Τα τελευταία δύο χρόνια, εγώ και ο σύζυγός μου ζούμε σε ένα ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Αθήνα και οι συνθήκες διαβίωσης είναι δύσκολες. Ονειρευόμαστε να μετακομίσουμε και να αποκτήσουμε ένα δικό μας σπίτι, αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχουμε τα χρήματα που απαιτούνται. Το διαμέρισμα που νοικιάζουμε ανήκει σε μια φίλη της μητέρας μου και συχνά αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Αν κάτι δεν είναι στη θέση του ή αν κάνουμε κάτι που δεν της αρέσει, μπορεί να ξεσπάσει ξαφνικά καβγάς. Οι γείτονές μας επίσης δεν είναι πολύ φιλικοί, μας υπενθυμίζουν διαρκώς ότι είμαστε προσωρινοί και θα φύγουμε σύντομα.
Οι γονείς μας πιέζουν συνεχώς να βάζουμε χρήματα στην άκρη για να αγοράσουμε δικό μας σπίτι. Όμως είναι δύσκολο να εξοικονομήσουμε, αφού πληρώνουμε ενοίκιο και έχουμε κι άλλες υποχρεώσεις. Η μητέρα μου παρακολουθεί στενά τα οικονομικά μας και εξετάζει σχολαστικά τις δαπάνες μας, πράγμα που κάνει την εξοικονόμηση ακόμα πιο δύσκολη. Έχουμε περιορίσει ακόμα και την αγορά ρούχων και φοράμε μόνο αυτά που έχουμε, ώστε να εξοικονομήσουμε όσο γίνεται περισσότερα ευρώ.
Η μητέρα μου αλλά και η μητέρα του συζύγου μου έχουν δικά τους διαμερίσματα και περιμένουν από εμάς να μαζέψουμε χρήματα για το δικό μας σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, δεν φαίνεται να θέλουν να μας βοηθήσουν οικονομικά ή να μας προσφέρουν οποιαδήποτε στήριξη. Πιστεύουν πως, με το να μην μας αφήνουν να μείνουμε στα δικά τους σπίτια, μας διδάσκουν την ανεξαρτησία, όμως εμείς νιώθουμε πως έχουμε ήδη περάσει από πολλές δυσκολίες και έχουμε ανάγκη την βοήθειά τους τώρα. Είναι δύσκολο να βλέπουμε ότι τα αδέλφια μας πήραν σπίτια ενώ εμείς πρέπει να μαζεύουμε χρήματα μόνοι μας. Νιώθουμε ότι δεν αξίζουμε να μας φέρονται έτσι και θα θέλαμε να καταλάβουν τη θέση μας και να μας στηρίξουν λίγο.
Η ζωή μας έχει δείξει ότι η ανεξαρτησία δεν σημαίνει να μένουμε μόνοι μας στις δυσκολίες, αλλά να μαθαίνουμε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Η πραγματική οικογένεια είναι εκεί για να βοηθά όταν υπάρξει ανάγκη, γιατί με την αυτονομία έρχεται η ευθύνη και η αλληλεγγύη. Όσο δύσκολη κι αν είναι η καθημερινότητα, αξίζει να διατηρούμε την ελπίδα και να προσπαθούμε να κατανοούμε τους άλλους, γνωρίζοντας ότι όσα χτίζουμε σήμερα θα είναι το θεμέλιο για ένα καλύτερο αύριο.
