Άκου να δεις, εγώ και ο άντρας μου γνωριστήκαμε εντελώς τυχαία, ήμασταν συγκάτοικοι σε ένα φοιτητικό διαμέρισμα στην Αθήνα όταν κάναμε τις σπουδές μας. Σιγά-σιγά η φιλία μας έγινε κάτι παραπάνω, και τελικά δεθήκαμε πολύ. Παρόλο που περάσαμε πολύ ωραία ζώντας εκεί τις φοιτητικές μας στιγμές, ξέραμε ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε και να φτιάξουμε τη δική μας οικογένεια.
Όταν άρχισαν να ανεβαίνουν οι μισθοί μας, αποφασίσαμε να αγοράσουμε ένα διαμέρισμα και για να το κάνουμε αυτό πουλήσαμε τις δύο γκαρσονιέρες που είχαμε στο φοιτητικό. Κρατήσαμε το σχέδιό μας μυστικό, γιατί θέλαμε να ανακαινίσουμε το νέο σπίτι και να κάνουμε μια όμορφη έκπληξη στους συγγενείς μας με ένα γιορτινό πάρτι για το καινούριο σπίτι.
Όμως, ο αδερφός του άντρα μου, ο Γιώργος, είχε καταλάβει τι γίνεται. Μας πλησίασε και μας πρότεινε το εξής: „Γιατί δεν μου πουλάτε τις γκαρσονιέρες σε μια λίγο καλύτερη τιμή; Είμαστε οικογένεια, και έχω δύο παιδιά, μπορώ να πληρώσω και σε δόσεις.” Μάλιστα, είπε ότι αυτές οι γκαρσονιέρες δεν άξιζαν και πολλά, οπότε δύσκολο να δώσει κάποιο ποσό. Δεν ήξερε όμως ότι εμείς τις είχαμε πουλήσει πολύ καιρό πριν και με τα λεφτά αγοράσαμε το νέο μας διαμέρισμα.
Ο Γιώργος μάλιστα στην προσπάθεια του να αποκτήσει αυτές τις γκαρσονιέρες, έβγαλε καταλάθος το μυστικό μας και είπε για το νέο σπίτι στη μαμά. Δεν χάρηκε καθόλου για εμάς όταν το έμαθε, αντιθέτως φάνηκε να θυμώνει και έφυγε χωρίς να πει ούτε μια κουβέντα. Ήταν ξεκάθαρο ότι περίμενε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση, αλλά τελικά η δική μας εξυπνάδα ήταν καλύτερη από τη δική του πονηριά.
