Ο αδελφός μου, Δημήτρης, παντρεύτηκε πριν από έξι χρόνια. Από τότε, ούτε εγώ ούτε οι γονείς μας έχουμε ξαναβρεθεί στο σπίτι τους. Όλες οι γιορτές, τα γενέθλια και οι οικογενειακές συναθροίσεις γίνονται αναπόφευκτα στο ευρύχωρο σπίτι των γονιών μας στα προάστια της Αθήνας. Η μαμά μαγειρεύει βουνά φαγητό, ετοιμάζει το τραπέζι και ακόμη γεμίζει ταπεράκια με κεφτεδάκια και σαλάτες για τον Δημήτρη και τη γυναίκα του, την Ελένη, να πάρουν μαζί τους.
Όταν ο Δημήτρης ήταν νυμφευμένος, η Ελένη γιόρταζε τα γενέθλια της λίγους μήνες μετά. Η μαμά, γεμάτη ενθουσιασμό, αποφάσισε να της κάνει έκπληξη: Αγοράσαμε ένα κέικ, διαλέξαμε ένα όμορφο δώρο και σχεδιάσαμε να περάσουμε από το σπίτι τους. Η μαμά τηλεφώνησε στην Ελένη για να την ενημερώσει, αλλά εκείνη απάντησε ψυχρά ότι δεν σχεδίαζε να γιορτάσει. Η μαμά, απρόθυμη να τα παρατήσει, επέμεινε:
«Θα περάσουμε μόνο για λίγο, θα πιούμε ένα τσάι και θα φάμε ένα κομμάτι κέικ! Δεν χρειάζεται να ετοιμάσεις τίποτα, Ελενίτσα μου!»
Τελικά πήγαμε. Αλλά αντί για μια ζεστή υποδοχή, βιώσαμε ένα σοκ: Η Ελένη μας περίμενε στο δρόμο, μουρμούριζε κάτι για «ακατάστατο σπίτι» και αρνήθηκε να μας αφήσει να περάσουμε την πόρτα. Μπερδεμένοι, της δώσαμε το κέικ και το δώρο απευθείας στο διάδρομο και γυρίσαμε σπίτι. Από τότε, η μαμά διοργανώνει όλες τις γιορτές στο σπίτι της, και προσπαθούμε να ξεχάσουμε αυτόν τον άβολο επεισόδιο.
Η Ελένη είπε μια φορά στα ίσια στους γονείς μου:
«Εσείς έχετε μεγάλο σπίτι, έχει χώρο για καλεσμένους! Εμείς μένουμε σε ένα μονοτεράχτο, πώς να σας φιλοξενήσουμε όλους;»
Έπρεπε να συγκρατήσω τον εαυτό μου για να μην ξεσπάσω. Δεν μπορείς να δεχτείς τουλάχιστον τα πεθερά σου και την αδελφή του άντρα σου σε ένα μικρό σπίτι; Δεν είναι πλήθος, είναι μόνο τρία άτομα! Αλλά σωπαίναμε, για να διατηρήσουμε την ειρήνη.
Τώρα η Ελένη είναι στον πέμπτο μήνα εγκυμοσύνης. Θα είναι το πρώτο εγγόνι των γονιών μου, και η μαμά είναι φυσικά εκτός εαυτής από χαρά. Τηλεφωνεί συνεχώς στον Δημήτρη, ρωτάει πώς είναι η Ελένη, αν χρειάζεται βοήθεια. Αλλά πρόσφατα μάθαμε ότι η Ελένη παραιτήθηκε από τη δουλειά της αμέσως μόλις έμεινε έγκυος. Η μαμά πανικοβλήθηκε:
«Είναι καλά; Χρειάζεται κάτι;»
Ο Δημήτρης την καθησύχασε: Η Ελένη είναι καλά, απλά θέλει να «ξεκουραστεί». Μπερδευτήκαμε. Ο Δημήτρης και η Ελένη ζούσαν πάντα με σπατάλες: εστιατόρια, ταξίδια, ακριβά ρούχα. Δεν έχουν στεγαστικό δάνειο το διαμέρισμα το κληρονόμησαν από τη γιαγιά της Ελένης οπότε ξόδευαν όλα τους τα χρήματα σε πολυτέλειες. Αλλά τώρα που η Ελένη δεν δουλεύει, τα έσοδά τους έχουν μειωθεί, και ο γνωστός τους τρόπος ζωής κλονίζεται. Ο Δημήτρης προσπάθησε να της εξηγήσει ότι πρέπει να κάνουν οικονομίες, αλλά φαίνεται να μην είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τις ανέσεις της.
Η Ελένη ομολόγησε στον Δημήτρη ότι παραιτήθηκε από φόβο μην «αρρωστήσει στη δουλειά». Η προσοχή της είναι κατανοητή, αλλά ο προϋπολογισμός τους τώρα είναι υπερφορτωμένος, ενώ αυτή επιμένει στον παλιό της βιοτικό επίπεδο. Και τότε, μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές, ο Δημήτρης μας κάλεσε ξαφνικά στο σπίτι τους για τα γενέθλιά του! Εμείς και οι γονείς μας σοκαριστήκαμε. Ο μπαμπάς αστειεύτηκε:
«Θα μάθουμε επιτέλους αν η νύφη μας ξέρει να μαγειρεύει;»
Η μαμά χάρηκε και ανυπομονούσε για μια χαλαρή βραδιά. Τηλεφώνησα στην Ελένη για να κανονίσουμε τις λεπτομέρειες, αλλά αντί για μια φυσιολογική συζήτηση, άκουσα μια ιστερική κρίση. Η Ελένη έκλαιγε στο τηλέφωνο και εξήγησε ότι δεν μας ήθελε στο σπίτι:
«Πρέπει να καθαρίσω, να μαγειρέψω! Είμαι έγκυος, δεν αντέχω!»
Προσπάθησα να την ηρεμήσω:
«Ελένη, δεν χρειάζεται κάτι περίπλοκο. Βράσε πατάτες, φτιάξε μια σαλάτα, ψήσε ένα κοτόπουλο αυτό είναι όλο. Εμείς θα φέρουμε το κέικ. Είναι απλά ένα δείπνο με πέντε άτομα. Πού είναι το πρόβλημα;»
Προσέφερα ακόμη να παραγγείλουμε φαγητό για να της αποφύγω τη δουλειά. Αλλά η Ελένη παραπονιόταν ακόμη ότι έπρεπε να σκουπίσει και να τακτοποιήσει. Έχασα την υπομονή μου:
«Ελένη, είναι ένα μονοτεράχτο! Είναι τόσο τρομερή δουλειά το καθάρισμα; Καθαρίζετε μόνο όταν έρχονται καλεσμένοι;»
Τελικά, της έβαλα τελεσίγραφο:
«Αν πραγματικά δεν μας θες, δεν θα έρθουμε. Θα ευχηθούμε στον Δημήτρι στο τηλέφωνο, και τέλος.»
Το είπα στη μαμά, και συμφώνησε μαζί μου. Όταν εξηγήσαμε στον Δημήτρι την κατάσταση, εκείνος ξέσπασε:
«Η Ελένη δεν δουλεύει,
