Όλα ξεκίνησαν ένα κυριακάτικο πρωινό στις 7. Η Ελπίδα και ο σύζυγός της είχαν βγει το προηγούμενο βράδυ στην Αθήνα, είχαν επιστρέψει αργά και ανυπομονούσαν να χαλαρώσουν στον ύπνο τους. Όμως η ησυχία τους διακόπηκε από ένα τηλεφώνημα της πεθεράς της Ελπίδας, που τους προσκάλεσε στο χωριό για ψήσιμο. Αν και προσπάθησαν να αρνηθούν ευγενικά, η πεθερά επέμεινε, δηλώνοντας ότι είχε ήδη μαρινάρει αρκετό κρέας για όλη την οικογένεια. Η αντίσταση αποδείχθηκε μάταιη και τελικά δέχτηκαν την πρόσκληση.
Δεν θα πήγαιναν μόνο ο πεθερός και η πεθερά, αλλά κι ο κουνιάδος της με τη φρεσκοπαντρεμένη σύζυγό του. Η Ελπίδα και ο άντρας της ήταν παντρεμένοι τρία χρόνια, ενώ ο αδερφός του άντρα της είχε παντρευτεί μόλις πριν δύο μήνες, και κανένα από τα ζευγάρια δεν είχε παιδιά.
Ολόκληρος ένας χρόνος να ζει μαζί με την πεθερά της, ήταν αρκετός για να γνωρίσει τον χαρακτήρα της. Ήταν φανερά φιλοχρήματη και αδιάκοπα παραπονιόταν ότι δεν είχε αρκετά ευρώ να περάσει. Τελικά, η Ελπίδα και ο σύζυγός της αποφάσισαν να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα στην Καλλιθέα, και αργότερα οι γονείς της Ελπίδας μετακόμισαν στο σπίτι της γιαγιάς που είχαν κληρονομήσει, απαλλάσσοντας το ζευγάρι από τα δεσμά ενός δανείου.
Φτάνοντας η μέρα του μπαρμπεκιού, το ζευγάρι ξεκίνησε το δίωρο ταξίδι προς το χωριό, όπου τους περίμεναν οι συγγενείς. Μόλις έφτασαν όμως, αντί για χαλάρωση, αμέσως τους ανέθεσαν διάφορες δουλειές: από το να φτιάξουν το φράχτη, να φυτέψουν βασιλικό, μέχρι να περιποιηθούν τις γαρδένιες. Παρά την κούραση και την πείνα της, η πεθερά έμοιαζε να απολαμβάνει τις αγγαρείες περισσότερο από το υποσχόμενο ψήσιμο.
Όταν ο σύζυγος της Ελπίδας δήλωσε πεινασμένος και αγανακτισμένος, ακολούθησε καβγάς με τη μητέρα του. Μόλις έπεσε το σούρουπο, κατάφεραν να κάτσουν όλοι μαζί για το μπάρμπεκιου, αλλά ήταν τελείως απογοητευτικό: η πεθερά είχε ετοιμάσει μόνο δυο λουκάνικα για τον καθένα, αφήνοντας τους πάντες δυσαρεστημένους.
Αυτή η εμπειρία τους άφησε πικρία, ειδικά γιατί αν η πεθερά είχε πει ανοιχτά πως χρειαζόταν βοήθεια, θα βοηθούσαν με μεγάλη χαρά και θα έφερναν και φαγητό για όλους. Έτσι, το περιστατικό αυτό βάρυνε ακόμα περισσότερο τη σχέση τους.
Μια βδομάδα μετά, η πεθερά κάλεσε ξανά με παρόμοια πρόθεση. Όμως, ο πεθερός πλησίασε την Ελπίδα κρυφά και τη συμβούλεψε να μην την εμπιστευτεί: Το μόνο που θέλει είναι τσάμπα χέρια, μην ελπίζεις σε γιορτή.
Κουρασμένοι και απογοητευμένοι από το διαρκές άγχος, η Ελπίδα και ο άντρας της αποφάσισαν να κλείσουν τα τηλέφωνα και το κουδούνι της πόρτας, επιλέγοντας τη γαλήνη και την ανάπαυλα που τόσο είχαν ανάγκη. Έτσι έμαθαν πως πρέπει να βάζουν όρια, γιατί η δική τους ηρεμία κι ευτυχία είναι εξίσου πολύτιμη με του κάθε άλλου.
