Η κόρη μου είναι πανέξυπνη! ανέφλεγε η Δήμητρα στους γείτονες. Κέρδισε πέντε άριστα στην τελευταία εξετάσεις! Και ακόμη καταφέρνει να κάνει δουλειά στο σπίτι, χωρίς να παίρνει ούτε ένα ευρώ από εμένα!
Ζηλεύω, Δήμητρα! Τα παιδιά μου μόνο ξέρουν να ζητούν χρήματα, παραπονιούνταν η Λήδα. Δεν θέλουν να μάθουν τίποτα. Η Μαρία λέει πως μόλις αποφοιτήσει από το κολλέγιο θα 'γίνει γαμπρός, γιατί ο άντρας πρέπει να τα φροντίζει. Και ο γιος α! έσπεψε απογοητευμένη η γειτόνισσα. Εσύ όμως, η Ανθή, είναι άξια, ζει με το μυαλό της.
Ναι, έτσι είναι, ψιθύρισε στον εαυτό του ο Μιχάλης, απομακρύνοντας τον λίγο από τις κουτσομπολιές. Ήθελε να πάει σπίτι, αλλά η μητέρα του δεν είχε ακόμα επισκεφθεί όλα τα μαγαζιά. Αν ο πατέρας του ήταν στο γραφείο, σήμερα ήταν ο υπεύθυνος να κουβαλάει τις τσάντες. Αν ήξερες τι κάνει η αδερφή σου στην Αθήνα, δεν θα έπρεπε να μιλάς τόσο υπερβολικά.
Πες κάτι; κοίταξε η Δήμητρα τον γιο, διαμαρτυρόμενη. Μπορεί να περιμένει πέντε λεπτά; Η γυναίκα ακόμη δεν είχε πει όλα τα λεπτομερή.
Ναι, μητέρα, απάντησε ήρεμα ο Μιχάλης. Έχω προετοιμασία για παρουσίαση αύριο και πρέπει να γράψω μια έκθεση. Θα το πεις σε άλλη φορά;
Ποιος το λες εσύ! Δεν μας αφήνετε να μιλήσουμε! φώναξε η Δήμητρα, ενώ οι γείτονες άφησαν ελαφριά ανάσα.
Ο Μιχάλης κούνησε τις ώμους, παρατηρώντας την ανακούφιση στα πρόσωπα των γειτόνων. Η Δήμητρα δεν άφηνε τίποτα άλλο παρά το να μιλάει για την κόρη της, σαν να ήταν το παράδειγμα που όλοι έπρεπε να μιμηθούν. Μόνος ο Μιχάλης ήξερε την αλήθεια, αλλά προτιμούσε να σιωπά για να μην ανησυχεί τη μητέρα.
—
Η Αναστασία Μήλο είναι εδώ; ρώτησε μια επιτηδευμένη κυρία, κάνοντας την Δήμητρα να κοκκινίσει. Δύο άνδρες που στάθηκαν πίσω της δεν έδιναν καμία ανακούφιση.
Η κόρη μου ζει στην Αθήνα, σπουδάζει στο πανεπιστήμιο, απάντησε περήφανα η γυναίκα. Τι θέλετε;
Στο πανεπιστήμιο; Η Ανθή; Εσείς το λέτε σοβαρά; απάντησε ο άμεσος ξένος με σαρκαστικό γέλιο. Φύγε από εκεί μετά το πρώτο εξάμηνο. Δεν πέρασε κανένα μάθημα, γιατί δεν πήγαινε μαθήματα, ψάχνοντας κάποιον.
Πώς το λες! Θα σε κρίνω για δυσφήμιση! φώναξε η Δήμητρα, ακούγοντας θόρυβο από την πόρτα γειτονιάς. Να καλέσει αυτή τη γυναίκα μέσα σήμαινε ότι είχε δίκιο. Θα της άφησε λόγο; Οι άλλοι δεν θα έβλεπαν τη διαφορά μεταξύ αλήθειας και κουτσομπολιού.
Πάτε, διακόπηκε η γυναίκα από τον γιο της. Δεν αξίζει να δίνουμε τροφή στα κουτσομπολιά. Μαμά, άφησέ τους.
Μα, Μιχάλη!
Αφήνουμε.
Ο Μιχάλης, που φαινόταν χρόνια μεγαλύτερος από τα 16 του, φαινόταν σοβαρός και, λίγο, ανήσυχος. Με έναν άγγιγμα έφερε τους καλεσμένους στο σαλόνι και τους προσκάλεσε να καθίσουν στον καναπέ· η κυρία πήρε τη βράχια λίγο πιο μακριά. Οι άνδρες στάθηκαν όρθιοι.
Μιχάλη! Πώς μπορείς να προσκαλείς αυτούς στο σπίτι! Δεν άκουσες τι είπες για την Ανθή;
Το άκουσα. Για αυτό και τους άφησα, είπε με απογοήτευση ο γιος, ενώ ο πατέρας ήταν στο ταξίδι, και ήμουν ο επικεφαλής της οικογένειας. Πρέπει να ελαχιστοποιήσω τις ζημιές!
Τι;
Μάλλον ξέρεις καλύτερα την αδερφή, αστειεύτηκε η γυναίκα. Ξέρεις πού είναι;
Στην Αθήνα, μητέρα, δεν ζει σε κανένα φοιτητικό οίκημα, είπε ο Μιχάλης με ένα ειρωνικό χαμόγελο. Ζει σε ένα ενοικιασμένο διαμέρισμα που πληρώνει ο άντρας της. Δεν ξέρω τη διεύθυνση, αλλά ο άντρας είναι 20 χρόνια μεγαλύτερος από την Ανθή, έχει τρία ενήλικα παιδιά και είναι εξαιρετικά πλούσιος.
Και το όνομα του είναι Γρηγόρης;
Ας υποθέσω ότι είστε η σύζυγός του; φάνηκε ο Μιχάλης εσωτερικά αγχωμένος. Πού βρέθηκε η αδερφή του;
Όχι, είμαι η αδερφή του, έχω κοπεί το τσέσι μου με τα παράξενα του πράγματα, απάντησε η γυναίκα με παγωρό χαμόγελο. Ο Γρηγόρης έχει μια εξαιρετική σύζυγο και μια κόρη από έναν επιχειρηματικό μας συνεργάτη. Την ενοχλεί η παρουσία άλλων γυναικών κοντά του. Θα πάει διαζύγιο.
Αυτό δεν μπορεί να συμβεί, σωστά;
Έξυπνος νεαρός, μουρμούρισε η κυρία. Πού νομίζεις ότι είναι η αδερφή σου;
Δεν το ξέρω, αλλά η φίλη της μπορεί να ξέρει. Θα την καλέσω, όμως πρώτα θέλω να μάθω τα σχέδιά σας. Έχω μία αδερφή, καταλαβαίνετε.
Μιχάλη, τι σημαίνει όλο αυτό; Ποιος είναι ο Γρηγόρης; Ποιο είναι το ενοικιασμένο διαμέρισμα; Τι συνέβη με την κόρη μου; η Δήμητρα μετατράπηκε στο πρόσωπό της. Ο Μιχάλης έτρεξε στο μπάνιο, όπου η μητέρα συνήθιζε να κρύβει τα χάπης της.
Να καλέσουμε ασθενοφόρο; φάνηκε η γυναίκα λίγο ντροπιασμένη.
Ο Μιχάλης άρσηκε το χέρι, «Φυσικά, κάλεσα ασθενοφόρο!», φώναξε καθώς έτρεχε να φέρει τα χάπης. Η Νίκη Βασιλική, η πιο γλυκιά γιατρίνα της περιοχής, υποσχέθηκε να φτάσει σε πέντε λεπτά· σίγουρα ήταν κοντά.
Μιχάλη Πώς ξέρεις όλα αυτά; ρώτησε η Δήμητρα με πίκρα, δεν ήθελε να πιστέψει. Η κόρη της ήταν… πώς;
Θυμάσαι όταν η Ανθή δεν μπορούσε να βγάλει το τηλέφωνό της; Έπρεπε να πάρει τον υπολογιστή μου για να μιλήσει με μια φίλη. Διάβασα το chat τους, έμεινα λίγο έκπληκτος και ρώτησα άμεσα. Δεν αρνήθηκε τίποτα· ζήτησε μόνο να μη το πεις κανέναν.
Σκέφτηκα όλη τη μέρα τη μητέρα μου. Ήταν πολύ καλή, αλλά είχε το μόνο ελάττωμά της: να περηφάνεται για τα παιδικά της επιτεύγματα. Κι εγώ κοκκίνιζα όταν της έλεγε σε όποιον ήθελε για τις βραβεύσεις και τα μετάλλια μου.
Μετά, όταν η Δήμητρα τοποθετήθηκε στο κρεβάτι υπό την επίβλεψη των ιατρών, επέστρεψα στους καλεσμένους. Ήθελα να μάθω τα σχέδια της γυναίκας για την αδερφή μου.
Λοιπόν, τι θα κάνετε;
Τίποτα ιδιαίτερο. Θα δώσω χρήματα και θα παρουσιάσω κάποιους γνωστούς, ανενημέρους, που θα βοηθήσουν να βρει γάμο.
Εντάξει, θα το κάνω, είπε ο Μιχάλης με βαριά ανάσα, ανησυχώντας για το επόμενο δύσκολο διάλογο. Η φίλη της Ανθή ήταν απαράδεκτη και επιθετική. Χρειάστηκε να βγάλω ένα τέχνασμα. Το «καλό κλείσιμο των εξετάσεων» ήταν η ευκαιρία. Ο αδερφός θα ήθελε να κάνει δώρο στην αδερφή; Αλλά όταν ζει τόσο μακριά, μόνο ένας ταχυδρόμος μπορεί να βοηθήσει.
Δώστε το, έδωσε ο Μιχάλης ένα χαρτί στους καλεσμένους. Ελπίζω να τηρήσετε τις υποσχέσεις σας.
Καμία ανησυχία, θα το τηρήσω.
Καθώς επέβαινε από το διαμέρισμα, η γυναίκα είπε φωναχτά, ώστε οι γείτονες που άκουγαν να ακούσουν:
Συγγνώμη που σας ενόχλησα, δεν είχα άλλη επιλογή να μιλήσω χωρίς αυτιά στο πλάι. Ελπίζω να μην υπάρξουν κακές φήμες. Αν χρειαστεί, ζητώ προσωπική συγγνώμη από την Ανθή. Αλλά οι κάτοικοι εδώ είναι καλοί άνθρωποι, δεν θα κουτσομπολήσουν.
Οι φήμες κυκλοφόρησαν, αλλά ήταν αχνές. Η Δήμητρα τις απέτρεψε αμέσως, ζητώντας να μην λύνουν το όνομα της κόρης της. Στο τέλος, άρχισε να λιγότερο καυχιέται και βγήκε λιγότερο από το σπίτι.
Μιχάλης μίλησε με τον πατέρα και πήραν κοινή απόφαση: να μετακομίσουμε. Η Δήμητρα ντράπηκε να κοιτάει στα μάτια των γειτόνων, γιατί είχε ψεύδεται όλο αυτό το διάστημα.
Και έτσι, μια ηλιόλουστη μέρα, η οικογένεια μετακόμισε. Όπως είπε ο Μιχάλης στους ενδιαφερόμενους γείτονες: «Πάμε στην Αθήνα, κοντύτερα στην Ανθή. Εκεί οι γιατροί είναι καλύτεροι και η μητέρα μου δεν αισθάνεται καλά».
Η Ανθή δεν επέστρεψε ποτέ ξανά· βρήκε γάμο και ξέχασε την οικογένειά της.
Συνεχίστε να κλικάρετε και γράψτε τις σκέψεις σας στα σχόλια!
