Δεν αντέχεις άλλο στη δουλειά; Η φόρτωση έχει αυξηθεί τελευταία και συχνά αργείς!

Έχασες στο γραφείο; Τελευταία, το φόρτο εργασίας είχε αυξηθεί, γι αυτό αργούσε συχνά. Η Ελένη έβαλε τα παιδιά να κοιμηθούν και πήγε στην κουζίνα να φτιάξει ένα φλιτζάνι τσάι. Ο Σπύρος ακόμα δεν είχε επιστρέψει. Τελευταία ήταν πολύ απασχολημένος με τη δουλειά του και αργούσε να γυρίσει σπίτι.
Η Ελένη τον λυπότηκε και προσπαθούσε να τον προστατεύσει από τις οικιακές ευθύνες. Άλλωστε, ήταν ο μόνος που συντηρούσε την οικογένεια. Μετά τον γάμο είχαν αποφασίσει: η Ελένη θα φρόντιζε το σπίτι και τα παιδιά, ενώ ο Σπύρος θα εξασφάλιζε μια άνετη ζωή. Ένα-ένα γεννήθηκαν τρία παιδιά. Η κάθε γέννηση τον έκανε τόσο χαρούμενο, και έλεγε πως δεν ήθελε να σταματήσουν εκεί.
Όμως, η Ελένη είχε κουραστεί από τις ατελείωτες πάνες, τα γεύματα και τις άυπνες νύχτες. Αποφάσισε να κάνει μια παύση με τα παιδιά.
Ο Σπύρος γύρισε μετά τα μεσάνυχτα. Φαινόταν λυπημένος. Στην ερώτησή της γιατί άργησε τόσο, απάντησε:
«Ελενίτσα μου, κουράστηκα στη δουλειά, γύρισα με τους συναδέλφους για ένα ποτό.»
«Παρακαλάκι μου!» χαμογέλασε η Ελένη. «Έλα, να σου ζεστάνω φαγητό!»
«Δεν χρειάζεται. Φάγαμε μεζένα χάλασα την όρεξή μου. Καλύτερα να πάω να κοιμηθώ.»
Πλησίαζε η 8η Μαρτίου, η Ημέρα της Γυναίκας. Η Ελένη, αφού ζήτησε από τη μητέρα της να φροντίσει τα παιδιά, πήγε στο εμπορικό κέντρο. Ήθελε να γιορτάσει αυτή τη μέρα ξεχωριστά: ένα ρομαντικό δείπνο μόνο για τους δυο τους. Η μητέρα της δέχτηκε να πάρει τα παιδιά.
Εκτός από φαγητό και δώρα, η Ελένη αποφάσισε να αγοράσει κιόλας κάτι για τον εαυτό της. Εδώ και καιρό δεν είχε αγοράσει τίποτα ντρεπόταν να ζητήσει χρήματα από τον άντρα της για ρούχα, και δεν είχε και πολύ χρόνο. Η τελευταία αγορά της ήταν μια φόρμα για το σπίτι, αλλά σίγουρα δεν ταίριαζε για μια τέτοια βραδιά. Μπήκε σε ένα κατάστημα ρούχων, διάλεξε μερικά φορέματα και άρχισε να τα δοκιμάζει.
Όταν δοκίμαζε το δεύτερο φόρεμα, άκουσε από το διπλανό καμπινέ έναν γνωστό φωνή:
«Μμμ, θέλω να σε βγάλω από αυτό το φόρεμα τώρα!»
Ένας γλυκός γυναικείος γέλος απάντησε.
«Περίμενε λίγο, αχόρταγε! Πήγαινα να διαλέξεις κάτι για τη γυναίκα σου!»
«Τι της χρειάζεται; Είναι βουτηγμένη στα παιδιά. Τους είναι αδιάφορο τι φοράει αρκεί να έχουν φάει, να έχουν αλλάξει πάνες και να έχουν μαζέψει τα παιχνίδια τους! Θα της πάρω ένα μπλέντερ! Ή μια φούρνα ας χαίρεται!»
Η Ελένη ένιωσε σαν να της έριξαν κρύο νερό. Προσπάθησε να κάνει όσο λιγότερο θόρυβο γίνεται, συνεχίζοντας να δοκιμάζει τα φορέματα και να ακούει τις φωνές δίπλα.
«Κι αν σε ρωτήσει πού ξόδεψες τόσα πολλά λεφτά,» συνεχίζει η κοπέλα να γελάει, «ένας μπλέντερ κι η φούρνα δεν κοστίζουν τόσα»
«Και γιατί να δώσω λογαριασμό για τα δικά μου λεφτά; Εγώ δουλεύω, κι εκείνη κάθεται σπίτι και τα έχει όλα! Της δίνω ένα ποσό για το σπίτι και αρκετά! Ας είναι και ευγνώμων για αυτό.»
Φαινόταν πως τελείωσαν τα δοκιμαστικά, γιατί οι φωνές έφυγαν. Η Ελένη κοίταξε προσεκτικά από το καμπινέ της. Ναι, ήταν σίγουρο: ο αγαπημένος της άντρας στεκόταν στην ταμειακή με μια ξανθιά και πλήρωνε. Αφού πλήρωσε, γύρισε προς την κοπέλα και, χωρίς να νοιαστώ για την ταμίας, την φίλησε στα χείλη.
«Όλα καλά;» Η Ελένη συνειδητοποίησε ότι καθόταν στο καμπινέ, κοιτώντας απλά το ένα σημείο.
«Ναι, ναι, όλα καλά!» τράβηξε την κουρτίνα κι έδωσε τα φορέματα στη πωλήτρια: «Θα τα πάρω όλα.»
Στο σπίτι, αφού έδιωξε τη μητέρα της και κούνησε τα παιδιά για μεσημεριανό ύπνο, η Ελένη σκέφτηκε τι να κάνει τώρα; Δεν περίμενε ποτέ τέτοια προδοσία από τον άντρα της. Όχι τόσο που την απατούσε, αλλά το πώς της μιλούσε και υποτιμούσε τις προσπάθειές της για την οικογένεια.
Ήθελε να τρέξει να ζητήσει διαζύγιο, αλλά την έπιασε η ψυχή και σταμάτησε να σκεφτεί.
«Και τι; Θα ζητήσω διαζύγιο, θα πάει με την ξανθιά του, κι εγώ θα μείνω μόνη με τα παιδιά χωρίς εισόδημα. Διατροφή; Θα είναι ψίχουλα Με τι θα ζήσουμε;»
Μέχρι το βράδυ, είχε πάρει απόφαση. Ο Σπύρος εκείνη τη μέρα δεν άργησε λόγω «δουλειάς». «Μάλλον έκανε ήδη την αγάπη του», σκέφτηκε η Ελένη αδιάφορα. Όλα τα συναισθήματα που είχε για τον άντρα της είχαν σβήσει. Είχε γίνει ένας ξένος. Το μόνο που την ανησύχούσε ήταν ότι θα ζητούσε ερωτική επαφή, κι εκείνη δεν μπορούσε πλέον να του τη δώσει.
Όμως, ο άντρας, φαινόταν, είχε πάρει όλα του από την ερωμένη και δεν την πλησίαζε.
Την ε