Βασίλειος Γεωργιάδης παρακολουθεί τον Νίκο έτσι σιωπηλά που ο Νίκος δεν το καταλαβαίνει καθόλου. Τόσοι καιρό οι δουλειές του τον έχουν εξοπλίσει με εμπειρία είναι σίγουρος επαγγελματίας! Μέχρι στιγμής δεν έχει βρει κανένα πρόβλημα· ο Νίκος δεν φέρνει κανέναν στο σπίτι του και δεν κάνει τίποτα ύποπτο. Ωστόσο, ο Βασίλειος ξέρει ότι πρέπει να περιμένει· ο Νίκος σίγουρα θα «αποδείξει» κάτι. Η διαίσθησή του δεν τον αφήνει να τον περάσει.
Το θέμα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για αυτόν, επειδή αφορά την οικογένειά του. Θυμάται πόσο άσχημα ένιωσε όταν η μικρή του Ελένη γεννήθηκε· ήθελε παιδί, όχι κορόιδο, και η χαρά του κρύβεται πίσω από το χαμόγελο. Στο βάθος του ένιωθε ότι η κόρη του είναι το πιο πολύτιμο δώρο.
Η ζωή του κυλάει ως εξής: παντρεύτηκε αργά, η δουλειά του τον κρατούσε απασχολημένο και οι γυναίκες δεν ήταν ευχαριστημένες με το σκληρό του πρόγραμμά. Τότε γνώρισε τη Λυδία τη σύζυγό του. Η Λυδία είναι ήδη πάνω από τα σαράντα και έτσι οι σκέψεις για παιδιά γίνονται σπάνιες.
Κάποια μέρα η μικρή Ελένη του αγγίζει τη μύτη με το μικρό της χέρι, χαμογελώντας του, και ο πατέρας λιώνει. Όταν τρέχει προς αυτόν με αβέβαια βήματα, φωνάζει: «Πατέρα, πατέρα!» Ο Βασίλειος την σηκώνει στα αγκάθια, την αγκαλιάζει και συνειδητοποιεί ότι το μεγαλύτερο του σκοπό γίνεται η ευτυχία της κόρης του. Η Ελένη είναι το αστέρι του· δεν θα την αφήσει ποτέ να πληγεί.
«Βασίλη, μας χαρίζεις ό,τι θες!» γελάει η Λυδία. Ο πατέρας αγοράζει δώρα στα αγαπημένα του κορίτσια και όταν βλέπει τα φωτεινά τους μάτια νιώθει απίθανη ευχαρίστηση.
Πώς πέρασε η Ελένη τόσο γρήγορα στην ηλικία; Μόλις χθες κουνιόταν δίπλα του, σφίγγοντας το μεγάλο του χέρι καθώς πήγαιναν στο νηπιαγωγείο. Τώρα, όμως, κοιτάζει με θαυμασμό τον πατέρα της:
«Πατέρα, είσαι μεγάλος! Θα μου αγοράσεις μια αρκουδάκι;» Η φωνή της τον κάνει να νιώθει παντοδύναμος. Η κορούλα ολοκλήρωσε το λύκειο, εγγράφηκε σε εξ αποστάσεως σπουδές και πήρε δουλειά. Αποφάσισε να διαχειριστεί τη δική της εκπαίδευση.
«Πατέρα, πρέπει να γίνω ανεξάρτητη. Στη δουλειά θα αποκτήσω εμπειρία αμέσως», λέει η Ελένη, και ο Βασίλειος παρήγαγε ξανά περήφανος· η κόρη του είναι έξυπνη και αποφασιστική.
Μία μέρα η Λυδία ψήνει κέικ, τα μάτια της γεμάτα μυστηριώδη φως. Ο Βασίλειος σκέφτεται αν οι κοπέλες του θέλουν να του αγοράσουν κάτι ή ίσως να ζητήσουν βοήθεια. Αλλά δεν είναι αυτό· η Ελένη μόλις γιόρτασε τα είκοσι της.
«Πατέρα», χαμογελώνει η Ελένη, «θέλω να σας παρουσιάσω έναν φίλο. Μην ανησυχείς, ο Νίκος είναι καλός άνθρωπος· θα του στείλουμε πρόσκληση για τσάι. Α, να, ακούω τον τηλέφωνο!»
Η Λυδία ανοίγει την πόρτα και λέει: «Καλησπέρα, είμαι η Λυδία Βασιλείου. Αυτός είναι ο πατέρας της Ελένης, ο Βασίλειος Γεωργιάδης». Ο Βασίλειος κλείνει το χέρι του Νίκου, ενώ μια αίσθηση ξηρασίας διαπερνά το λαιμό του.
«Αυτός ο τύπος ήρθε να πάρει την κόρη μου», σκεπτόταν, «να την απομακρύνει από το σπίτι». Μια φωνή λογικής του ψιθυρίζει: «Τι θέλεις; Δεν θες την ευτυχία της παιδικής σου; Ο Νίκος φαίνεται καλός, σιδερόχειρα, γιατί δεν τη θέλεις να ζει με την οικογένειά της;»
Ο Βασίλειος δεν ακούει τη φωνή της λογικής· αποφασίζει ότι ο Νίκος δεν είναι άξιος της Ελένης. Δημιουργεί ένα σχέδιο: θα ελέγξει τον Νίκο και δεν θα αφήσει την κόρη του να υποστεί κακό.
Μετά από μερικές εβδομάδες, κάθεται στο αυτοκίνητο του ενώ περιμένει στον δρόμο του Νίκου. Τα βράδια, χρησιμοποιώντας τις άδειες του, ακολουθεί τον Νίκο αφού τον συνοδεύει στο σπίτι. Θέλει να δει τι κρύβει.
Τελικά, βλέπει την είσοδο του δωματίου του Νίκου· μια κοπέλα με ένα μικρό κορίτσι πλησιάζει. Τον φιλάει, παίρνει την τσάντα της και το παιδί του κολλητάει το χέρι. Σιγανά φεύγουν μέσα στην αυλή.
Ο Βασίλειος καταλαβαίνει ότι ο Νίκος δεν είναι αυτός που φαίνεται· παρόλο που ο Νίκος τον ελκύει, του θυμίζει τον δικό του εαυτό στη νεότητα: ανοιχτό, απλό. Ίσως η υποψία του να ήταν μάταιη.
Η Ελένη συναντά τον πατέρα της γεμάτη ενθουσιασμό: «Πατέρα, σε μια εβδομάδα το γάμο μας! Σήμερα κλείσαμε τραπέζι με τον Νίκο. Είμαι τρελαμένη».
Ο Βασίλειος βλέπει την κόρη του και νιώθει μια ξαφνική ντροπή· παρακολουθούσε τον μέλλοντα νυμφίοντα. Η Ελένη συνεχίζει:
«Πατέρα, οι γονείς του Νίκου θα έρθουν αύριο το βράδυ. Θα με επισκεφτούν, και θα μείνουν στο σπίτι του». «Απόψε θα έρθει η αδερφή του, η Νατάσα, με την κόρη της από άλλο πόλη. Ο άντρας της είναι σε αποστολή και θα φτάσει αργότερα».
Στον γάμο, ο Βασίλειος χορεύει με τη Λυδία σαν νέος. Συνειδητοποιεί ότι ήρθε η ώρα να σταματήσει να υποπτεύεται, να μην μπερδεύει δουλειά με προσωπική ζωή.
Ένα χρόνο μετά, η Ελένη γεννά γιότ τον Στέλιο. Ο παππούς δακρύζει από συγκίνηση· τα όνειρά του πραγματοποιούνται. Τώρα έχει και συνομιλητή «ανδρική» για να μιλήσει, και ο Νίκος αποδεικνύεται ένας εξαιρετικός γαμπρός.
Ο εγγονός Στέλιος μεγαλώνει, φωνάζει δυνατά, σύντομα αρχίζει να μιλάει, κοιτάζει τρελαμένος. Η ζωή γεμίζει χαρά! Όσον αφορά το πώς έλεγξε τον Νίκο, ο Βασίλειος αποφασίζει να μην το πει σε κανέναν· τα μυστικά τα κρατά για τους εγγόνους.
Για περισσότερα ενδιαφέροντα άρθρα, ακολουθήστε τη σελίδα μας! Συγχαρίστε με σχόλια και likes.
