Η δεύτερη πεθερί
Όταν η Ελένη μπήκε στο διαμέρισμα, τα πρώτα που είδε ήταν τα υψηλά γυαλιστερά παπούτσια της πεθεράς της, απλωμένα στη μέση του προαίθου. Ήταν προφανές ότι ο χαλάρωπλατς του σήμερα δεν θα ευκαιριαστεί.
Η κυρία Βασιλεία Βασιλόπουλου, η νέα πεθερά, εμφανίστηκε από την κουζίνα με την έκφραση δικαστή που μόλις έβαλε το μανίκι του.
Πάλι σε αυτήν τη «νεοαποφασιστική» κούκλα ήρθες; ρώτησε, το βλέμμα της σαν να έπλεγε μια υπόθεση. Σπίτι, σύζυγος, παιδί όλα αυτά βγαίνουν έξω, σα να είναι σε τσόχα. Καλό που πήγα να σε δω· διαφορετικά θα κάνατε τα πιάτα με το αέρα.
Βασιλεία, ο Νικόλας ήξερε ότι θα αργούσα σήμερα. Η βραδιά είναι ετοιμη, θα τη ζεστάνουμε απλώς. Έχεις δίκιο· θα τα ταλαιπωρήσει και χωρίς τη βοήθειά σου απάντησε η Ελένη.
Σε δέκα χρόνια γάμου με τον Νικόλα το έμαθε καλά: η πεθερά ήταν πάντα «δενείναιπλήρης», και η Ελένη έπρεπε να την ακούει σαν να ήταν ραδιόφωνο που παίζει όλη μέρα.
Αρχικά όμως δεν ήταν εύκολο. Η Βασιλεία ήταν η δεύτερη πεθερά της Ελένης. Η πρώτη, η κυρία Βασιλική Παπαδοπούλου, ήταν μια γυναίκα με χάρη και διακριτικότητα. Ποτέ δεν έσκαπτε στα οικεία θέματα του γιου της, δεν έδινε ανεπιθύμητες συμβουλές και δεν προσπαθούσε να μπει στα μυστικά.
Όταν όμως χρειαζόταν βοήθεια, ήρθε αμέσως. Η Ελένη θυμόταν πώς η πεθερά της καθόταν νύχτες με την τριμηνιαία Κατερίνα, όταν αυτή μπερδεύει το πρωί με το βράδυ, πώς την πήρε για βόλτα, και της είπε:
Μην κάνεις τίποτα τώρα, ξεκουράσου. Ο Λάκης (ο γιος) θα έρθει και θα φτιάξει τη δική του βραδιά.
Όταν η Κατερίνα έγινε πέντε ετών, ένας ατύχημα στο εργοστάσιο του Αλέξανδρου την άφησε χήρα. Η Βασιλική, που έχασε το μόνο της παιδί, δεν άφησε την νύφη και το εγγόνι μόνα τους. Τα τρία πρώτα μήνα μετά το θάνατο ζούσαν υπό το ίδιο στέγαστρο, στηρίζοντας η μία την άλλη.
Η Ελένη προτάθηκε στη Βασιλική να συνεχίσει να ζει μαζί της, αλλά η Βασιλική αποφάσισε να μετακομίσει στο δικό της διαμέρισμα:
Ελένη, είσαι μόνο 28. Έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου· τι θα κάνω εγώ να πηγαίνω να τριγυρνάω στα παπούτσια σου;
Μετά από τρία χρόνια ο Νικόλας άφησε τη δουλειά του, αλλά η Βασιλική δεν τον έβαλε ποτέ κάτω. Οι γονείς του ζούσαν μακριά, έτσι η πρώτη πεθερά έγινε σχεδόν μητέρα του· ενώ η Βασιλική δεν άκουγε καθόλου την «ψυχή» του γιου.
Η συμπεριφορά της Βασιλείας, που θεώρησε ότι έχει το δικαίωμα να διατάζει στο διαμέρισμα της νύφης ως κυρία του σπιτιού, σοκάρει τελείως την Ελένη.
Μετά την πρώτη επίσκεψη της δεύτερης πεθεράς, η Ελένη ζήτησε από τον σύζυγό της να εξηγήσει στη μητέρα του ότι περνάει μόνο ως φιλοξενούμενη και ότι τα ραντεβού πρέπει να κλείνονται εκ των προτέρων.
Η Βασιλεία απάντησε με «θέλω να βοηθήσω, όλα μου είναι από αγάπη». Η Ελένη απάντησε:
Δεν είμαι πια 18. Ήμουν πάντα ανεξάρτητη, ακόμα και όταν έφυγα από το σπίτι των γονιών μου.
Μετά από επτά χρόνια γάμου, δεν χρειάζομαι να με διδάξουν πώς να μαγειρεύω ή να καθαρίζω. Μπορώ να διδάξω κι εγώ.
Θα περάσω από τα δωμάτια σας με την λευκή πετσέτα και θα γίνω «ελεγκτής» της τάξης σας.
Ο Νικόλας, όπως πάντα, στήριζε τη σύζυγό του· όταν η μητέρα ξέχναγε το τι είναι σωστό, εκείνος το διευθέτησε.
Τελικά η Ελένη έμαθε τη δεύτερη πεθερά να μην μπήκε στα θέματα του σπιτιού και της ανατροφής των παιδιών. Όταν, ένα χρόνο μετά τον δεύτερο γάμο, η Ελένη έγινε μητέρα, η Βασιλεία έσπαγε το κεφάλι της με συμβουλές, αλλά η Ελένη την άκουγε από μακριά.
Η πεθερά της είχε μια φίλη που τυγχάνει να μιλάει για το πώς «γυμνώνει» την νεαρή σύζυγο του μικρότερου γιου της. Η Βασιλεία ήθελε και αυτή να περάσει τις «σοφίες» της, όμως δεν είχε τίποτα να περήφανη. Η μόνη «νίκη» της ήταν ότι συνεχώς έλεγε στην Ελένη πόσο δυσαρεστημένη ήταν που αυτή πήγε στη Βασιλική και τη βοηθούσε.
Μήπως η Βασιλική να είναι πιο κοντινή οικογενειακή; Όταν η Κατερίνα ήταν μικρή, τη έστελνα στη εξοχή στη γιαγιά· μάλιστα ήμουν και εγώ ευχαριστημένη.
Τώρα όμως η κορούλα πηγαίνει στο λύκειο, όμως η Ελένη τρέχει όλη μέρα στη Βασιλική. Πάει δύοτρία φορές την εβδομάδα, λες και είναι το δικό της σκάλα.
Στο τελευταίο έτος, η Ελένη ήταν πιο συχνά στην πρώτη πεθερά. Η Βασιλεία την αποκαλούσε «η ηλικιωμένη», παρόλο που η Βασιλική ήταν μόλις επτά χρόνια μεγαλύτερη.
Η ηλικία δεν κάνει να είναι νεαρή η υγεία· η Βασιλική άρρωσε σφοδρά. Η Ελένη την επισκέπτεται τόσο στο νοσοκομείο όσο και στο σπίτι.
Σε ξέρω, ξοδεύεις τα οικογενειακά χρήματα σε ξένους την έλεγε η πεθερά.
Μην ανησυχείτε, Βασιλεία, όταν η Βασιλική αρρώστησε πούλησε τη βίλα της· έχει λεφτά και δεν θα σας ζητήσει δάνειο την διαβεβαίωσε η νύφη.
Όταν η Βασιλική έφτασε στο τέλος, η Ελένη πρόσληψε νοσηρέα και πήρε άδεια, ώστε να περνά μισή μέρα δίπλα της όταν ο σύζυγός δουλεύει και ο γιος είναι στο σχολείο. Όμως αυτό μόνο καθυστέρησε το τέλος· λίγες εβδομάδες αργότερα, η Βασιλική είχε φύγει.
Τότε η Βασιλεία άρχισε να σκάει τα αυτιά της στην κληρονομική υπόθεση της πρώτης πεθεράς.
Πούλησε τη βίλα, αλλά με ένα χρόνο δεν ξόδεψε όσα είχε. Η σύνταξη της δεν ήταν άσχημη· σίγουρα έχει αποταμιεύσεις.
Η δυοδωμάτια κατοικία θα περάσει στους κληρονόμους σκεφτόταν, ενώ η Ελένη δεν ρωτούσε τίποτα, φοβήθηκε.
Ρίξε το θέμα στο γιο· η απάντηση δεν την ευχαρίστησε.
Ποιος είναι ο κληρονόμος; Φυσικά η Κατερίνα είπεν.
Και η Στέλλα, που έτρεχε προς τη «γιαγιά»; εντυπωσιάστηκε η μητέρα. Ω, θα κλαίω!
Μην ανησυχείτε απάντησε η Ελένη. Ήξερα από καιρό ότι η Βασιλική θα αφήσει τα πάντα στην Κατερίνα. Την πήγα στο συμβολαιογράφο πέρυσι.
Τότε γιατί τρέχεις γύρω της, αν ξέρεις ότι δεν θα χαλάσεις τίποτα; άναψε η Βασιλεία. Ας τη φροντίσουν οι ίδιοι.
Θα το εξηγούσα, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα καταλάβετε είπε η Ελένη.
Στο τέλος η κληρονομική διαδικασία ολοκληρώθηκε: η Κατερίνα έλαβε όλα τα έγγραφα του διαμερίσματος και το υπόλοιπο του ποσού. Αποφασίστηκε ότι όσο η Κατερίνα σπουδάζει στο δωμάτιο κολέγιο, το διαμέρισμα θα ενοικιάζεται και τα έσοδα θα πηγαίνουν στο λογαριασμό της.
Όταν αποφοιτήσει, θα αποφασίσει αν θα γυρίσει στη μητέρα της ή θα μείνει στην Ατλάντη, ίσως πουλήσει το διαμέρισμα και αγοράσει κάτι καινούριο.
Ακούγοντας ότι το διαμέρισμα θα ενοικιαστεί, η Βασιλεία πρότεινε:
Δεν χρειάζεται ξένους ενοικιαστές θα τα χαλάσουν. Ας το δώσει στην Κική.
Η 35χρονη Κική, η μικρότερη κόρη της Βασιλείας, ζούσε ακόμα με τη μητέρα. Ήταν όμορφη, είχε καλή σιλουέτα, πτυχιούχος, εργαζόταν, και κατά τυχαίο έμπλεε σε ρομαντικά επεισόδια, αλλά δεν τα πήγαινε στο γάμο.
Η Βασιλεία ανησυχούσε για την κόρη της:
Γιατί η Κική δεν βρίσκει ευτυχία; Εγώ και ο Νικόλας την «κλεψήκαμε»! σκεπτόταν.
Πίστευε ότι αν η Κική είχε δικό της διαμέρισμα, θα τα κατάφερνε και τον γαμήλιο θόλο.
Δεν πειράζει ότι το διαμέρισμα είναι της Κατερίνας σκέφτηκε. Σε τρίατέσσερα χρόνια μπορεί να συμβεί κάτι· ίσως η Κατερίνα βρει έναν άντρα με διαμέρισμα και να του το δώσει στην Κική. Αλλά εκείνη δεν θα το πει.
Η απογοήτευση της ήταν τεράστια όταν η Κατερίνα αρνήθηκε να δώσει στην Κική το διαμέρισμα της.
Δεν θα πληρώνει όπως οι άλλοι ενοικιαστές είπε η Κατερίνα. Σκοπεύω να πάρω στεγαστικό δάνειο. Ίσως μετακομίσω στην Αθήνα μετά το πτυχίο. Συνεπώς, θα συγκεντρώσω χρήματα.
Είσαι πολύ άπληστη, Κατερίνα σχολίασε η πεθερά. Σκέφτεστε μόνο τον εαυτό σας. Αν η Κική είχε δικό της σπίτι, ίσως να είχε παντρευτεί ήδη.
Μπαμπά, που έχει τρία δωμάτια, μπορείς να τα πουλήσεις και να αγοράσεις ένα στούντιο για τη Κική πρότεινε ο Νικόλας.
Εσύ δεν μιλάς! Αυτά τα τρία δωμάτια είναι η ζωή μου· δεν είναι δικά σου. Γιατί να ζήσω μικρό σε ηλικία; Εγώ έζησα εδώ όλη μου τη ζωή και δεν θα φύγω! αντιτάχθηκε η Βασιλική.
Δεν είναι ο Νικόλας που είναι περίεργος, είναι εσείς διακόπτησε η Ελένη. Δεν θέλετε να δώσετε το δικό σας διαμέρισμα στην κόρη σας, αλλά μιλάτε για την άλλη.
Έτσι η Κική έμεινε με τη μητέρα της, ενώ η Κατερίνα ενοικίαζε το διαμέρισμά της μέχρι το τέλος των σπουδών, μετά που το πουλούσε και αγόραζε καινούριο στο κέντρο της Θεσσαλίας.
Έφτασε και στην Αθήνα, αλλά μόνο για μια εβδομάδα· όπως λένε, «ό,τι καλό είναι, είναι εκεί που δεν είσαι».
Τι νομίζετε για όλη αυτή ιστορία; Αφήστε τα σχόλια και πατήστε το like.
