Πέρυσι ο γιος μας πήγε να περάσει το καλοκαίρι με τη γιαγιά του. Περίμενε τις διακοπές με ανυπομονησία, γι αυτό μάζεψε τη βαλίτσα του από νωρίς και έφυγε χωρίς ακριβή ημερομηνία επιστροφής.
Η γιαγιά του στάθηκε φανταστική μαζί του. Ήταν κατενθουσιασμένη με τον εγγονό της και του αφιέρωσε όλη της την προσοχή. Ό,τι της ζητούσε, εκείνη του το επέτρεπε μια πραγματική ελευθερία. Όταν ο Κώστας έφτασε στο χωριό, ένιωσε εντελώς ελεύθερος. Ήταν πανευτυχής. Πάντα ανυπομονούσε να βρεθεί στο σπίτι της γιαγιάς του. Οι γονείς του δεν είχαν κανέναν έλεγχο εκεί. Όμως αυτή τη φορά, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Ταυτόχρονα με την άφιξη του εγγονού της, ήρθε στο σπίτι και η δεύτερη κόρη της, η θεία του. Η Μαρία, που λόγω δουλειάς όλο ταξίδευε ανά την Ελλάδα. Κατά βάθος, εκεί ζούσε τον περισσότερο καιρό. Δε γέμισε το σπίτι της κάποιον σύζυγο, γι αυτό και μετακινούνταν συχνά για τη δουλειά της. Οι διακοπές για εκείνη ήταν σπάνιες, αλλά ο Κώστας δεν το γνώριζε. Στο δικό του μυαλό, μόνο η γιαγιά και ο παππούς ήταν στο σπίτι του χωριού και κανείς άλλος δεν είχε λόγο εκεί. Με τη θεία του είχε επαφή κυρίως μέσω βιντεοκλήσεων και σπάνια έβλεπαν ο ένας τον άλλον από κοντά. Γι αυτό και η θεία του είχε το ρόλο της «νεράιδας» που του έφερνε δώρα, δίχως να ανακατεύεται πραγματικά στην ανατροφή του.
Όταν, όμως, κάποια στιγμή χρειάστηκε να μείνουν όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι για λίγες μέρες, η θεία του άρχισε να του κάνει παρατηρήσεις. Δεν της άρεσε που χτυπούσε τις πόρτες, που άφηνε τα ρούχα του άτακτα ή που περνούσε αρκετές ώρες στο κινητό. Ουσιαστικά, ήλεγχε κάθε του κίνηση. Ο Κώστας ενοχλήθηκε φανερά. Πήγε στη γιαγιά του και της είπε: Γιαγιά, η θεία Μαρία είναι κακιά! Θα φύγει σύντομα;
Η γιαγιά του εξήγησε πως η θεία δεν είναι κακιά, απλώς προσπαθεί να του μάθει μερικά πράγματα. Είναι ο δικός της τρόπος να τον μεγαλώσει, και θα έπρεπε να τη σέβεται και να την ακούει. Παρά ταύτα, ο εγγονός επέμεινε ότι μόνο ο παππούς και η γιαγιά έχουν δικαίωμα να του κάνουν παρατηρήσεις εκεί.
Η θεία χαμογέλασε με κατανόηση και του εξήγησε με υπομονή πως, από τη στιγμή που ζει κι αυτή στο σπίτι, έχει το ίδιο δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη της. Μετά από εκείνο το περιστατικό, ο Κώστας αποφάσισε να της ζητήσει συγγνώμη και από τότε δεν ξαναέτρεξε θέμα ανάμεσά τους. Βλέπετε, η δική του άποψη για το τι σημαίνει «ελευθερία» επηρεάστηκε. Πίστευε ότι θα ξέφευγε από τον έλεγχο της οικογένειας, αλλά βρέθηκε να ισχύουν και εδώ όρια και κανόνες όπως ακριβώς και στο σπίτι του στην Αθήνα.
Θυμόμαστε ακόμα αυτή την ιστορία και γελάμε όλοι μαζί στα οικογενειακά τραπέζια. Κι εμείς λέμε στη Μαρία πως πρέπει να επισκέπτεται το σπίτι πιο συχνά. Άλλωστε, τελικά, κάθε σπίτι χρειάζεται την παρουσία και την αγάπη όλης της οικογένειας, γιατί μόνο έτσι μαθαίνουμε να συμβιώνουμε, να σεβόμαστε και να εκτιμούμε ο ένας τον άλλον.
