Μεγάλο διαζύγιο
Τέσσερα χρόνια άντεξαν οι Μακρήδες στον γάμο τους. Όσο κι αν προσπάθησαν να παίξουν το ρόλο της αιώνιας αγάπης, δεν κατάφεραν να ριζώσουν στη γλάστρα της οικογενειακής ευτυχίας. Ο χωρισμός φαινόταν πλέον στον ορίζοντα.
Καλά, έτσι απλά θα χωρίσετε κι όλα τέλος; ρώτησε η φίλη της Ειρήνης Μακρή, όταν της ζήτησε να πάνε για χαλαρό φαγητό με ιταλικά στρογγυλά σάντουιτς για να καταπιεί το άγχος.
Ναι. Τι να κάνουμε; Το συζητήσαμε και οι δύο. Έτσι θα είναι καλύτερα για όλους
Δεν λέω για το διαζύγιο αυτό καθαυτό, μιλάω για τη διαδικασία! Μια χαρά γάμο κάνατε. Το θυμάμαι, τούρτα πήρα κι ακόμα πληρώνω τη δόση για εκείνο το κομμάτι! Γιατί να μην το χαρείτε και στον χωρισμό; Να το ζήσετε, ρε παιδί μου. Με εστιατόριο, αυτοκίνητα, τελετάρχη, ακόμα και κάψιμο γεφυρών! Θα το γιόρταζα κι εγώ λίγο
Γίνεται; ρώτησε σαστισμένη η Ειρήνη.
Αν γίνεται λέει; Έτσι πρέπει!
Εγώ πάντως λεφτά πολλά δεν έχω. Τώρα με τη διανομή των πραγμάτων θα κόψουμε μέχρι και τις μαξιλαροθήκες στα δύο.
Έχω μια γνωστή που τα οργανώνει όλα αυτά για έναν τενεκέ ελαιόλαδο. Τα υπόλοιπα θα σου τα φέρουν δώρο. Προσώρας, κοίτα να σκεφτείς τον αποχαιρετιστήριο «κοριτσίστικο» βραδινό. Να είναι όσο πιο σπιτικό και ηθικό γίνεται, να πεις το αντίο στη συζυγική ζωή.
Δηλαδή όπως πάντα; Να πούμε θα βγούμε και τελικά να μείνουμε μέσα επειδή οι άλλες έχουν άντρες και παιδιά;
Το ιδανικό σενάριο!
Την επόμενη μέρα η Ειρήνη και η φίλη της πήγαν στο γραφείο της διοργανώτριας, της οποίας το όνομα ήταν Κατερίνα. Για κάποιο λόγο, τους περίμενε μέσα σε ένα πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο, πίσω από τον πάγκο μίας καφετέριας με κρέπες, και ταυτόχρονα έπαιρνε παραγγελίες.
Κορίτσι μου, θα βοηθήσεις; εξήγησε το πλάνο η φίλη.
Εννοείται! Το φαντάζομαι ήδη: Η «νύφη» με μαύρο, πένθιμο φόρεμα, να ορκίζεται «ποτέ ξανά». Ο «γαμπρός», επιτέλους, φορώντας τα αγαπημένα του παλιά σορτσάκια όλη μέρα, λέει το «όχι». Μετά όλη η παρέα πάει σε ενεχυροδανειστήριο και πανηγυρικά αφήνει τα βέρες. Οι καλεσμένοι φωνάζουν «Γλυκό!» «Ημίγλυκο!»… Τέλος πάντων, ξέρω κι άλλα, είπε και φώναξε δυνατά: Παραγγελία εξήντα τέσσερα, έτοιμη!
Ο Γιώργος, ο άντρας της Ειρήνης, αναπάντεχα ενθουσιάστηκε με την ιδέα. Οι γονείς όμως, τίποτα.
Αυτά είναι κόνξες των καιρών σας. Εμείς χωρίζαμε ήσυχα και μισημένοι έως τον τάφο, γκρίνιαζαν κι οι δύο πλευρές. Λεφτά για διασκέδαση, γιοκ.
Μέσα σε μία βδομάδα όλα ήταν έτοιμα. Η Κατερίνα είχε στήσει σενάριο που ξεκινούσε με τον συμβολικό «λυτρωμό». Ο γαμπρός έφευγε από το σπίτι περνώντας διάφορες δοκιμασίες: παιχνίδια, τραγούδια, όλοι του έκαναν βοήθεια ή του πλήρωναν «λύτρα» για να φύγει μια ώρα αρχύτερα και να μην καθυστερήσει. Δώδεκα επίπεδα, αλλά του επέτρεψαν να πάρει το ασανσέρ εκεί μέσα έβαλαν και τα υπόλοιπα πράγματά του μαζί με τον κουμπάρο.
Με κάτι γνωστό της που ήταν αστυνομικός, έφεραν στο event και φωτογράφο-εγκληματολόγο. Κάθε λεπτομέρεια καταγραφόταν σαν πειστήριο. Μετά το διαζύγιο μπήκαν στο «αρχείο εννιά άτομα».
Πάμε Δήμο! ανακοίνωσε επιβλητικά η Κατερίνα όταν μαζεύτηκαν κάτω.
Με το νέο έθιμο, οι Μακρήδες μπήκαν μαζί στο αυτοκίνητο για να πάνε στον Δήμο, μετά ο καθένας σε άλλη διαδρομή. Οι καλεσμένοι πήραν εισιτήρια λεωφορείου και κερματοσκόρπισμα για τα μεταφορικά, ενώ στη διαδρομή ο φωτογράφος έκανε διασκεδαστικούς διαγωνισμούς: δαχτυλικά αποτυπώματα, υποτιθέμενες ανακρίσεις. Μπαίνοντας στο Δημαρχείο τραγουδούσαν όλοι το «Είμαι Ελεύθερος» του Μητροπάνου.
Όταν μπήκαν οι σφραγίδες και το «σπιτικό» διαλύθηκε και επίσημα, βγήκαν όλοι έξω. Η Κατερίνα έβγαλε ένα τεράστιο κλουβί για περιστέρια και πρόσφερε να πιάσουν δυο για το καλό. Ο κόσμος τραγουδούσε, γελούσε, ευχόταν μακροημέρευση στους «νεοχωρισμένους». Οι άντρες αγκάλιαζαν τον Γιώργο και με ζήλια του έδιναν συγχαρητήρια για το νέο ξεκίνημα, οι γυναίκες τά ψαλαν στους δικούς τους και μετά κυνηγούσαν ανθοδέσμη φτιαγμένη από αποδείξεις ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ.
Τι γλεντάνε και αυτοί! Λες και το περίμεναν χρόνια, παρατήρησε κάποιος από άλλη τελετή γάμου.
Όχι, αυτοί χωρίζουν, του εξήγησαν.
Μετά το θέαμα των χαμογελαστών Μακρήδων, πολλοί ζευγάρια της ημέρας πήραν κι αυτοί διάλειμμα.
Αφού έκοψαν το λουκέτο στη γέφυρα, οι βέρες πήγαν στο ενεχυροδανειστήριο για να καλύψουν μέρος των εξόδων και η παρέα μπήκε σε εστιατόριο. Εκεί περίμενε η παλιά παρέα της Κατερίνας, το ροκ συγκρότημα κηδειών, μεσογειακό μενού και κρέπες με μέλι. Το τραπέζι το χορηγούσε το «Κρεπερί Νο8», όπου δούλευε ταμίας η Κατερίνα. Φυσικά, τούρτα βασισμένη σε κρέπα.
Εδώ μοιάζει με μνημόσυνο, μουρμούρισε λυπημένη η Ειρήνη, βλέποντας την ατμόσφαιρα.
Ε, τι περίμενες; Αποχαιρετούμε την οικογενειακή ευτυχία, σχολίασε η ταμίας-τελετάρχης και ζήτησε από το «ήδη χωρισμένο» ζευγάρι να χορέψει τον τελευταίο του χορό.
Έπαιξε ο Σοπέν.
Ξέρεις, τελικά βγήκε όμορφο, είπε η Ειρήνη στον Γιώργο καθώς χόρευαν στη μέση.
Συμφωνώ, απάντησε εκείνος. Πρώτη φορά βλέπω τους δικούς μας τόσο φίλους.
Καθώς γύριζαν, η Ειρήνη είδε τον πατέρα της και τον πατέρα του Γιώργου να αγκαλιάζονται, να μουρμουρίζουν όσους στίχους θυμούνται και να δακρύζουν, αν και ήταν πάντα ορκισμένοι εχθροί.
Το τραπέζι γέμισε δώρα: μονά σεντόνια, εισιτήρια για live, βαράκια, οικιακά είδη για έναν, κουπόνια για γιόγκα, γυμναστήριο, ακόμα και στριπτιζ Στη λήξη, τους έδωσαν τα κλειδιά για διαφορετικά δωμάτια ξενοδοχείου, έκπτωση στην «Κρεπερί Νο8» και ένα κουπόνι για δύο μεταφορές με υπηρεσιακό αυτοκίνητο.
Τελείωσε με βεγγαλικά και προώθηση τούρτας. Χορτασμένοι, όλοι γύρισαν στα σπίτια με τις οικογένειές τους, ενώ οι Μακρήδες τράβηξαν ο καθένας τον δρόμο του.
Τρεις βδομάδες αργότερα ο φωτογράφος παρέδωσε το άλμπουμ. Ο Γιώργος πέρασε να πάρει και το νυχοκόπτη του.
Καλή φάση τελικά, είπε η Ειρήνη, ξεφυλλίζοντας μαζί του τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες με τα χαμόγελα και τις «σεσημασμένες» στιγμές.
Όντως, απάντησε ο Γιώργος. Θα αλλάξεις επίθετο;
Μπα, συνήθισα πια. Και το «Λαδόπουλου» δεν ακούγεται πολύ καλύτερα!
Έτσι είναι, γέλασε ο Γιώργος. Να πηγαίνω;
Περίμενε λίγο!
Ο Γιώργος την κοίταξε απορημένος.
Δεν πάμε απόψε στην κρεπερί; Τα κουπόνια μας λήγουν σήμερα και θα ήταν κρίμα
Κρίμα θα ήταν, γέλασε εκείνος. Ξέρεις, η κρέπα είναι σύμβολο της ανανέωσης. Ίσως είναι ευκαιρία. Δηλαδή, βγαίνουμε ραντεβού;
Λες; κοντοστάθηκε η Ειρήνη, λες να είναι λάθος μετά από τέτοιο «διαζύγιο υπερπαραγωγή»; Άκουσα ότι έπαιξε και στις ειδήσεις!
Δεν ξέρω, αλλά ποιος μπορεί να μας κρίνει; Τώρα είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι. Α, και την άλλη βδομάδα χωρίζουν και ο κουμπάρος με τη φίλη του. Θες να πάμε μαζί;
Θα το σκεφτώ, χαμογέλασε η Ειρήνη. Έχω από αυτούς ένα σετ σεντόνια, τουλάχιστον δεν θα μείνω με άδεια χέρια!
