Η μητέρα, η Μαρία Παπαδοπούλου, είπε στον γιο της, τον Νίκο, ότι η νύφη του «σπαταλά» κάθε εορτή.
«Η Αναγγελία θέλει να βρεθούμε αύριο σε ένα εστιατόριο ή καφέ», αναγγέλθησε ο Νίκος με χαρά μέσω βίντεο κλήσης.
«Καλή ιδέα, αλλά ας αφήσουμε την Αναγγελία να διαλέξει το μέρος μόνη της· έτσι δεν θα αλλάζουμε το χώρο στο μυστικό της παραγγελίας», πρόσθεσε ήρεμα η μητέρα, η Λήδα Ιωαννίδου.
«Έχουμε ήδη βρει το νέο μαγαζί που άνοιξε στο κέντρο της Αθήνας· αύριο θα το δοκιμάσουμε», έσπευσε ο Νίκος, ακούγοντας σαν να μιλούσε μέσα σε ένα αχνό σύννεφο.
«Νέο Εντάξει, στείλε μου τη διεύθυνση και πες μου πότε να εμφανιστώ με τον πατέρα», απάντησε η Λήδα με ένα θολό, αποδεχόμενο ύφος.
«Σου έστειλα ηδη», είπε ο Νίκος και έκλεισε το τηλέφωνο, ενώ οι λέξεις του εξαπλώνονταν σαν καπνός.
Λίγο αργότερα η Λήδα έλαβε το μήνυμα με τη διεύθυνση και την ώρα. Είχε δύο νύφες και έναν γαμπρό· οι σχέσεις πήγαιναν καλά, εκτός από την Αναγγελία.
Η πεθερά δεν επεμβαίνει στη ζωή των νύφων· αντίθετα, προσπαθεί να απομακρυνθεί.
Το πρόβλημα ήταν ότι η Αναγελία δεν ήξερε πώς να συμπεριφέρεται στο τραπέζι· έλειπε η αίσθηση του τόνου.
Μερικούς μήνες πριν, είχαν δοκιμάσει ένα εστιατόριο και αντί για ευχάριστο δείπνο άκουγαν τις παράξενες επιθυμίες της.
Κάποιες φορές δεν του άρεσε το πιάτο, άλλες ο σερβιτόρος δεν χαμογελούσε, άλλες το μενού ήταν άδειο.
Λόγω του τελευταίου έπρεπε να αλλάξουν εστιατόριο αρκετές φορές μέσα στην ίδια βραδιά.
Αλλά ακόμα και τότε η Αναγελία βρήκε κάτι για να καταγγείλει. Παρήγγειλε σαλάτα χωρίς κρεμμύδι.
«Η σαλάτα σας, όπως ζήτησα, χωρίς κρεμμύδι», είπε ο σερβιτόρος, τοποθετώντας το πιάτο μπροστά της.
«Τι είναι αυτό που βλέπω πάνω στη σαλάτα;», ρώτησε η Αναγελία, δείχνοντας με το νυχι του ένα μικρό κλαδάκι άνηθ.
«Ένα κλαδάκι για γαρνιτούρα», απάντησε ο σερβιτόρος, μπερδεμένος.
«Του έλεγα να βάλει άνηθο μέσα;», παρακάμφθηκε με σφιχτό χείλος.
«Αν θέλετε, το αφαιρώ· δεν υπάρχει άνηθος στη σαλάτα», πρότεινε ο σερβιτόρος με λογική που του φαινόταν οφέλιμη.
«Αφαιρέστε όλη τη σαλάτα, χάσατε την όρεσή μου Φέρτε μου ένα milkshake», διέταξε η Αναγελία, γυρίζοντας το βλέμμα της προς το παράθυρο.
Όλα τα παράξενα αιτήματα εκτελέστηκαν· κανείς από το προσωπικό δεν έβγαλε τη φωνή του. Η ατμόσφαιρα της βραδιάς χαλάθηκε.
Η νύφη κάθισε με φουσκωτά χείλη και πληγωμένο βλέμμα, ενώ οι συγγενείς έτρωγαν και συζητούσαν· έτσι κάθε έξοδος στο εστιατόριο ήταν μισή τιμωρία.
Ακόμη και οι οικογενειακές συγκεντρώσεις γεμίζουν αμήχανες στιγμές· η παρορμητικότητα της Αναγελίας δηλητηρίζει κάθε γεύμα.
Στις κηδικές της αδερφής της Αναγελίας, η κακοήθεια δεν έλειψε.
«Ποιος έψησε τις τηγανίτες; Είναι σαν λάστιχο!», φώναξε η νύφη στο μνημόσυνο.
«Όχι ανάγκη να φωνάζεις· απλώς μην τις φας», προσπάθησε η Λήδα, παρατηρώντας τις κλιμακωτές ματιές των συγγενών.
«Τι υπάρχει εδώ; Μαγειρεύω καλύτερα για το σκύλο μου· αλκοόλ και χυμοί είναι φτηνά. Άντε, βαρετό», φάνηκε η Αναγελία, κάνοντας μράκας.
« Εδώ δεν είμαστε για να φάμε· ήρθαμε να τιμήσουμε τον θάνατο· δείξτε σεβασμό και σταματήστε τις διαμαρτυρίες», είπε ήρεμα η πεθερά.
«Ακριβώς! Με κάλεσαν για μνήμη, αλλά δεν υπάρχει τίποτα για μνήμη», ψιθύρισε η νύφη.
Φαίνεται πως το δυσάρεστο κεφάλαιο είχε λήξει, αλλά μόνο φαινόταν.
Μετά, μερικοί συγγενείς τηλεφώνησαν στη Λήδα, παραπονιέζοντα ότι η νύφη του Νίκου φώναζε για το φαγητό.
Η Αναγελία ντράπηκε και αποφάσισε να μην παίρνει ξανά την νύφη της σε τέτοιες εκδηλώσεις.
Πλησίαζε τα γενέθλια της πεθεράς· η Αναγελία και ο Νίκος σχεδίαζαν να παρευρεθούν.
Η Λήδα, προετοιμάζοντας μια μυστική επιτροπή, δήλωσε ότι είναι άρρωστη και ανέβαλε το πάρτι αβέβαια.
Ήξερε ότι ο Νίκος θα έπρεπε να φύγει για επάγγελμα στο τέλος του μήνα· αυτό περίμενε.
Έτσι σχεδίασε ένα παγίδα για τα γενέθλια χωρίς την Αναγελία. Μόλις ο Νίκος τηλεφώνησε από άλλη πόλη, η Λήδα έστειλε προσκλήσεις στα παιδιά.
Η νύφη δεν ενημερώθηκε για το οικογενειακό γλέντι.
Η γιορτή της Λήδας πέρασε σε χαρούμενο κλίμα, χωρίς ενοχλημένους καλεσμένους.
Δεν χρειάστηκε να ακούσουν παράπονα για φαγητό ή ποτά· για πρώτη φορά σε δύο χρόνια, η γυναίκα απολάμβανε τη στιγμή με τα παιδιά.
Μα η ευτυχία έπρεπε να πληρωθεί την επόμενη μέρα.
Κάποιος ανέβασε φωτογραφίες από το πάρτι στα κοινωνικά δίκτυα· η Αναγελία τις είδε.
«Γεια σας, Λήδα, γιόρτασα τα γενέθλιά σας;», ρώτησε η νύφη με πίκρα.
«Ναι, καθυστέρησε μερικές εβδομάδες», απάντησε η πεθερά.
«Γιατί δεν με προσκαλέσατε;»
«Ο Νίκος έφυγε για δουλειά· πιθανόν να ένιωθες μόνο στη διαμονή».
«Δεν νιώθω ποτέ μοναξιά μαζί σας· γιατί δεν περιμένατε την επιστροφή του Νίκου;», ρώτησε η Αναγελία.
«Γιατί; Γιατί η σύζυγός του χαλάει όλες τις γιορτές με το πικρό του πρόσωπο!», απάντησε η Λήδα, αμέσως μετανιωμένη.
«Τι; Εγώ; Σκέφτηκα ότι ήσασταν καλή, αλλά εσείς είστε φίδι», στενάζοντας η νύφη, έσπασε το τηλέφωνο.
Μερικές ώρες αργότερα ο Νίκος κάλεσε τη μητέρα του και άρχισε να διατυπώνει παρατηρήσεις.
«Γιατί φέρετε έτσι τη σύζυγό μου; Τι του κάναμε;» ρώτησε θυμωμένος.
«Τίποτα, αλλά η Αναγελία σπάζει τις γιορτές· δεν μπορείς να την συγκρατήσεις», αποκάλυψε η Λήδα.
«Πώς τις σπάζει;» ρώτησε ο γιος.
«Με τις ματαιοδοξίες της, στις εστιατορικές εξορμήσεις· δεν μπορεί κανείς να κάτσει ήσυχα στο τραπέζι. Παίρνει τα πάντα και παραπονιέται», ολοκλήρωσε η γυναίκα.
«Είναι άμεση και ειλικρινής· εγώ ήμουν πάντα ήπια μαζί της», απάντησε ο Νίκος.
«Αμεσότητα και αδεξιότητα δεν είναι το ίδιο· να φέρεσαι σαν κόρη, δείξε σεβασμό, όχι σαν μικρή αδερφή που κάνει φλυαρίες», διαβεβαίωσε η Λήδα.
«Καλά, θα προσέχω· αλλά υπόσχεσέ μου να την προσκαλείς πάντα στις γιορτές», πρότεινε ξαφνικά ο Νίκος.
«Σύμφωνη, υπό την ευθύνη σου. Θα το δοκιμάσουμε στην επόμενη συγκέντρωση», απάντησε η Λήδα με σφιγμένο στήθος.
Η Αναγελία δεν άλλαξε· προσπαθούσε να είναι ήρεμη, αλλά τα φαντάσματα της εξακολουθούσαν να εμφανίζονται.
Η Λήδα έπρεπε λοιπόν να κλείσει τα μάτια της και να αγνοήσει τις δακτυλίστρες της νύφης.
Δεν ήθελε άλλη σύγκρουση με τον Νίκο· έτσι επέλεξε το λιγότερο κακό.
