Η Άννα Παπαδοπούλου τοποθετεί το μεγάλο ταψί με την ψητή πάπια πάνω στο όμορφα στρωμένο τραπέζι και αφήνει έναν βαθύ αναστεναγμό. Σε λίγα λεπτά θα φτάσουν οι γιοι της με τις γυναίκες τους. Ο μικρός παντρεύτηκε πρόσφατα, με γάμο σεμνό και διακριτικό. Έτσι τα θέλουν τώρα τα νέα παιδιά. Εκείνη θα ήθελε να το γιορτάσουν με τη δέουσα λαμπρότητα. Με τον σύζυγό της είχαν πάει μια βόλτα μέχρι το Δημαρχείο για την υπογραφή και ούτε βέρες δεν κατάφεραν να αγοράσουν πριν περάσει ένας χρόνος. Ήταν κάτι δυο λεπτοί, χρυσοί κρίκοι Στα παιδιά της, όμως, ήθελε να κάνει πραγματικό γλέντι. Τέλος πάντων, η κάθε εποχή έχει τα δικά της.
«Ένα μόνο ελάττωμα έχει είναι υπερβολικά περιποιημένη!», παραδέχεται στον εαυτό της η πεθερά, αν και πολύ σύντομα αποφάσισε να μιλήσει γι αυτό με τη νύφη της. Η νύφη, η Ελένη, είναι μια καλή κοπέλα, συμπαθητική και γλυκιά. Επηρέασε θετικά τον Γιώργο, τον γιο της τον έσπρωξε να βρει καλή δουλειά και τον ενθαρρύνει συνέχεια να προοδεύει. Μέχρι τα τριάντα του, ο Γιώργος δεν φρόντιζε σχεδόν τίποτα μόνος του. Η Άννα είχε αρχίσει να ανησυχεί γι αυτό, αλλά πλέον όλα μπαίνουν στη θέση τους, ευτυχώς.
Μόνο που η Ελένη φαίνεται πολύ προσεγμένη. Πηγαίνει σε ινστιτούτα ομορφιάς, φτιάχνει μαλλιά, βάφει νύχια, κάνει μασάζ… Χρειάζονται τόσα λεφτά για όλα αυτά; Και μια παντρεμένη γυναίκα, που βάζει πρώτη την οικογένειά της, δεν θα έπρεπε να νοιάζεται τόσο για την εμφάνισή της! Αν κάνουν παιδιά, θα προτιμήσει το πεντικιούρ αντί να αγοράσει παπούτσια στον Γιώργο; Η Άννα ποτέ δεν ενέκρινε τέτοιες γυναίκες. Τις δικές της ανάγκες τις έβαζε πάντα τελευταίες, ειδικά όταν είχε μείνει χήρα τότε που και τα δύο παιδιά της, παρόλο που ήταν ενήλικα, χρειάζονταν ακόμη τη στήριξή της.
Τις σκέψεις της διέκοψε το κουδούνι της πόρτας έφτασε η νεότερη γενιά. Η Ελένη φωτίζει το σαλόνι με την παρουσία της μαλλιά με λαμπερό φορμάρισμα, περιποιημένα νύχια, και στο πρόσωπο μόνο λίγη φροντίδα, σχεδόν χωρίς μακιγιάζ, χάρη στις δεξιότητες της αισθητικού.
Ελενάκι μου, πόσο όμορφη είσαι! λέει η πεθερά εντελώς αυθόρμητα, αλλά μέσα της δεν κρύβει δυσαρέσκεια. Και το κοστούμι… καινούριο φαίνεται
Ναι, το πήρα χθες, λέει χαμογελαστά η Ελένη. Στη δουλειά με επιβράβευσαν με καλό μπόνους.
Ε, τότε καλό είναι να φυλάς τα χρήματα, μοιράζεται η Άννα την εμπειρία της. Τα μπόνους, κάθε επιπλέον εισόδημα, το δέκατο τρίτο μισθό πάντα στην άκρη για ώρα δυσκολίας. Θα το χρειαστείς, να με θυμηθείς!
Η Ελένη δεν σχολιάζει. Την συμπαθεί τη πεθερά της απλή γυναίκα, δοσμένη ολόψυχα στην οικογένεια. Κατά βάθος, όμως, πιστεύει ότι οι κακές στιγμές συνήθως βρίσκουν αυτούς που τις φοβούνται πιο πολύ.
Το βράδυ κύλησε σε όμορφη ατμόσφαιρα, με την πεθερά πάντως να πιάνει δυο-τρεις φορές τη συζήτηση για τα έξοδα. Η Ελένη κατάλαβε καλά σε ποιαν απευθύνονται τα… υπονοούμενα.
Εσείς πότε πήγατε τελευταία φορά για μανικιούρ, κυρία Άννα; δεν κρατήθηκε και τη ρώτησε.
Εγώ; ε, σχεδόν ποτέ, άρχισε να κομπιάζει εκείνη. Έβαζα λίγο λάδι στο σπίτι, μη φαίνονται άσχημα τα χέρια μου… Τίποτα παραπάνω.
Κανείς άλλος δεν έδωσε σημασία στον μικρό διάλογο, μα η Ελένη στενοχωρήθηκε. Πώς είναι δυνατόν να έχεις μεγαλώσει δύο γιους, και τώρα που έχουν καλή δουλειά να λυπάσαι να ξοδέψεις λίγα ευρώ για σένα;
Γιώργο, η μαμά σου κάνει τίποτα για τον εαυτό της; τον ρώτησε στην επιστροφή.
Δεν ξέρω. Μαγειρεύει, στρώνει ωραία τραπέζια, βλέπει τηλεόραση, μιλά με τις γειτόνισσες. Γιατί το λες;
Επειδή τίποτα όμορφο δεν έχει δει στη ζωή της! Να τη βγάλετε κάπου, σε σινεμά, θέατρο, να πάτε μαζί για φαγητό…
Έλα τώρα, δεν είναι του χαρακτήρα της αυτά… μη το σκέφτεσαι!
Η Ελένη σώπασε, σκεπτόμενη τη δική της μαμά, που ακόμη και στα δύσκολα, φρόντιζε να έχει ωραία κούρεμα, καινούριο φόρεμα, και πάντα ένα εισιτήριο για το θέατρο για να χαίρεται.
Αποφάσισε πως ήρθε η ώρα η πεθερά να μάθει να κάνει κάτι για τον εαυτό της και όχι απλώς να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση περιμένοντας τα εγγόνια.
Σε δυο μέρες παίρνει τηλέφωνο την κυρία Άννα και την προσκαλεί για βόλτα, έναν καφέ και καθώς πηγαίνει εκείνη έτσι κι αλλιώς για αισθητικό προτείνει να περάσει κι η πεθερά από ένα σαλόνι ομορφιάς: ό,τι θέλει, έστω μανικιούρ και λίγο μασάζ στα χέρια.
Έλα βρε παιδάκι μου, δεν χρειάζεται, τρομάζει η Άννα. Αν θες, σε περιμένω έξω.
Μα γιατί να περιμένεις; Ένα μισάωρο είναι, και κάτι καλό θα κάνετε για εσάς. Τουλάχιστον τα χεράκια σας να γίνουν όμορφα!
Με τα πολλά, η πεθερά δέχεται. Η Ελένη παίρνει νωρίτερα τηλέφωνο στο σαλόνι, όπου γνωρίζονται καλά, και εξηγεί την κατάσταση.
Κορίτσια, τη πεθερά μου θέλω να την προσέξετε, να μείνει ευχαριστημένη, με διακριτικότητα να προτείνετε και κάτι ακόμη μασκούλα, πεντικιούρ, ό,τι νομίζετε. Αν ρωτήσει για τιμές, πείτε ότι είναι πληρωμένα. Να φύγει ενθουσιασμένη!
Την ημέρα που είχαν κανονίσει, η Ελένη οδηγεί τη διστακτική πεθερά στο σαλόνι και την αφήνει στα χέρια των ειδικών.
Μίση ωρίτσα μόνο, έτσι; ρωτάει αγχωμένη η Άννα. Και πώς πληρώνουμε; Πόσα πρέπει να δώσω;
Η γλυκιά υπάλληλος την παίρνει μέσα και η Ελένη κάθεται στο φουαγιέ με το κινητό της, χωρίς να προγραμματίζει καμία περιποίηση για εκείνη.
Παρότι είναι Σάββατο, απαντά στα μέιλ της. Και κάπως έτσι περνά η ώρα.
Η πεθερά εμφανίζεται τελικά μετά από δύο γεμάτες ώρες, χαμογελαστή και ανανεωμένη.
Ελένη, μου κάνανε τόσα πράγματα! Να και καφές, να και βοτανικό τσαγάκι Πολύ ευγενικά όλα τα κορίτσια! Πόσο άραγε όλα αυτά; Πρέπει να πλήρωσατε πολλά
Σήμερα έχουμε προσφορά! παρεμβαίνει η υπεύθυνη. Φέρνεις μια φίλη, παίρνεις δωρεάν το πακέτο. Οπότε δε χρωστάς ούτε ένα ευρώ!
Μετά, οι δυο γυναίκες πάνε για καφέ κοντά. Η Άννα πίνει μια γουλιά καπουτσίνο και ξαπλώνει αναπαυτικά στην πολυθρόνα.
Και γιατί να μην το καθιερώσουμε, να βγαίνουμε μαζί που και που μόνο για εμάς; προτείνει η Ελένη. Έχει συχνά προσφορές για τακτικούς σας άρεσε;
Πάρα πολύ, ομολογεί η Άννα. Δεν φανταζόμουν ότι είναι τόσο ωραίο.
Έπρεπε χρόνια να το δοκιμάσετε!
Τότε, με μικρά παιδιά και τον άντρα μου ο Θεός να τον αναπαύει να μετράμε κάθε δαπάνη, ούτε λόγος για τέτοια.
Μα τώρα που είσαι ελεύθερη, έχεις λόγο να κάνεις παρέα σε μένα!
Ε, ίσως που και που, να σας ακολουθήσω.
Κάπως έτσι, η πεθερά και η νύφη καθιέρωσαν τις μέρες φροντίδας. Η διακριτική Ελένη ανανέωνε σιγά σιγά τη γκαρνταρόμπα της Άννας, πάντα λέγοντάς της ότι τα αγόρασε «σε προσφορά». Έπεισε και τον Γιώργο να τη βγάλουν μια βραδιά στο εστιατόριο, μετά όλοι μαζί πήγαν σινεμά, και για τα Χριστούγεννα η Ελένη χάρισε στη πεθερά ένα ετήσιο εισιτήριο για το Εθνικό Θέατρο.
Έχεις αλλάξει, δείχνεις νεότερη! της λένε οι γειτόνισσες.
Να, η νεολαία με παρασέρνει απαντά ταπεινά.
Είναι αλήθεια τώρα, που τα παιδιά μεγάλωσαν και βγήκε στη σύνταξη, η Άννα αισθάνεται πως ζει τη δική της νεότητα!
