαιρνε μια δασκάλα με το αυτοκίνητο στη δουλειά. Είναι κακό να έχεις γνωριμίες ανάμεσα στους δασκάλους;
Συνέβη τυχαία δύο-τρεις φορές ακόμα, μέχρι που άρχισα να παρατηρώ ότι κάπως είχε δημιουργηθεί ένα παράξενο μοτίβο.
Άλλες δύο ή τρεις φορές την πήρα με το αυτοκίνητο τυχαία. Τον Απρίλιο, ήρθε ένα μήνυμα στο κινητό μου.
Καλημέρα. Πας σήμερα στο σχολείο;
Ήταν μήνυμα από τη δασκάλα. Της απάντησα ότι θα πηγαίναμε. Κοιτάζω έξω και είχε ήδη σταθεί δίπλα στο αυτοκίνητο. Ο γιος μου δεν ήταν έτοιμος γι αυτή την εξέλιξη· να πω την αλήθεια ούτε κι εγώ. Βγήκα, πήγα προς το πάρκινγκ.
Ήμουν τόσο χαρούμενη που μπορούσα να έρθω μαζί σας με το αυτοκίνητο σήμερα. Κουβαλάω τρία πακέτα τετράδια, είναι βαριά και δεν μεταφέρονται εύκολα.
Όχι, δεν μπορούσα να αρνηθώ. Αλλά κατάλαβα πως δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι. Έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Η δασκάλα είχε αρχίσει να ζητάει παραπάνω. Αποφάσισα να κάνω τη δική μου πρόταση:
Ελένη, τι θα έλεγες να συναντιόμαστε αύριο στη ίδια ώρα, χωρίς να περιμένει κανένας κανένα, και να σε φέρνουμε εμείς με το αυτοκίνητο;
Ελπίζα ότι θα αρνηθεί από ευγένεια.
Αχ, τι υπέροχα! Αυτό σημαίνει πως θα κοιμηθώ είκοσι λεπτά παραπάνω κάθε μέρα! Έτσι έχουν τα πράγματα. Θα είμαι στην πόρτα σου στις 8:00 κάθε μέρα!
Τι συμφωνία… Ο γιος μου με κοίταζε θυμωμένος, ήξερα πως δεν του άρεσε καθόλου. Τώρα σκέφτομαι πώς θα λύσω την κατάσταση. Ίσως τελικά να επιστρέψω στο γραφείο χαρτικών. Γιατί δεν έχω άλλο καλό λόγο να αρνηθώ σε μια δασκάλα…
