Προδοσία

Ο Γιάννης σήκωσε το χέρι του για να αποχαιρετήσει:
«Λοιπόν, Μαρία, φεύγω! Θα στείλω τα χρήματα στη μαμά, μην ανησυχείς.»
Ο θόρυβος της πόρτας που έκλεισε ακολούθησε, και η Μαρία κάθισε βαριά στο σκαμνί, ξαφνικά κατακλυσμένη από δάκρυα.
«Μαμά, τι συμβαίνει;» ρώτησε ο γιος της, που εμφανίστηκε στην κουζίνα. «Γιατί κλαις;»
«Τίποτα,» η Μαρία ντρεπόταν για την αδυναμία της. «Απλώς έχω μια κακή μέρα και μου έλειψαν τα αγόρια. Ο Νίκος και η Ελένη είναι στη γιαγιά.»
«Όχι,» είπε ο Δημήτρης με σιγουριά. «Δεν κλαίνε έτσι για μια κακή μέρα, και με τους αδελφούς μιλάς καθημερινά. Δεν είμαι πια μικρός, μαμά, καταλαβαίνω κάποια πράγματα.»
Η Μαρία κοίταξε τον δεκαεξάχρονο γιο της, που είχε ήδη ξεπεράσει σε ύψος, και ξαφνικά είπε δυνατά αυτό που φοβόταν να παραδεχτεί ακόμα και στον εαυτό της:
«Νομίζω ότι ο πατέρας θα μας αφήσει σύντομα,» εξήγησε στον γιο της, που τη ρώτησε με βλέμμα. «Με εξαπατά. Εδώ και σχεδόν έξι μήνες»
Ο Δημήτρης δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Νόμιζε ότι η μαμά του είχε κάποιο πρόβλημα στη δουλειά ή με μια φίλη. Αλλά αυτό ο πατέρας του; Πώς μπορούσε να συμβεί; Αισθάνθηκε έναν οργισμένο κτύπο στην καρδιά του, και η μητέρα του το πρόσεξε:
«Δημήτρη, μην θυμώνεις. Αυτά είναι πράγματα ενηλίκων, θα τα καταλάβεις αργότερα. Ο πατέρας σου είναι καλός, αλλά η καρδιά δεν έχει κλειδαριά.»
Παρόλο που τα έλεγε, η Μαρία δεν τα πίστευε. Ήθελε να φωνάξει, να σπάσει πράγματα, αλλά αντίθετα προσπαθούσε να πείσει τον μεγαλύτερο γιο της να συγχωρέσει και να καταλάβει τον πατέρα του! Ωστόσο, ο νεαρός έσφιξε τις γροθιές του:
«Ας φύγει, θα ζήσουμε και χωρίς αυτόν! Γιατί ορκίζεται στο σπίτι αν δεν το εννοεί;»
«Γιε μου, λες ότι δεν είσαι μικρός, αλλά συμπεριφέρεσαι σαν παιδί. Όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να κάνουν λάθη, έτσι δεν είναι; Ο πατέρας σου θα συνέλθει, γιατί αυτή είναι μια παροδική έλξη, ενώ η οικογένειά του είναι για πάντα»
«Μαμά,» ο «ώριμος» Δημήτρης ξαφνικά αισθάνθηκε ευάλωτος. «Γιατί το έκανε; Δεν θα μπορώ πια να τον σέβομαι όπως πριν!»
«Όλα θα φτιάξουν, γιε μου,» η Μαρία του χάιδεψε το χέρι. «Μόνο μην τα πεις στους αδελφούς σου, εντάξει;»
«Εσύ επίσης,» ο Δημήτρης σκούπισε τα δάκρυα του. «Δεν θέλουμε η εμπιστοσύνη τους στον δυνατό και αξιόπιστο μεγαλύτερο αδελφό να χαλαρώσει.»
Η Μαρία κοίταξε το ρολόι:
«Δεν είσαι σε βιασύνη για την προπόνηση;»
Ο Δημήτρης πήδηξε:
«Ωχ, άργησα! Να πάρει!»
Όταν έμεινε μόνη, η Μαρία σκέφτηκε βαθιά. Ενώ μιλούσε με τον γιο της, μπορούσε να σκεφτεί ψύχραιμα, αλλά τώρα ένιωθε πληγωμένη και άρχισε να κλαίει:
«Πώς μπόρεσε να προδώσει όλα όσα είχαμε;»
Όταν γνώρισε τον Γιάννη, ήταν πολύ ανέμελος, γύρω του πάντα υπήρχαν κορίτσια, που αποκαλούσε «πουλάκια». Όταν η Μαρία του είπε ότι δεν ήθελε να γίνει ακόμα ένα «πουλάκι», ο Γιάννης απάντησε σοβαρά:
«Γιατί «ακόμα ένα»; Θα είσαι η μία και μοναδική, για όλη μου τη ζωή.»
Και αυτή τον πίστεψε, ανόητη Για 17 χρόνια πίστευε ότι ήταν τυχερή! Κι εκείνος; Παρά τα τρία παιδιά, παρά όλα όσα είχαν περάσει μαζί «στη χαρά και στη θλίψη», την πρόδωσε τελικά.
Όλα άρχισαν πριν έξι μήνες. Ή μήπως νωρίτερα, αλλά δεν το είχε προσέξει; Όχι, πιο πιθανόν Πριν έξι μήνες, είχαν προσκληθεί σε ένα γάμο, του αγαπημένου ανιψιού του Γιάννη. Η Μαρία δεν μπορούσε να πάει, αλλά άφησε τον άντρα της να πάει, λέγοντας ότι δεν θα έπρεπε να το χάσει. Ο Γιάννης αντιστάθηκε τυπικά, αλλά η αδελφή του θα θύμωνε ή θα άρχιζαν οι ερωτήσεις από τους συγγενείς Αργότερα, η Μαρία είδε τις φωτογραφίες από το γάμο, που είχαν ανεβάσει στα social media, και πρόσεξε ότι ένα κορίτσι έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τον Γιάννη! Και τότε κάτι την πλήγωσε, μάλιστα είπε κάτι για το κορίτσι, αλλά ο άντρας της, αφηρημένος, απάντησε:
«Τι; Ποιο κορίτσι; Α, μάλλον η φίλη της νύφης. Δεν ξέρω γιατί είναι πάντα κοντά μου, αλλά σε διαβεβαιώνω, Μαρία! Μήπως ζηλεύεις;» και χαμογέλασε. «Ζηλεύεις! Ενώ δεν είναι καν ο τύπος μου!»
Τότε τον πίστεψε, γιατί το κορίτσι όντως δεν ήταν ο τύπος του, αυτό το ήξερε! Αλλά μετά από μια εβδομάδα άρχισαν περίεργα τηλεφωνήματα, σιωπές όταν σήκωνε το τηλέφωνο. Η Μαρία είπε στον άντρα της:
«Ξέρεις, καλούν και σωπαίνουν, αναστενάζουν. Μάλλον και οι «πουλίτσες» του Δημήτρη σε ψάχνουν!»
Μετά από αυτή την παρατήρηση