Ο αδελφός μου έζησε με την πρώτη του σύζυγο για πάρα πολλά χρόνια. Εκείνη ήταν πολύ συμφεροντολόγα και καβγατζού, και φερόταν άσχημα στους γονείς του. Εκείνος τα υπέμενε όλα καρτερικά για χρόνια, αλλά κάποια στιγμή δεν άντεξε άλλο και χώρισαν. Ξαναπαντρεύτηκε. Η δεύτερη του σύζυγος είχε ήδη μια κόρη. Ο αδελφός μου δεν απέκτησε ποτέ δικά του παιδιά, ούτε στον πρώτο ούτε στο δεύτερο γάμο. Ύστερα, όμως, η δεύτερη γυναίκα του «έφυγε» πρόωρα από τη ζωή. Η θετή του κόρη παντρεύτηκε και έγινε δική της οικογένεια μακριά του.
Αποφάσισε τότε να φέρει λίγο φως στο παλιό διαμέρισμα και να κάνει ένα γενναίο φρεσκάρισμα. Εκεί που ήταν άλλοτε η βιβλιοθήκη, βρήκε ένα σωρό έγγραφα και φακέλους. Ο αδελφός μου σκέφτηκε, μήπως υπάρχει κάποιο κρυμμένο κομπόδεμα, και άρχισε να ψάχνει. Ψαχουλεύοντας τα χαρτιά, έπεσε πάνω σε μια στοίβα γράμματα.
Μια κοπέλα έγραφε στον πατέρα της πως τον αγαπά πολύ, τον περιμένει να της απαντήσει και νιώθει μεγάλη λύπη. Του εξιστορούσε την καθημερινότητά της, πώς τα πάει στο σχολείο, για τα όνειρά της. Βλέποντας τη διεύθυνση του αποστολέα, φωτίστηκαν οι αναμνήσεις του: όταν υπηρετούσε παλιότερα σε ένα μικρό χωριό στην Αρκαδία, τότε είχε αγαπήσει μια γυναίκα εκεί. Αποκαλύφθηκε λοιπόν ότι εκείνη είχε μείνει έγκυος αλλά αυτός δεν είχε μάθει ποτέ τίποτα, γιατί η πρώτη του σύζυγος είχε κρύψει όλα τα γράμματα και δεν του είπε λέξη. Κατακλυσμένος από οργή, πήρε τηλέφωνο την πρώην γυναίκα για να ζητήσει εξηγήσεις. Η αλήθεια δεν άργησε να φανερωθεί: ήταν πράγματι η κόρη του. Δόξα τω Θεώ, ζούμε στην εποχή του διαδικτύου, κι η θετή του κόρη τον βοήθησε να ψάξει και να βρει την αληθινή του.
Λίγες μέρες αργότερα, χτύπησε το τηλέφωνό του και στην άλλη άκρη άκουσε τη φωνή του αίματος. Δεν ήξερε πώς να μιλήσει, τι να της πει, πώς να δικαιολογηθεί για όλα αυτά τα χρόνια σιωπής. Έμαθε τότε ότι η μητέρα της είχε φύγει από τη ζωή εδώ και χρόνια. Η κόρη του ξέσπασε σε κλάματα, λέγοντάς του πως είναι ήδη παντρεμένη και πως εκείνος έχει πλέον και μια εγγονή. Υποσχέθηκαν να συναντηθούν. Ο αδελφός μου έκλαψε από χαρά επιτέλους θα γνώριζε το ίδιο του το παιδί. Ήλπιζε στην κατανόηση της κόρης του, γιατί ποτέ δεν έφταιξε εκείνος, απλώς δεν ήξερε ότι υπήρχε το παιδί αν το ήξερε, δεν θα την είχε εγκαταλείψει ποτέ.
