„Τι παιδί στα σαράντα ένα χρόνια!” φώναζε ο άντρας στη Νίκη. „Στην ηλικία σου γίνονται γιαγιάδες! Νίκη, μην κάνεις βλακείες. Καλά, καταλαβαίνω πως δε σε νοιάζει η γνώμη μας. Αλλά για το παιδί αυτό σκέφτηκες καθόλου; Δεν θέλω να χορεύω στο γάμο της με σέρουμ στο χέρι! Κι αν μας συμβεί κάτι ενώ είναι μικρή; Τέλος πάντων, αποφάσισε το. Είτε θα το κάνεις, είτε θα χωρίσουμε!”
Η Νίκη ζούσε με τον άντρα της εδώ και είκοσι χρόνια. Παντρεύτηκε τον Δημήτρη όταν ήταν ακόμα νέα, φοιτήτρια. Όλα αυτά τα χρόνια, η Νίκη πίστευε πως ο άντρας της ήταν ο πιο κοντινός της άνθρωπος, η στήριξή της, η προστασία της. Ποτέ δεν θα φανταζόταν ότι ο Δημήτρης θα της αντισταθεί.
Πρόσφατα, στην οικογένειά τους ξέσπασε μεγάλος καυγάςο λόγος ήταν μια απροσδόκητη, καθυστερημένη εγκυμοσύνη.
Ο Δημήτρης ήταν κατηγορηματικά εναντίον:
„Νίκη, έχεις τρελλαθεί; Στα γεράματα αποφάσισες να γίνεις μητέρα; Έχουμε τρία υπέροχα αγόρια, ο Αλέξανδρος είναι ήδη φοιτητής, κι ο Νίκος με τον Κώστα τελειώνουν το γυμνάσιο. Σου είναι λίγα;”
„Και τι θα σκεφτούν τα παιδιά; Ότι οι γονείς τους τρελάθηκαν;”
„Δημήτρη, όλη μου τη ζωή ονειρευόμουν μια κόρη,” επέμενε η Νίκη. „Αν ο Θεός μου έστειλε αυτό το παιδί, γιατί να μην το κρατήσω;”
„Κι αν είναι πάλι αγόρι, θα φτάσουμε ως τον πέμπτο;” θύμωσε ο Δημήτρης.
„Είμαι σίγουρη ότι θα 'ναι κορίτσι.”
Ούτε τα αγόρια δεν την υποστήριξαν. Όταν έμαθαν για την προσθήκη στην οικογένεια, οι δίδυμοι Νίκος και Κώστας δήλωσαν κατηγορηματικά ότι δεν θα μοιράζονταν το δωμάτιό τους με κανέναν.
Ο μεγαλύτερος, Αλέξανδρος, εξέφρασε και αυτός την άποψή του:
„Μαμά, εσύ δε φοβάσαι σε τέτοια ηλικία; Κάτι μπορεί να σου συμβεί!”
„Όλα θα πάνε καλά,” τον καθησύχασε η Νίκη. „Δεν είμαι και τόσο μεγάλη!”
Στην πραγματικότητα, μια παρόμοια κατάσταση είχε ξανασυμβεί στη ζωή της Νίκης. Όταν περίμενε το δεύτερο παιδί της, ο άντρας της είχε αντιδράσει επίσης.
Ο Αλέξανδρος ήταν τριών και μισό, τα χρήματα έλειπαν, κι η Νίκη μαλώνοντας συχνά με την πεθερά της, ζούσαν στο σπίτι των γονιών του Δημήτρη.
Όταν όμως οι γιατροί ανακοίνωσαν ότι θα ήταν δίδυμα, όλα άλλαξαν. Η πεθερά έδωσε χρήματα στον Δημήτρη για την πρώτη δόση ενός σπιτιού. Ο άντρας έγινε πιο στοργικός. Ο Νίκος και ο Κώστας, παραδόξως, ήταν ήσυχα μωρά, και η Νίκη μπορούσε να ξεκουραστεί.
Ο Αλέξανδρος χάρηκε πολύ που θα είχε συντρόφους για παιχνίδι, και βοηθούσε τη μητέρα του.
Και τώρα, η Νίκη πίστευε ότι, σαν με μαγικό ραβδί, όλα θα διορθώνονταν μόνα τους.
Όμως, ήδη από την τρίτη εβδομάδα, οι δυσκολίες ξεκίνησανένιωθε άσχημα στη δουλειά.
Η Νίκη δούλευε ως αισθητική για δέκα χρόνια και είχε συνηθίσει τις μυρωδιές των βερνικιών και των ελαίων. Τώρα όμως δεν άντεχεη μυρωδιά της έφερνε αναγούλα.
Τα φάρμακα δεν βοήθησαν, η κατάσταση δεν βελτιωνόταν, και αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Ξαπλωμένη όλη μέρα, δεν μπορούσε ούτε τα πιάτα να πλύνει. Για καθάρισμα δεν μιλούσε καν.
Το φαγητό για την οικογένεια έπρεπε να αγοράζεται έτοιμο, κάτι που δεν άρεσε ούτε στον Δημήτρη ούτε στα αγόρια.
Μετά την „αποχώρηση” της Νίκης, τα χρήματα της οικογένειας μειώθηκαν σημαντικά.
Ο Δημήτρης, νοσηλευτής, δούλευε διπλές βάρδιες για να βγάλει περισσότερα.
Ο Αλέξανδρος πήγε στο απογευματινό τμήμα και δούλευε σε κατάστημα ηλεκτρονικών.
Κάθε μέρα, η Νίκη έβλεπε την κατακραυγή στα μάτια της οικογένειάς της. Ούτε οι γονείς της την υποστήριξαν, λέγοντας ότι σε τέτοια ηλικία να κάνει παιδί ήταν επικίνδυνο.
Οι γειτόνισσες ψιθύριζαν πίσω από την πλάτη της όταν πήγαινε στο μαγαζί. Η Νίκη ένιωθε ανασφαλής.
Ήρθε το δεύτερο τρίμηνο, και η Νίκη πήγε για εξέταση.
Ο γιατρός στο υπερηχογράφημα κοίταζε με συγκεντρωμένο βλέμμα την οθόνη και έλεγε στην νοσοκόμα παράμετρους. Η Νίκη κοιτούσε χωρίς να κουνιέται, φοβόταν να αναπνεύσει.
Μετά από μισή ώρα, ρώτησε ξαφνικά:
„Γιατρέ, θα 'ναι αγόρι ή κορίτσι;”
„Θηλυκό. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα.”
„Τι;” τρόμαξε η Νίκη.
„Μην ανησυχείς, αλλά πρέπει να σου πω. Το παιδί έχει ελάττωμα στην νευρική σωλήνασοβαρή παθολογία.”
„Στον 23ο εβδομάδα η σωλήνα πρέπει να είναι κλειστή, αλλά στη δική σου είναι ανοικτή. Το παιδί μπορεί να γεννηθεί με αναπηρία.”
Η Νίκη ξέσπασε σε κλάματα:
„Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μου; Υπάρχουν φάρμακα;”
Ο γιατρός απέφυγε το βλέμμα της.
Η Νίκη
