Ο Νίκος αρνήθηκε να παντρευτεί την έγκυο φίλη του. Η μητέρα του τον στήριξε, αλλά ο πατέρας του υπερασπίστηκε το μελλοντικό παιδί.
Ο Νίκος αρνήθηκε να παντρευτεί το κορίτσι που ήταν έγκυος. Η μητέρα του τον ενίσχυσε, αλλά ο πατέρας του σηκώθηκε να υπερασπιστεί το μωρό που θα έρχονταν στον κόσμο.
Πατέρα, έχω νέα. Η γειτόνισσα, η Ελένη είναι έγκυος. Είναι δικό μου είπε ο Νίκος μόλις μπήκε στο σπίτι.
Ο Αριστείδης, ο πατέρας του, στάθηκε στιγμή και απάντησε με ηρεμία:
Τότε παντρέψου την.
Αστειεύεσαι; Είμαι ακόμα πολύ νέος. Δεν είναι η ώρα για οικογένεια, και έτσι κι αλλιώς δεν είχαμε σοβαρή σχέση
Σοβαρή σχέση; ο πατέρας γέλασε ειρωνικά. Όταν έτρεχες πίσω από το κορίτσι, ήσουν άντρας, αλλά τώρα που πρέπει να αναλάβεις τις ευθύνες σου, είσαι παιδί. Πολύ ωραία. Και χωρίς να πει κάτι άλλο, φώναξε τη γυναίκα του: Αλεξάνδρα! Έλα εδώ!
Η Αλεξάνδρα μπήκε στην κουζίνα, σκουπίζοντας τα χέρια της στη φόρμα της:
Τι συμβαίνει;
Κοίτα. Ο γιος μας έκανε έγκυο την Ελένη, την κόρη της γειτόνισσας, και τώρα δεν θέλει να την παντρευτεί. Και αυτός έφυγε σαν αστραπή.
Η Αλεξάνδρα ούτε που ξαφνιάστηκε. Το πρόσωπό της έγινε σοβαρό:
Και έχει δίκιο. Γιατί να φέρουμε στο σπίτι την πρώτη που θα τύχει; Αυτά τα κορίτσια σήμερα είναι έξυπνα βρίσκουν κάποιον με περισσότερα χρήματα, μένουν έγκυες και μετά είναι «παντρέψου με». Και μετά αποδεικνύεται ότι το παιδί δεν είναι καν δικό του. Ας κάνει τεστ DNA. Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να πιέσουμε τον Νίκο, είναι ακόμα νέος. Είναι άντρας, δεν ήταν εύκολο να αντισταθεί. Αλλά εμείς δεν έχουμε να θρέψουμε τα παιδιά των άλλων.
Ο Αριστείδης ανέσανε βαθιά και μίλησε χαμηλόφωνα:
Κι αν είναι πραγματικά δικό του;
Κι αν είναι; Είμαστε υποχρεωμένοι να αναλάβουμε ευθύνες; Πες του να κάνει το τεστ, μετά θα δούμε.
Γύρισε την πλάτη της και επέστρεψε στην κουζίνα, αφήνοντας τον Αριστείδη μόνο με το γιο του.
Ξέρεις, κι εγώ ήμουν νέος κάποτε άρχισε εκείνος. Μου άρεσε μια, παντρεύτηκα μια άλλη. Όχι από αγάπη, αλλά από ευθύνη. Γιατί το να είσαι άντρας δεν είναι μόνο πάθος, είναι επιλογές και συνέπειες. Η μητέρα σου ήταν έγκυος. Δεν ήξερα αν θα μπορούσα να είμαι μαζί της, αλλά ήξερα ένα πράγμα το παιδί δεν φέρανε ευθύνη. Το αίμα μου, η συνείδησή μου. Και ξέρεις, Νίκο, παρόλα αυτά, ποτέ δεν μετάνιωσα που έμεινα.
Πέρασαν τρεις μήνες. Το τεστ DNA έδωσε ξεκάθαρη απάντηση: με 99,9% πιθανότητα, ο Νίκος ήταν ο πατέρας του μωρού της Ελένης.
Και λοιπόν; αναστέναξε η Αλεξάνδρα όταν ο Αριστείδης έβαλε το χαρτί μπροστά της. Ναι, είναι δικό του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελένη θα έρθει να μείνει σε αυτό το σπίτι. Εκείνη δεν θα πατήσει εδώ. Το ξεκαθάρισα!
Ο Νίκος έμεινε καθιστός, χωρίς να κοιτάξει τον πατέρα του. Στο πρόσωπό του διαβάστηκε η επιλογή: ήταν με το μέρος της μητέρας του. Σιωπηλός, σφίγγει τις γροθιές του, αλλά δεν είπε λέξη.
Ο Αριστείδης σηκώθηκε αργά από το τραπέζι:
Εφόσον οι δυο σας πήρατε τις αποφάσεις σας, τώρα ακούστε τη δική μου.
Μίλησε με χαμηλή, αλλά σταθερή φωνή:
Όσο ζω, ο εγγονός μου δεν θα λείπει σε τίποτα. Θα αγοράσω ένα οικόπεδο, θα χτίσω ένα σπίτι, και αυτός ο εγγονός μου θα έχει όλα όσα κέρδισα. Και εσείς οι δύο μπορείτε να ξεχάσετε τη βοήθειά μου. Αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτή τη ντροπή. Νίκο, από σήμερα, δεν είσαι πια γιος μου. Όλα όσα έχω θα είναι του παιδιού. Ούτε ένα ευρώ δεν θα πάρετε από μένα.
Η Αλεξάνδρα εξεράγη:
Τρελάθηκες; Θα αποκληρώσεις τον δικό σου γιο;
Ο Αριστείδης δεν απάντησε. Γύρισε και έφυγε, αγνοώντας τις φωνές και τις κατάρες. Ο Νίκος έμεινε παγιδευμένος στη σιωπή, χωρίς να πιστεύει στα λόγια του πατέρα του. Αλλά ήξερε ένα πράγμα: αν ο Αριστείδης το είπε, θα το έκανε.
