Μόλις τώρα σκέφτηκα ότι εμείς οι δυο μας, μάλλον, είμαστε κάποια λάθος οικογένεια.
«Τι καλά που έχω εσένα», είπε ο Αλέξανδρος, αγκαλιάζοντας τη σύζυγό του.
«Κι εγώ είμαι τόσο χαρούμενη που είσαι εδώ μαζί μου!» απάντησε η Ελένη.
«Και με ποιον άλλο να είμαι;» γέλασε ο άντρας. «Φυσικά, μόνο με εσένα. Γιατί είσαι η μοίρα μου. Είσαι η καλύτερη γυναίκα στον κόσμο».
Η Ελένη δεν είπε τίποτα, απλώς φίλησε τον άντρα της στο μάγουλο και βγήκε γρήγορα στην κουζίνα να βγάλει την πίτα από το φούρνο.
Σήμερα το ζευγάρι Νικολάου γιόρταζε τα ασημένια γάμο του. Αποφάσισαν να το γιορτάσουν με τρόπο απλό, μόνο με την οικογένειά τους. Εκείνοι και τα παιδιά τους. Δύο παιδιά είχαν. Ο γιος τους, ο Δημήτρης, μαθητής της δεκάτης τάξης, και η κόρη τους, η Μαρία.
Η κοπέλα είχε τελειώσει πρόσφατα το πανεπιστήμιο, είχε βρει δουλειά και είχε αρχίσει να ζει μόνη της, μακριά από τους γονείς της. Ενοίκιαζε ένα διαμέρισμα κοντά στη δουλειά της. Κι αν η Ελένη προσπαθούσε να την πείσει ότι στο σπίτι υπήρχε χώρος για όλους, η Μαρία ήθελε να δοκιμάσει τη ζωή μόνη της.
«Γιατί να ξοδεύεις λεφτά σε ενοίκιο;» ρωτούσε η Ελένη. «Εδώ έχεις το δικό σου δωμάτιο, ζούμε όλοι μαζί, γιατί να φύγεις; Όταν παντρευτείς, τότε θα φύγεις».
«Μαμά, σας αγαπώ πολύ εσένα και τον μπαμπά, και ξέρω ότι δεν με διώχνετε, αλλά θέλω να δοκιμάσω να ζήσω μόνη μου. Και, μαμά, μην θιχτείς, αλλά μαγειρεύεις τόσο νόστιμα και φτιάχνεις τόσο γλυκά που φοβάμαι μήπως γίνω ελέφαντας. Εσύ είσαι λεπτή, τρως και δεν παχαίνεις, εγώ δυστυχώς δεν σε πήρα! Πρέπει να προσέχω τη φιγούρα μου, πώς θα το κάνω αν ζω μαζί σας; Δεν μπορώ να αρνηθώ τα γλυκά σου».
Η Ελένη χαμογέλασε κοιτάζοντας την κόρη της. Η Μαρία εξωτερικά δεν έμοιαζε καθόλου μαζί της. Η Ελένη ήταν κοντύλια και λεπτή, σχεδόν αδύνατη. Μερικές φορές την πέρναγαν για έφηβη από την πλάτη της. Η εμφάνισή της ήταν πολύ απλή.
Επιπλέον, δεν προσπαθούσε να διακοσμήσει τον εαυτό της. Σπάνια χρησιμοποιούσε μακιγιάζ, συχνά έφτιαχνε την κόμη της σε απλό ουράνιο, και ντυνόταν με τρόπο λιτό. Η Μαρία, όμως, ήταν πραγματική ομορφιά, είχε πάρει από τον πατέρα της.
Ο Αλέξανδρος ήταν εντυπωσιακός άντρας. Ψηλός, με καλή σωματοδομή. Με τα χρόνια είχε πάρει κάποια κιλά, κάτι που δεν ήταν περίεργο, με τις πίτες της Ελένης. Στα νιάτα του ήταν πολύ όμορφος, και ακόμα και τώρα, στα σαράντα οκτώ του, παρέμενε ένας πολύ ελκυστικός άντρας.
Η Ελένη ήξερε ότι δίπλα του δεν φαινόταν εντυπωσιακή. Είχε συνηθίσει πολύ καιρό τ
