Τι είσαι πια; Μηχανή για μωρά; Άλλα πόσα σκέφτεστε να κάνετε; είπε ειρωνικά η πεθερά μου, η κυρία Ελευθερία Παπαδοπούλου. Καλησπέρα σας κι εσάς! Κυρία Ελευθερία, σας παρακαλώ, μην είστε τόσο κακεντρεχής, της απάντησα ευγενικά. Ο Γιώργος μου είπε πως περιμένουμε παιδί, και αυτό σας ενόχλησε; ρώτησε η Δανάη, κάνοντας υπομονή.
Και βέβαια με πείραξε! Από τον τρίτο σας γιο σας είχα ζητήσει να σταματήσετε, αλλά δεν ακούτε τη φωνή της λογικής! Για την Πρωτοχρονιά σας είχα φέρει ένα κουτί προφυλακτικά, να προστατεύεστε λιγάκι, αλλά εσείς το βιολί σας! γκρίνιαξε η συγγενής.
Η Δανάη θυμήθηκε ακόμα τη σκηνή, όταν την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς που ήταν και γενέθλια του μεγάλου της γιου η πεθερά της της χάρισε δημόσια ένα μεγάλο πακέτο προφυλακτικά, σα να της τόνιζε πως είχε φτάσει ο καιρός να σταματήσουν. Το ακούσαμε αυτό, αλλά ξέρετε πώς είναι η ζωή, δεν γίνονται όλα με πρόγραμμα, απάντησε ήρεμα η νύφη.
Κάνεις και χιούμορ; Τότε να τα βγάλεις πέρα μόνη σου με τα παιδιά, μην περιμένεις τίποτα από μένα από εδώ και πέρα… συνέχισε απειλητικά η πεθερά.
Ούτως ή άλλως δεν… Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση της η Δανάη, αφού ο ήχος τερματισμού της κλήσης ακούστηκε από το κινητό.
Η Δανάη άφησε το κινητό στο κρεβάτι, χαμογέλασε ελαφρώς και χάιδεψε την κοιλιά της, που ακόμα δεν είχε φουσκώσει. Το τέταρτο παιδί τους ήταν αυτό που φαινόταν να έχει ενοχλήσει τόσο την κυρία Ελευθερία. Η Δανάη δεν καταλάβαινε αυτή την υπερβολική ανησυχία από την πλευρά της πεθεράς της.
Η κυρία Ελευθερία ποτέ δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα εγγόνια της και ούτε προσέφερε κάποια οικονομική βοήθεια στο ζευγάρι. Συνήθως τους βλέπει μια φορά το μήνα, και μόνο σε γιορτές φέρνει κάποιο μικροδώρο. Αυτό δεν άρεσε πολύ στη Δανάη, αλλά πάντα το κατάπινε. Η μητέρα του άντρα της δεν είχε ποτέ οικονομική στενότητα, θα μπορούσε τουλάχιστον να φέρει μια σοκολάτα στα εγγόνια της, αλλά μάλλον δεν ήθελε. Η νύφη κρατούσε τα παράπονά της μέσα της, χωρίς ποτέ να πει κάτι στον Γιώργο. Τα παιδιά τους ήταν πάντα καλοντυμένα και χορτασμένα που για εκείνη αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία.
Ο Γιώργος φέρνει σπίτι έναν καλό μισθό και η Δανάη προσπαθεί να βγάζει λίγα παραπάνω με δουλειές από το σπίτι. Μάλιστα, όταν η δουλειά της άρχισε να αποδίδει καλύτερα, προσέλαβε μια νταντά, ώστε τα παιδιά να παίζουν και να περνούν δημιουργικά τον χρόνο τους, χωρίς να διακόπτουν τη μαμά τους.
Η οικογένειά τους είναι γεμάτη αγάπη, αλλά η κακή διάθεση και τα νεύρα της κυρίας Ελευθερίας διασαλεύουν αυτήν την ευτυχία. Από την αρχή δεν είδε ποτέ με καλό μάτι τη νύφη της, και όταν τα παιδιά άρχισαν να έρχονται το ένα πίσω από το άλλο, θύμωσε ακόμα περισσότερο.
Μάλιστα, με το τρίτο τους παιδί, η πεθερά δεν το δέχτηκε με αγάπη, προτείνοντας στη Δανάη ακόμη και έκτρωση. Με τα χρόνια αγάπησε το εγγονάκι της, και τα πράγματα ηρέμησαν, μέχρι που η κόρη της νύφης έμαθε την τέταρτη εγκυμοσύνη. Δεν το είχαν σχεδιάσει, ήρθε απρόσμενα, αλλά αφού ο Θεός τους έστειλε κι αυτό το παιδί, θα το μεγαλώσουν με χαρά.
Για την κυρία Ελευθερία όμως, τα νέα δεν ήταν καθόλου ευχάριστα. Η Δανάη είναι πια σίγουρη ότι όλη της η ανησυχία οφείλεται στο ότι φοβάται μη σταματήσει ο Γιώργος να τη βοηθάει οικονομικά. Της στέλνει χρήματα κάθε λίγο και λιγάκι, και τώρα που η οικογένεια μεγαλώνει και τα έξοδα αυξάνονται, η «βοήθεια» της πεθεράς ίσως κοπεί.
Η Δανάη δεν έχει αντίρρηση ο άντρας της να στηρίζει τη μητέρα του, αρκεί να μην χάνουν τα δικά της παιδιά. Ακόμη έχουν αρκετά χρήματα, και η γυναίκα του τον παρακινεί να είναι γενναιόδωρος. Έχει ήδη φτιάξει τα δόντια της μητέρας του, την πήγε διακοπές στη θάλασσα και πλήρωσε για ανακαίνιση στο σπίτι της.
Αν τελικά η κυρία Ελευθερία ανησυχεί μόνο για το πορτοφόλι της, με τον καιρό θα τα βρίσκει όλο και πιο δύσκολα. Τονίζοντας τα «λάθη» της νύφης και τα διδακτικά της λόγια, το μόνο που καταφέρνει είναι να ταράζει τα νεύρα της εγκύου.
Όλοι ξέρουν ότι τίποτα απ αυτά δεν θα αλλάξει την απόφαση του ζευγαριού. Τέταρτο παιδί, και αυτή η συζήτηση τελειώνει εδώ. Μόνο ένα ερώτημα μένει: Έχει δικαίωμα μια πεθερά να αποφασίζει για το πόσα παιδιά θα κάνουν τα παιδιά της;Το απόγευμα, όταν ο Γιώργος γύρισε στο σπίτι, η Δανάη τον υποδέχτηκε με ένα ήσυχο χαμόγελο. Τα παιδιά χαμογελούσαν με τα χέρια γεμάτα ζωγραφιές, και, για μια στιγμή, ο ήχος του γέλιου περικύκλωσε το διαμέρισμά τους σαν αγκαλιά. Ο Γιώργος κοίταξε τη γυναίκα του στα μάτια, είδε τη δύναμη και τη γαλήνη της και κατάλαβε ότι, ό,τι κι αν έλεγε η μητέρα του, δεν μπορούσε να σκιάσει τη χαρά τους.
Το βράδυ, όσο τα παιδιά κοιμούνταν και η ησυχία τυλίχτηκε στο σπίτι, η Δανάη ακούμπησε απαλά το κεφάλι της στον ώμο του άντρα της. Αισθάνθηκε τη σιγουριά της επιλογής τους, μέσα από τις δυσκολίες, τις παρεμβάσεις και τα σχόλια. Η αγάπη τους είχε βρει τρόπο να ριζώσει και να ανθίζει, ακόμα κι εκεί που άλλοι έβλεπαν εμπόδια.
Έκλεισε τα μάτια της και σκέφτηκε πόσο ωραίο είναι το απρόβλεπτο: τέσσερα μικρά χεράκια να την αγκαλιάζουν κάθε πρωί, κι άλλο ένα να έρχεται. Κανένα δώρο ή επικριτική λέξη δε θα μπορούσε να περιορίσει τη χαρά που ένιωθε
Και κάπου βαθιά, ήξερε πως η κυρία Ελευθερία θα συνηθίσει ξανά. Στο κάτω κάτω, το να γεννιέται ένα παιδί σημαίνει πως υπάρχει ακόμη ελπίδα, παρά τις γκρίνιες, τις συμβουλές και τα «πρέπει» που τόσο συχνά επαναλαμβάνονται. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει μια οικογένεια που μεγαλώνει με αγάπη όσο κι αν προσπαθήσει.
Η Δανάη πήρε μια βαθιά ανάσα, χάιδεψε τη μικρή κοιλίτσα της και χαμογέλασε. Τελικά, η δική τους οικογενειακή ευτυχία ήταν επιλογή· και αυτήν την επιλογή, κανένας δεν τους την πήρε ποτέ.
