Σήμερα, στο ημερολόγιό μου…
Πριν λίγες μέρες, ήρθε ένας φίλος μου για καφέ. Κάθισαμε στο μπαλκόνι και μιλήσαμε για τη ζωή. Κάποια στιγμή, του είπα: «Πάω να πλύνω τα πιάτα και έρχομαι αμέσως».
Με κοίταξε σαν να του είχα πει ότι χτίζω διαστημόπλοιο. Με έκπληξη και λίγη δυσπιστία, μου είπε: «Χαίρομαι που βοηθάς τη γυναίκα σου. Εγώ δεν το κάνω, γιατί αν κάνω κάτι, η γυναίκα μου ποτέ δεν με ευχαριστεί. Πριν μια εβδομάδα, π.χ., σκούπισα το πάτωμα και δεν μου είπε ούτε ένα ευχαριστώ».
Καθόμουν πάλι δίπλα του και του εξήγησα ότι εγώ δεν «βοήθησα» τη γυναίκα μου. Στην πραγματικότητα, η γυναίκα μου δεν χρειάζεται «βοήθεια»χρειάζεται έναν σύντροφο. Είμαι σύντροφος στις δουλειές του σπιτιού, και το να κάνω δουλειές δεν είναι «βοήθεια».
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να καθαρίσει, γιατί κι εγώ εδώ μένω, και πρέπει να καθαρίζω.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να μαγειρέψει, γιατί κι εγώ θέλω να φάω, άρα πρέπει να μαγειρέψω.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλύνει τα πιάτα, γιατί κι εγώ τρώω από αυτά τα πιάτα.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου με τα παιδιά, γιατί είναι και δικά μου παιδιά, και είναι δική μου ευθύνη να είμαι ο πατέρας τους.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλύνει, να στεγνώσει και να διπλώσει τα ρούχα, γιατί είναι και τα δικά μου ρούχακαι των παιδιών μου.
Δεν «βοηθάω» στο σπίτι. Ζω εδώ, ανήκω εδώ.
Και για το ευχαριστώ; Τον ρώτησα: Πότε ήταν η τελευταία φορά που η γυναίκα σου έκανε όλο τον καθαρισμό, το πλύσιμο, το σιδέρωμα, το μαγείρεμα, το μπάνιο των παιδιών και όλα τα υπόλοιπα, και εσύ απλώς της είπες «ευχαριστώ»; Όχι ένα απλό «ευχαριστώ»αλλά μια πραγματική αναγνώριση: «Μπράβο σου, είσαι καταπληκτική!!!»
Σου φαίνεται περίεργο; Σκέφτεσαι τώρα με απορία; Εσύ, που μια φορά στη ζωή σου σκούπισες το πάτωμα, περίμενες να σου δώσουν μετάλλιο… αλλά γιατί; Το έχεις σκεφτεί, αγαπητέ μου φίλε;
Ίσως γιατί στην πατριαρχική κουλτούρα μας, σου μάθαμε ότι όλα αυτά είναι «δική της δουλειά». Ίσως νομίζεις ότι όλα γίνονται μαγικά, χωρίς να κουνηθεί ούτε το δάχτυλό της;
Τότε, εσύ να την επαινούσεις όπως περιμένεις να σε επαινεί εκείνημε την ίδια ένταση. Να είσαι πραγματικός σύντροφος, όχι ένας επισκέπτης που έρχεται μόνο για να φάει, να κοιμηθεί, να κάνει μπάνιο και να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του. Να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Είναι και δικό σου σπίτι.
Η πραγματική αλλαγή στην κοινωνία μας ξεκινά από το σπίτι: ας διδάξουμε στα αγόρια και στα κορίτσια μας τι σημαίνει να είσαι πραγματικός σύντροφος.
