Ο άντρας των ονείρων μου άφησε τη γυναίκα του για μένα, αλλά ούτε καν φαντάστηκα πώς όλα θα γύριζαν εναντίον μου.
Τον θαύμαζα από τα φοιτητικά μου χρόνια. Μπορεί να πει κανείς ότι ήταν μια απερίφραστη αγάπηαφελής και τυφλή. Και όταν, επιτέλους, μου έδωσε προσοχή, έχασα τελείως το μυαλό μου. Συνέβη, στην πραγματικότητα, μερικά χρόνια μετά το πτυχίοβρεθήκαμε να δουλεύουμε στην ίδια εταιρεία. Εξάλλου, είχαμε την ίδια ειδικότητα, οπότε δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο. Εγώ όμως πίστευα ότι ήταν η μοίρα.
Μου φαινόταν ότι ήταν ο άντρας των ονείρων μου. Και, στη νεότητά μου, δεν με πείραζε καθόλου που είχε ήδη σύζυγο. Εγώ δεν είχα παντρευτεί ποτέ και δεν ήξερα πώς είναι να βλέπεις ένα γάμο να διαλύεται. Γι αυτό, δεν ένιωσα καθόλου ενοχές όταν ο Νίκος αποφάσισε να αφήσει τη γυναίκα του για μένα. Ποιος θα πίστευε ότι αυτό θα μου έφερνε τόσο πολύ πόνο; Όπως λέει ο λαόςδεν μπορείς να χτίσεις την ευτυχία σου πάνω στη δυστυχία ενός άλλου.
Όταν με διάλεξε, ήμουν στον έβδομο ουρανό και ήμουν έτοιμη να του συγχωρήσω τα πάντα. Η αλήθεια είναι ότι, στην καθημερινότητα, δεν ήταν ακριβώς ο πρίγκιπας που φαινόταν δημόσια. Τα πράγματά του ήταν πάντα σκορπισμένα σ όλο το σπίτι, και αρνούνταν κατηγορηματικά να πλύνει τα πιάτα. Όλες οι δουλειές του σπιτιού πέφτανε στους ώμους μου. Αλλά εκείνη τη στιγμή, δεν με ένοιαζε καθόλου.
Ξέχασε πολύ γρήγορα τον προηγούμενο γάμο του. Δεν είχαν παιδιά, και ο γάμος, όπως αποδείχθηκε, είχε επιβληθεί από τους γονείς της. Με μένα ήταν διαφορετικάτουλάχιστον αυτό μου έλεγε.
Η ευτυχία μου δεν κράτησε πολύ, γιατί όλα άλλαξαν όταν έμεινα έγκυος. Στην αρχή, ο Νίκος ήταν πολύ χαρούμενος που θα είχε παιδί. Οργανώσαμε ακόμη και μια μεγάλη οικογενειακή γιορτή για αυτήν την περίσταση. Όλοι μας ευχήθηκαν αγάπη και υγεία για το μελλοντικό μας παιδί.
Εκείνο το βράδυ μένει στο μυαλό μου ως μια από τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Και δεν μετανιώνω τίποτα όταν το θυμάμαι. Αλλά από εκείνη τη στιγμή, η τυφλή μου αγάπη άρχισε να σβήνει.
Όσο μεγάλωνε η κοιλιά μου, τόσο πιο σπάνια έβλεπα τον Νίκο. Μπήκα σε άδεια μητρότητας, οπότε τώρα τον βλέπαμε μόνο αργά το βράδυ. Έμενε όλο και πιο συχνά στη δουλειά και πήγαινε σε εταιρικές βραδιές. Στην αρχή, δεν με πείραζε, αλλά πολύ γρήγορα άρχισε να με κουράζει. Οι δουλειές του σπιτιού γίνονταν όλο και πιο δύσκολες, γιατί πλέον δεν μπορούσα απλώς να σκύψω να μαζέψω τις κάλτσες που πετούσε παντού.
Εκείνη την περίοδο, αναρωτιόμουν συχνάμήπως βιαστήκαμε πολύ με αυτό το παιδί;
Ηξέρα ότι, με τον καιρό, τα συναισθήματα κρυώνουν, αλλά δεν περίμενα να συμβεί τόσο γρήγορα. Ο Νίκος μου έφερνε ακόμα λουλούδια και σοκολάτα, αλλά εκείνη τη στιγμή ήθελα απλώς να είναι δίπλα μου.
Σύντομα, έγινε προφανές ότι δεν πήγαινε στις εταιρικές βραδιές χωρίς λόγο. Οι συνάδελφοι ανέφεραν περαστικά, πίνοντας καφέ, ότι στο τμήμα μας είχε έρθει μια νέα, νεαρή υπάλληλος. Τέλος πάντων, ήδη υπήρχε έλλειψη προσωπικού, και όταν πήγα σε άδεια μητρότητας, η κατάσταση έγινε κρίσιμη. Τι ειρωνεία.
Δεν ήμουν σίγουρη αν επρόκειτο γι αυτήν, αλλά σίγουρα ο σύζυγός μου είχε κάποια άλλη, γιατί δεν είχε καθόλου ελεύθερο χρόνο. Είτε ήταν στη δουλειά, είτε σε κάποια επαγγελματική συνάντηση, είτε σε μια άλλη εταιρική βραδιά, που «δεν μπορούσε να χάσει». Μια μέρα, βρήκα ένα σημείωμα στην τσέπη του παντελονιού του, υπογεγραμμένο με αρχικά που δεν γνώριζα. Δεν ξέρω τι με ώθησε να το κάνω, αλλά το έβαλα πίσω και αποφάσισα να προσποιηθώ ότι δεν γνώριζα τίποτα.
Ήταν τρομερό να μένω μόνη στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης, ενώ ο σύζυγός μου συνέχιζε να παραπονιέται ότι γινόμουν πολύ νευρική. Κάθε καβγάς τελείωνε με ένα απογοητευμένο αναστεναγμό από μέρους του. Δεν ξέρω πώς, αλλά κατάλαβα ότι, αν ανοίξω αυτό το θέμα, σίγουρα θα μείνω μόνη. Ο φόβος μου να χάσω τον σύζυγό μου ήταν τόσο μεγάλος, που δεν μπορούσα να σκέφτομαι τίποτα άλλο. Λένε ότι αν φοβάσαι πάρα πολύ κάτι, αυτό θα συμβεί σίγουρα.
Όσο όμορφα και αν μου έκανε κουβέντα ο Νίκος, δεν ήταν αληθινός κύριος. Οι πιο σκληρές λέξεις που άκουσα ποτέ ήταν: «Δεν είμαι έτοιμος για ένα παιδί.» Και: «Έχω κάποια άλλη.» Δεν θυμάμαι καν πώς μου το είπε ακριβώς, αλλά εκείνη τη στιγμή, ένιωσα ότι τρελαίνομαι.
Δεν περίμενα να βρω μέσα μου τη δύναμη να καταθέσω αίτηση διαζυγίου. Φαίνεται ότι ούτε εκείνος περίμενε ότι δεν θα ανεχόμ
