Όταν ήμουν παιδί, είχα ένα όνειρο τεράστιο και λαμπερό, που δεν έφευγε ποτέ από το μυαλό μου.
Εγώ și η κόρη μου ζούμε από τη διατροφή που μας δίνει ο βιολογικός της πατέρας. Είναι αποκλειστικά ευθύνη
Όταν ήμουν δέκα χρονών, και ο μικρότερος αδελφός μου, ο Στέλιος, ήταν μόλις τριών, ο πατέρας μας μάς
Η εφεδρική κάμαρα Ο Στέλιος άφησε δύο ρολά ταπετσαρίας στο πάτωμα του διαδρόμου και, χωρίς να βγάλει
Fiul meu, Nikos, s-a căsătorit de curând. Firește, înainte de nuntă, o adusese acasă de câteva ori pe
Povestea mea s-a întâmplat acum vreo cincisprezece ani. O fetiță de la orfelinat m-a privit fix cu ochii
Maria nu fusese decât o μαμά ευτυχισμένη timp de 32 de ani. Locuia cu fiul ei, Nikos, care era manager
Nunta mea, care urmează să aibă loc peste câteva zile, este umbrită de dorințele și insistențele nerezonabile
Όλη μου τη ζωή казвах πως δεν έχω ανάγκη από πατέρα. Έτσι ми беше по-лесно. Ήμουν δέκα χρονών, όταν έφυγε.
Maria, o γυναίκα 67 ετών, συνεχίζει με συνέπεια τη συνήθειά της να περπατά καθημερινά στο πάρκο.