Στο ημερολόγιό μου καταγράφω κάτι που συνέβη μετά τις έντονες βροχοπτώσεις που προκάλεσαν μεγάλη πλημμύρα. Ένα λυκοσκυλάκι είχε παρασυρθεί από τα νερά και άρχισε να βυθίζεται. Οι διασώστες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Αθήνας ειδοποιήθηκαν και έφτασαν αμέσως για να το βοηθήσουν, βγάζοντάς το προσεκτικά από το φουρτουνιασμένο ρέμα.
Το ζώο μεταφέρθηκε σε ασφαλή χώρο και του χορηγήθηκε ένα ήπιο ηρεμιστικό για να μην πανικοβληθεί περισσότερο. Όταν έκριναν ότι ήταν έτοιμο, οι διασώστες το άφησαν ελεύθερο στην εξοχή, στο φυσικό του περιβάλλον έξω από την πόλη.
Σκέφτομαι πόσο απίθανο θα ήταν αυτό το ζώο να τα καταφέρει μόνο του στη κατάσταση που βρισκόταν. Θα μπορούσε εύκολα να πέσει θύμα κάποιου μεγαλύτερου αρπακτικού ή να βρεθεί ξανά σε δύσκολη θέση. Με τη βοήθεια των διασωστών όμως, του δόθηκε μια ευκαιρία στη ζωή που αλλιώς δεν θα είχε. Με συγκινεί να βλέπω πώς ακόμα και μέσα στη φουρτούνα, οι άνθρωποι δείχνουν έμπρακτα την ανθρωπιά και τη συμπόνια τους.
