«Αγάπη μου, μπορείς να με πάρεις από τη δουλειά;» η Μαρία τηλεφώνησε στον άντρα της, ελπίζοντας να γλιτώσει το κουραστικό ταξίδι με τα μέσα μαζικής μεταφοράς που θα της έπαιρνε σαράντα λεπτά μετά από μια δύσκολη μέρα.
«Δεν μπορώ, είμαι απασχολημένος», απάντησε ο Δημήτρης στεγνά. Στο παρασκήνιο, η τηλεόραση ήταν ανοιχτή, καταδεικνύοντας ότι ήταν απλώς στο σπίτι.
Η Μαρία ένιωσε μια βαθιά θλίψη. Ο γάμος τους διαλύονταν, και μόνο πριν έξι μήνες ο Δημήτρης της είχε υποσχεθεί να την κρατάει στα χέρια του. Τι είχε αλλάξει τόσο ξαφνικά; Δεν το καταλάβαινε.
Πήγαινε τακτικά στο γυμναστήριο, μαγείρευε εξαιρετικά δεν ήταν τυχαίο ότι δούλευε σε ένα δημοφιλές εστιατόριο. Ποτέ δεν ζήτησε χρήματα, ποτέ δεν έκανε σκηνές, πάντα ήταν έτοιμη να ικανοποιήσει κάθε του επιθυμία
«Θα τον κουράσεις έτσι», της έλεγε η μητέρα της ακούγοντας τις παράπονές της. «Δεν μπορείς να κακομαθαίνεις έναν άντρα σε όλα».
«Απλώς τον αγαπώ», απαντούσε η νέα γυναίκα με ένα αβοήθητο χαμόγελο. «Και αυτός με αγαπάει»
*****
«Τελικά, βαρέθηκε», σκέφτηκε η Μαρία, δαγκώνοντας τα χείλη της ενώ κοίταζε το ιστορικό του περιηγητή. Ο Δημήτρης περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του σε ιστοσελίδες γνωριμιών, συζητώντας ταυτόχρονα με πολλές γυναίκες. «Γιατί δεν μου το είπε απλά; Θα τον καταλάβαινα και θα τον άφηνα να φύγει. Γιατί να υποφέρουμε και οι δύο;»
Οπότε, διαζύγιο. Ήταν δυνατή, θα το ξεπερνούσε. Αλλά δεν θα τον άφηνε χωρίς μια μικρή εκδίκηση
Εκείνη τη νύχτα, η Μαρία έκανε εγγραφή στην ίδια πλατφόρμα, τον βρήκε και άρχισε να του μιλάει. Επέλεξε μια τυχαία φωτογραφία από το διαδίκτυο, την επεξεργάστηκε ελαφρά και ήταν σίγουρη ότι ο Δημήτρης θα έπεφτε στην παγίδα. Και έπεσε.
Οι συζητήσεις ήταν έντονες. Ο Δημήτρης ισχυρίζονταν ότι ήταν ελεύθερος, έτοιμος για μια σοβαρή σχέση και για οικογένεια. Εκμυστηρευόταν για τον υπέροχο χαρακτήρα του, κάτι που έκανε τη Μαρία να γελάει μέχρι να δακρύσει. Ήξερε καλά πόσο δύσκολος μπορούσε να είναι.
«Ας συναντηθούμε», έγραψε η Μαρία, περιμένοντας ανυπόμονα την απάντηση.
«Θα ήταν τέλειο», απάντησε αμέσως. «Αλλά η αδερφή μου μένει προσωρινά στο σπίτι μου, προετοιμάζεται για εξετάσεις. Οπότε μπορούμε να βρεθούμε σε ένα δημόσιο μέρος και μετά να πάμε σε κάποιο ξενοδοχείο».
«Αλήθεια;» ψιθύρισε η Μαρία. «Πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι μια γυναίκα θα δεχτεί κάτι τέτοιο; Κάθε φυσιολογικό άτομο θα προσβληθεί! Αλλά για τους σκοπούς μου, τέλεια».
«Ας συναντηθούμε στο σπίτι μου; Μένω μόνη σε μια βίλα στα προάστια. Κανείς δεν θα μας ενοχλήσει» Σκέφτηκε αν θα το δεχόταν.
«Τέλεια ιδέα!» Ο Δημήτρης ήταν προφανώς ευχαριστημένος. Ίσως γιατί δεν χρειαζόταν να ξοδέψει παραπάνω χρήματα. «Δώσε μου τη διεύθυνση και την ώρα. Θα έρθω γρήγορα στα φτερά του έρωτα».
«Οδός **** 25, στις δέκα το βράδυ. Μπορείς;»
«Φυσικά! Περίμενέ με».
Στις εννιά, ο Δημήτρης προσποιήθηκε ότι τον κάλεσαν επειγόντως στη δουλειά. Δεν έβρισκε τα κλειδιά του αυτοκινήτου και ρώτησε την γυναίκα του αν τα είχε δει.
«Ήταν στο τραπέζι», είπε η Μαρία με μια τίμια ματιά, ενώ τα κλειδιά ήταν στη τσέπη της. «Μήπως η γάτα τα πήρε;»
Αλλά η Μαρία δεν σκόπευε να τον περιμένει. Γιατί; Χρησιμοποίησε τον χρόνο να μαζέψει τα πράγματά της. Ευτυχώς, είχε ένα δικό της διαμέρισμα, που της είχε χαρίσει η γιαγιά της. Το μόνο που άφησε πίσω ήταν μια αίτηση διαζυγίου, στο τραπέζιο.
Ο Δημήτρης γύρισε σπίτι το πρωί, έξαλλος. Όχι μόνο του πήρε πάνω από μια ώρα να φτάσει, αλλά η «Νίκη» από το διαδίκτυο δεν ήταν εκεί.
Η διεύθυνση ήταν πραγματική, το σπίτι επίσης. Όμως, δεν ήτανΑλλά αυτό που άφησε πραγματικά τον Δημήτρη άφωνο ήταν το μήνυμα που βρήκε πάνω στο αίτημα του διαζυγίου: «Η ζωή δίνει πάντα ένα γλυκό ταμπέ».
