Κόρη μου πέταξε τον άντρα της έξω από το σπίτι, μπορείς να το φανταστείς; Παντρεμένη μόλις ένα χρόνο και ήδη ξεκίνησε τη διαδικασία του διαζυγίου! Εγώ με τον πατέρα της της κάναμε έναν γάμο όπως πρέπει, της δώσαμε το διαμέρισμα της γιαγιάς της και…
Τι συνέβη;
Η κόρη μου δεν κατάφερε να τα βρει με την πεθερά της. Ο γαμπρός μας είναι καλός άνθρωπος, δεν έχω να πω τίποτα κακό γι’ αυτόν.
Η πεθερά του τον μεγάλωσε μόνη της μαζί με την αδερφή του. Οι δυσκολίες της ζωής την έκαναν σκληρή. Είναι μια γυναίκα αυταρχική, απόλυτη, που οι επιλογές της καθόριζαν τα πάντα μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά της πάντα ακολουθούσαν τις εντολές της χωρίς να αντιμιλούν.
Η μεγάλη της κόρη έμεινε μόνη μέχρι τα τριάντα γιατί η μητέρα της δεν ενέκρινε κανέναν άντρα. Τώρα είναι ενήλικη αλλά δεν τολμά να κάνει τίποτα χωρίς τη γνώμη της μάνας της. Ακόμη και όταν άλλαζε τη διακόσμηση στο σπίτι της, έπαιρνε τη μάνα της τηλέφωνο να της λέει τι κουρτίνες να βάλει.
Ο γαμπρός μας έχει αδύναμη θέληση. Υπακούει πάντα στη μητέρα του, ενώ η δική μου κόρη δεν είναι έτσι. Δουλεύει κάθε σαββατοκύριακο στο εξοχικό της. Η πεθερά δεν αφήνει τα παιδιά της να πάνε στη θάλασσα, λέει ότι δεν πρέπει να σπαταλούν τα λεφτά τους. Κι όταν θέλουν μπάνιο, τους στέλνει στο ποτάμι.
Η πεθερά και δεν είχε ευλογήσει τον γάμο της κόρης μου με τον γιο της. Δεν της άρεσε και το έδειχνε χωρίς να το κρύβει. Αμέσως μετά τον γάμο πήγε να δει τι νοικοκυρά ήταν η νύφη της. Είπε αμέσως ότι το διαμέρισμα ήταν δικό της. Η νύφη μου την απέφυγε, γιατί αισθανόταν αρνητικά απέναντί της. Απαρνήθηκε να πηγαίνει στο εξοχικό σπίτι.
Ένα χρόνο μετά τον γάμο, η κόρη μου ήθελε να πάει διακοπές στη Ρόδο. Γιατί; Μπορεί να το αντέξει οικονομικά, παίρνει καλό μισθό και ο άντρας της δεν τα πάει άσχημα επίσης. Άρχισαν να ψάχνουν ταξίδι, και τότε το έμαθε η πεθερά…
Στη Ρόδο; Τόσο κουρασμένη είσαι, που θέλεις να φύγεις διακοπές; Αν έχεις έξτρα χρήματα, δώσ’ τα σε μένα, ξέρω πού να τα αξιοποιήσω σωστά! Η „θάλασσά” σου είναι το εξοχικό σπίτι. Αν δεν με ακούς, γιε μου, να θυμάσαι πως δεν έχεις μάνα!
Ο γαμπρός άρχισε να πείθει τη γυναίκα του ότι η μητέρα είχε δίκιο. Η κόρη μου δεν το δέχτηκε:
Πάντα κάνουμε ό,τι θέλει η μάνα σου. Πότε θα ζήσουμε για τον εαυτό μας; Πότε θα έρθει η δική μας στιγμή; Όσο ζει, δεν θα μας αφήσει να φύγουμε πέρα από το εξοχικό! είπε η κόρη και πήγε διακοπές χωρίς τον άντρα της.
Η πεθερά άρχισε αμέσως να βάζει λόγια στον γιο της. „Αν δεν είχε άντρα εκεί πέρα, γιατί πήγε μόνη της;” Τον νευρίασε τόσο πολύ που δέχτηκε να χωρίσει.
Ίσως τελικά να ήταν καλύτερα έτσι. Θα ήταν χειρότερα αν είχαν παιδιά. Η κόρη μου θα άκουγε όλη τη ζωή της τι μαγιό να αγοράσει για το παιδί της. Η κόρη μου δεν σκοπεύει να χορεύει στο ρυθμό της πεθεράς της.
Η κόρη μου κρατάει πίκρα ένιωσε ότι έχασε πολύ χρόνο. Όμως δεν είχε σκοπό να ανεχτεί άλλο και δεν θέλει να ζήσει με εντολές. Πιστεύει πως θα βρει έναν άλλον άντρα και ο πρώην της ας μείνει μαζί με τη μάνα του!
Το μάθημά μου; Καμία θυσία δεν αξίζει, αν δεν σέβονται τη ζωή σου. Οι οικογένειες χρειάζονται αγάπη και υποστήριξη, όχι πιέσεις και απολυταρχία.
